Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

liefde, de liefde

woeden moet zij
de liefde, laaiend woeden
je de huid afscheuren
en je het vlees verbranden
je de adem snoeren
en als schreeuw van je
lippen bloeien

stil moet zij zijn
de liefde, heel stil
balsem op alle
wonden leggen
hitte van je lust
warm koelen
je levensadem inblazen
en het bloed van je
lippen kussen

liefde moet zij zijn,
de liefde
**********
sunset 14-04-2012
**********

[Alterego1]

[Bomi]

-
-
Sunset,


Met plezier hier weer eens rondgewandeld, veel gelezen
rustig begin van weer een nieuwe dag.

Groetjes.

[sunset]

.
.
.
Alterego1,

Mooi, mooi; dank je wel en geniet van een heel fijne zaterdag,
Vriendelijke groet, sunset


Bomi,
Dank je wel voor het moois en je lieve woorden die je hier achtergelaten hebt. Ik wens je een heel fijne, rustige zaterdag nog.
Lieve groet, sunset
.
.
.

[sunset]

de drie uit mijn jeugd (uit: gisteren)

- eengeworteld tweegeworteld driegeworteld -

sneeuwringen onder de ogen en kerven in
de papieren huid, zwaartekracht naar boven heffend
bestaan jullie driemaal: eenmaal als vage schaduw
eenmaal onzichtbaar in de warme zomerzon
en als 't laatste, wiegend voor mijn venster

geen ogen, geen mond spreken jullie
met verre uitgespreide handen van takken
waaien guirlandes in een zacht ruisen
licht in jullie holtes, vogels in de weelderige kruin
**********
sunset 15-04-2012
**********

[jure]

Vandaag, zondag 15 april 2012. Een speciale dag? Neen. en toch voel ik de behoefte U ( jullie ) te groeten.
Zo maar. Omdat ik blij ben in deze groep te mogen vertoeven.
Jure.

[sunset]

.
.
.
jure,
Bestaan er mooiere, warmere groeten dan 'zo maar groeten'? Neen toch.
Genegen vriendschapgroet en heel fijne, zonnige maandag, sunset
.
.
.

[sunset]

vermoorde stilte

en iedere dag is een gedicht
dat zich in nachten in mij schrijft
als droom die prachtig nacht
geen nacht laat zijn, slechts schaduw
een uit het lijf gesneden tekst
en alles van papier

zelfs ook de huid wordt nu verbrand
en uit de as, vermengd met tranen
ontstaat uiteindelijk poëzie
't verhaal van zoveel ontelbaren
met diep in mij hun stem
gebroken in vermoorde stilte
**********
sunset 16-04-2012
**********

[sunset]

droefheid van een poëet

mij rest de droefheid dat mijn moeder-
taal niet begrepen wordt - al sterf ik
wanneer je ’t niet verstaat in een wereld
die alles schijnt te begrijpen en waar
toch niemand begrip heeft voor elkaar -
enkel nog engelen geloven in regen-
bogen [die geen vogel meer bezingt]
en in bloemen die simpel bloeien
**********
sunset 17-04-2012
**********

[sunset]

de avond draagt ons
veilig naar de nacht
[in nevels kwijlen
monsters uit 't verleden]

en achter muren
liggen wij, geborgen
in 't strelend vingerspel
getroost door maan
**********
sunset 18-04-2012
**********

[Alterego1]

[Bosrankje]

Beste sunset,

weer een heel poëtische tekst die ons beiden geinspireerd heeft...

Sweet dreams en tot schrijfs.

Lieve lentegroetjes van Alter en Rankje

[sunset]

.
.
.
Bosrankje en Alterego, dank jullie wel voor het moois waarin jullie mijn gedicht 'verpakt hebben' hebben en hier neergezet; het maakt me blij.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
.
.
.

[sunset]

jij bent op je werk

het nachtkleed rust uit in kreukels
van dromen: het wegglijden van zijde
en lijf in een andere werkelijkheid
het openen van ritsen, ogen

’t gemak van het afstropen van panty’s
naar het bodemloze waar een stormwind
onze intimiteit fluisterend herhaalt

eenzaamheid spreekt uit iedere stilte
in dagen die beloftes niet kunnen nakomen
waar het balkon schaduwen sorteert

en het licht drapeert de kamer, omkadert
scherp gerande vage contouren
die toch niets van zich afweten

langzaam loop ik mijn schreden terug
naar het zacht roze van mijn appelboom
**********
sunset 19-04-2012
**********

[sunset]

en dichter nog

het water wiegt in duistere nacht
waar sterren glanzen bruggenbouw
klinkt van een toren klokkenslag
en uit de verte echoot ‘t zacht
zweeft bleke maan zijn baan
door golven, klank en spiegelschijn
en slechts de peilers uit beton
blijven daar stil en roerloos staan

mijn schaduw legt zich op de vloed
en schommelend hoog en dan weer laag
ontwaakt een gloed mij in mijn bloed
als ik in dromen jou aanschouw
weet ik mij man en jou heel dicht
en dichter nog bij mij
**********
sunset 20-04-2012
**********