Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

.
.
.
*elleke*,
Integer, liefdevol invoelend jouw reactie; dank je wel daarvoor.
Lieve groet en nog een vredevolle zonnige zaterdag, sunset
.
.
.

[sunset]

als rots in 't water

ik sta in 't water
een rots waaraan
niet enkel golven branden
ook mossen knagen
steeds de steen
en langzaam dringt
het zout in d’ adem
van wie ik ben

want wat is 't leven
meer dan ruimte, tijd
aan dat niets kleeft
wanneer je wandelt in dit zijn
hoor je van in 't begin
de stemmen, klanken
het zingen van de zee
dat je steeds huiswaarts roept

zo zijn wij broeders
rots en ik, en beiden
dragen wij geen vruchten
noch geeft een wind
ooit onze sporen vrij
wij zijn dat wat we zijn
tot loop der tijd
ons erodeert
en uit onszelf bevrijdt
**********
sunset 03-06-2012
**********

[sunset]

nog leef ik

hoe lang al staart zij mij aan
deze zwarte slang, straat
die mij opslokt en wegsleept
uitspuwt in de schoot
van een woestijn steekt zij
haar hoofd in 't zand
en komt jammerlijk om

- fier en helemaal nieuw
schijnt de maan
haar lichtend lied geschreven
in een inktzwarte hemel

ik heb meegeneuried:
weer mens en meer: een hoopje delen
van mij en in mijn blindheid
tonen heksen mij
de heetste van hun dansen -

op 't einde van de straat
zijn alle beesten
altijd je vrienden
**********
sunset 04-06-2012
**********

[jure]

Alle instrumenten creëren muziek. Mooie muziek indien goed bespeeld.
Sommige instrumenten klinken zacht, indien correct bespeeld.
Jij schrijft zacht en goed omdat het u "eigen" is.

[sunset]

.
.
.
jure,
Dank je wel voor je bezoekje hier en je mooie reactie. Met graagte denk ik terug aan enkele jaren geleden, toen, op een door jou georganiseerde dichtersmeeting. Jammer dat dit er voor Seniorennet-poëzie niet (meer) schijnt in te zitten. Het is en blijft fijn om de mensen te ontmoeten achter de woorden (vind ik).
Nog een heel prettige dinsdagavond.
Genegen vriendengroet, sunset
.
.
.

[sunset]

leg je bij me

kom, leg je bij me
beoog, bewimper mij
de avond en verf hem groen

en laat ons later
vallen als schaduwen
de nacht in onze ruggen

de maan verdrijft al het lichtloze
wijl ik niets zie, niets hoor
jou mijn liefde met elke porie bezweer
**********
sunset 05-06-2012
**********

[sunset]

tranen in gedichten

zonder jou ben ik
te ver vastgenageld
verstop elk verfrissende blauw
laat tijd smelten in glazen

met een lied dat weent
teken ik tranen
in al mijn gedichten

's nachts dromen
regendruppels mij
proberen mijn dorst
naar jou te verstrooien
**********
sunset 06-06-2012
**********

[sunset]

twee kanten

verdeeld, met de last van het verleden in d' ene
de blik op de toekomst in de ander
kruisen zich wegen: waar ben ik weggegaan
en waar kom ik uiteindelijk aan

als wijnstokken van poëzie
door van sneeuw bedekte verwachtingen
heel behoedzaam behandeld worden
terwijl er dingen om me heen gebeuren
die mij beangstigen in deze tijd

ik, ik echter zaai kwistig gedichten
in velden van liefde

en ondanks schorpioenen, slangen
ben ik altijd dorstig naar menselijk leven
en naar het neerhalen van muren
die tegen hen gebouwd zijn

schurkenstreken kwellen mij
telkens erger wanneer men voor ideeën
blinder blijft dan voor kleuren

in tweën gedeeld
de last van het verleden dragend
kruisen zich mijn paden:
van waar ben ik weggegaan en waar kom ik aan
**********
sunset 07-06-2012
**********

[gustilpe]

Sunset,

als ik hier kom lezen blijf en blijf ik telkens weer verrast over jou onuiputtelijke muze!

De lente blijft op zich wachten, waarschijnlijk in Nederland ook?

zonnige(voor 't moment) avondgroetjes,
gustilpe

[sunset]

.
.
.
gustilpe,
Dank je voor je heel mooie reactie.
En ja, ook hier is het eigenlijk een ouderwetse zomer (die wij al enkele jaren niet meer gewend zijn) en hunker ik (maar voornamelijk mijn botten) eindelijk naar konstant doog warm weer. Wie weet...
Vriendschappelijke groet en prettige vrijdag, sunset
.
.
.

[sunset]

zo af en toe

[zo af en toe vliegen letters uit
bouwen zich als nest een gedicht]

zacht kloppen aan gesloten deuren
een schuchter schuifelen met de voeten
't gekuch in het schemerig duister
een ritselen van droge woordjes

... ... ...
vergeefs wachten op een echo
**********
sunset 08-06-2012
**********

[sunset]

kijk uit het raam: vanmorgen schijnt
de zon reeds vroeg in mijn gezicht
en door mijn ogen helend warm
in mijn ontwakend hart, op armen,
benen die slap nog aan mij hangen
tot eindelijk weer van uit mijn mond
woordjes warme liefdestalen vallen
**********
sunset 09-06-2012
**********

[sunset]

warm bloeit jouw mond

jij kijkt me aan met zachte blik en hete huid
verbrandt mijn ogen – jij lieft mij diep
in ‘t hart – jouw wil scheurt mijn verdediging
tertsen bezingen jouw lieftalligheid

verdreunen snel, net als mijn ochtendvrede
wordt verbouwd door al jouw schertsen
en het geluk van vroege dans, wij twee
verbonden in een eeuwige liefdeskrans

zoet warm bloeit mij steeds jouw mond
**********
sunset 10-06-2012
**********

[sunset]

regenstromenblues

regen kleurt daken
nachtgolven slaan
gouden klanken
van ochtendluiden
resten maanlicht

't ruisend glijden
klinkt als jazzband
uit de hemel

op glas geweend
stroomt 't grijs;
herinneren oude
strogeelstralen
Bakers trompetstoten
**********
sunset 11-06-2012
**********

[sunset]

en 'k zie me werkelijk

het smart me niet, niet 't vroeger en
het later al helemaal niet wanneer ik neer-
lig op mijn knieën en uitgerukte bomen
de rode maan en jou her en herkauw
eender wie of wat de hemel in prijs

slechts simpele momenten branden mij
achter het oog verzamelen zij zich en
vallen van de rand van mijn wimpers in 't diepe
verfrissend droom ik jou en zie mij

werkelijk

aan d' oever schudt een natte hond zijn pels
en trippelt vrolijk springlevend weg
**********
sunset 12-06-2012
**********