Gewoon, gedichten - 4

[Bosrankje]

Beste vriend,

We komen jou een ppt van je mooi gedicht 'Lenteonweer' brengen,
vandaag te lezen in Pvdd en te bekijken in het Prentenkabinet.

Maar, zoals bo'ke, we zijn verwonderd dat je al sinds 9 mei niet
meer geschreven hebt in je topic waar we gewend zijn om elke dag
iets van jou te lezen.

Hopelijk gaat het je goed en is er niets ernstigs aan de hand.

Laat je ons aub iets weten indien mogelijk.

Lieve warme groetjes van ons beiden

Alter en Rankje

[sunset]

.
.
.
bo'ke,
Het spijt me dat ik vergeten was jou, jullie te zeggen dat ik mijn geliefd Italië weer eens bezocht heb. Bij deze dus (al ben ik nu weer terug).
Liefs en warme genegen knuf,
sunset


Bosrankje,
Zoals steeds: Hardstikke bedankt; ik voel me telkens heel vereerd.
Liefs, groetjes
sunset


PS: Iedereen een prettig en vooral zonnig Pinksterweekend.

[sunset]

Venezia

verdoken treurt zij onder glans van lichten
bezingen dichters poëzie die beelden maakt
en haar tristesse bedekt 't verval met een grandeur
die naast de liefde ook de eenzaamheid verstaat

wanneer de nevel wandelt door de straten
op pleinen 't lied van wijn zich zingt
zijn al haar vrouwen kroonjuwelen
voor lust zich aan een man opdringt

in 't duister deelt zich dan 't verlangen
naar snel genot dat in het donker wacht
en zachte passiekreetjes ruisen
door zwoele warme sterrennacht

pas in de ochtend ligt zij rustig, vredig
wordt liefelijk en in harmonie gewekt
want haar tristesse bedekt 't verval heel zedig
wenen doet zij als 't niet haar schoonheid nekt
**********
sunset 25-05-2012
**********

[Bosrankje]

Beste sunset,

We zijn heel blij je terug te zien maar ook vooral te weten
dat het je goed gaat en dat je afwezigheid te danken was
aan de roep van je geliefde Italie

Nog een fijne avond en lieve lentegroetjes in vrede, vreugde,
vrijheid en vriendschap van

Alter en Rankje

[_Nele_]

Sunset,

wens jou en je familie

een zonnig Pinksteren

Nele

[sunset]

.
.
.
Nele,
Dank je wel, lief van je. En natuurlijk ook voor jou een heel fijne zaterdag en een zonnig lang Pinksterweekend.
Liefs en knuf, sunset
.
.

[sunset]

Ferrara, mei 2012


onder dikke lagen vuil
vind je geen as noch huid;
de dogen zijn al eeuwen dood

[torens liggen in het gras
en muren brokkelen af]

ik die in zonneschijn
klaprozen pluk in gedempte grachten
vraag hoe hun stemmen klinken

[wat later dwingt het beven
mij uit dromenloze slaap]
**********
sunset 25 mei 2012
**********

[sunset]

woordeloos

mijn hart slaat tegen
de tijd: viervingerig
gedraaide schaduwstille
sluierdagen zwijgen

blind staan in het water
gezichten uit dromen
in gangen en kamers
bodemloze kelders

uitgespuwd bloedig
naakt en woordeloos
**********
sunset 27-05-2012
**********

[sunset]

over fanatisme, liefdeloosheid, intolerantie en zo

twee tegenover elkaar liggende vensters
in 't centrum, slapeloos, gaat iemand weg
en een ander verraadt zijn schaamte;
het kind vraagt: waarom?

de maatstaf van alle dingen
verwoordt het opengevallen Boek:
hoe men sterft en waaraan en
ik koop bloemen voor haar die ik lief

[ook zij vraagt: waarom?]
een jonge geest in een versleten lijf
zonder vorm en onafgewerkt
snelt door de ruimtes:

de dood oogst altijd
en kom ik terug, schrob ik
de afschuw van mijn huid
en zwijg
**********
sunset 28-05-2012
**********

[sunset]

Camacchio, mei 2012

haar kanalen begrijp ik niet
noch versta ik de helder blauwe hemel
maar is dat nodig?

de speelse bruggen doorgrond ik niet
en ook niet het langzaam stromend water
of de vogels die oppervlaktes scheren
zelfs niet de door mij uitgevonden flessenpost-
gedichten; allemaal niet belangrijk

want de onmetelijke zee
en haar liefdevol fluisteren
begrijp ik toch ook niet
**********
sunset 29-05-2012
**********

[sunset]

een liefdesgedicht

[er bestaat geen woord dat wij niet proberen
en 's nachts op het voeteneinde van ons bed
laten hurken]

ik lach en draai me snel om mijn as
tot ik duizelig word en dag en nacht
boven en onder en jou en mij verwissel

in mijn slaap zing ik vrolijke liedjes
gaap mij 's morgens wakker:
zo ver zo diep zo hoog,
de hele wereld past er in

pas 's middags sta ik moeizaam op
onder een zon die zich langzaam in ons brandt

wat blijft is een fles fris water
onze ongetelde strelende vingers
en brood dat ik nog steeds niet snijden kan
**********
sunset 30-05-2012
**********

[sunset]

nog altijd groeien tranen
de afstand tussen ons groter
ook al is hun bron opgedroogd
is de helft van mijn bloed
toch van jou en sijpelt nog steeds
door jouw versteend hart
**********
sunset 31-05-2012
**********

[sunset]

vuur onder onze huid

langzaam, onze spraak: stroombed-
taal tussen licht geopende lippen
van de andere mond, het ronddraaien erin
genietend, warm-vochtig

jouw door het mijne nooit geziene hart
als komeet neergestort in mijn lijf
zo vluchtig; mijn eigen kolibrietong
wrijft het vuur strelend onder onze huid
**********
sunset 01-06-2012
**********

[sunset]

mij is 't
als ligt er plots een stilte op de velden
net zo als toen
toen jij bent heengegaan

en 't lijkt alsof nu elke zucht van wind
je laatste adem zacht aan mij
terug wil geven

mijn eerstgeborene,
mijn windekind
**********
sunset 02-06-2012
**********

[Gast]

zo zacht en teder neergeschreven
dat ik het voorzichtig lees

te mooi bijna voor trieste woorden


liefs van
elleke