Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

.
.
.
Bosrankje,

Ik ben altijd verwonderend verbaasd over wat jij, jullie allemaal kunnen want ik kan het niet (ben niet zo een 'kunner' met en op de PC).
Dank je, jullie wel voor het moois waarin je (delen van) het gedicht 'verpakt' hebt (en ook natuurlijk om op gedicht van de dag te mogen staan).
Warme knuf en lieve groeten en nog een heel prettige zondag,
sunset
.
.
.

[sunset]

wandelpaden fluisteren

geel vloeit het licht uit vensterbronnen over
wat façade is, wordt onzichtbaar
uren zoeken, digitaal, verloren slagen
wandelpaden fluisteren
ga weg, ga weg

ik echter wil weten waar oud-sterke muren
wonen, kasten met lavendeladem vol zomer
flower- power-kleren en bergen kind-gevoel:
eenmaal had je jouw hand op mijn haar
en brandde in jouw ogen echt liefdesvuur

voelen is overal en af en toe
zelfs in hoge stille zalen - de engel
van de naïevelingen slaat zich uit zijn vleugel
fladderen zwart-witte tonen, vliegt een lied
van dood die liefde leven laat
**********
sunset 24-06-2012
**********

[sunset]

in alle nachten

- wij zien het in de gezichten
en het staat in onze ogen:
elke willekeurige ochtend
kent ons zonder enige rimpel
alsof wij een jong koppel zijn -

ik hunker mij dit verlangen
alsof niets belangrijker is
verrast de liefde telkens weer
en vervult nog duizend wensen
lacht met elke ouderdom
zoals alleen een kind het kan
dat enkel maar eerlijk is
en nog door niets geremd

mijn lippen liggen heerlijk
vochtig warm op de jouwe
in alle nachten uit papier
schrijf ik liefdespoëzie
op je roomblanke huid
**********
sunset 25-06-2012
**********

[sunset]

jij eindelijk hier

zoete monden
hunkeren geest
en zin over afstand
op gelijke manier

voelen het druppelen
van woorden in rimpels
als kussende vingertopjes
en uit ogen vallen
warme omhelzingen

als zachte nevels
stil op mijn huid
**********
sunset 26-06-2012
**********

[sunset]

en ook de liefde, 't leven

een wijle slechts, heet warme poriën
vluchten wang en mond, jouw zachte blik
stopt met het dwalen - ik kan toch nooit
ontkomen aan jouw ogen, zelfs niet seconden
aan 't verlangen mij in jou te koelen

beveel mijn naam die nog in 't kussen gloeit
tot inkt zich te verscheuren, niet slechts in
liefdesroes te fluisteren, laat zwoele vingers vrij
zo dat zij hemel kunnen vatten
en harten luisteren

niet enkel 't ogenblik van dit vergeten
bij 't rijgen van geloken wimpers, maar
afstand tussen ons ook meten, de adem horen
als zachte zomerbries ons dan terug gegeven
en ook de liefde, 't leven
**********
sunset 27-06-2012
**********

[sunset]

waar alles is gezegd

wanneer alles gezegd is
vult zich leegte met bijzondere klank
van een afscheidsgezang

diep sluierend beweven spinnen
bloemen tot stof vervallen
in zeldzaam zoete geur

een lucht vol verlangen
waarin ik dwaal door lege ruimtes
lief, smeek en vloek

de echo blijft dit stil gefluister
dat, hoe zeldzaam ook
mij 't hart verwarmt
**********
sunset 29-06-2012
**********

[sunset]

blauwe dagen

blauw komt de dag binnen
op zachte verenvoeten en
enkel de pijn in je keel zegt
iets over jouw sterfelijkheid

maar voor de rest jubileert
de hemel die geen einde
kent en zie je enkel nog
heldere lichte wanden

liefde die in je ogen springt
je voedzaam vult met warme
genegenheid al blijft steeds
de temperatuur te hoog
**********
sunset 01-07-2012
**********

[sunset]

spraak zwijgt

dromen vernevelen
geesten uit vroegste
oertijd als schaduwen
tussen het getwijg
of verdwijnen in 't
dichte struikgewas van
gedachten, gevoelens

bomen, groenwuivend
en vensterspiegelend
brengen hen terug
in herinnering

spraak zwijgt
**********
sunset 02-07-2012
**********

[sunset]

wonen in zomerdromen

zomerwind wervelt zacht stil
door de bonte bloemenzee
geurend dansend al zijn rondes
wiegt hij blaadjes heen en weer

brengt wat licht in 't laatste duister
straalt zelfs in het regengrauw
weeft ontelbaar in een schitter
netten in de ochtenddauw

glans verheldert droeve ruimtes
muurbeschilderd zomerdromen
die mij noden naar het buiten
waar ik in hun schoot mag wonen
**********
sunset 03-07-2012
**********

[sunset]

de echo van jouw woorden

onder 't dak van oude eiken
begraaf ik jouw woorden
zó dat jij niet echt dood bent

hun echo altijd dicht bij mij
wandel ik, hand in hand,
met de tijd; wij praten over jou

naast ons loopt 't geluk
in schaduwloze schoenen
**********
sunset 05-07-2012
**********

[sunset]

hunkeren

krakend buigt het steigerhout
onder zware schreden
ligt het wond in 't waterbed

wortelt stroombreed algengroen
stil in dit verlangen
naar de laars in 't zuiden

golven ruiken al naar 't zout
van de heldere stranden,
sterven wit in schuimend spoor

afstand die vervaagt
ligt in roerloos open handen
**********
sunset 06-07-2012
**********

[sunset]

hoe onpersoonlijk: stad

in onzekere ogen flikkeren de lichten
van de stad, het bange verlangen in d' iris
naast glasparelblauw en het hallucineerde
slaaploos gevis – of ook niet – onder
spaarzame druppels licht wisselt warmte
met koude eenzame plaatsen: bitter, koud
de hoge woontorens en in de verlichte
venstercellen dode ogen van bewoners
**********
sunset 07-07-2012
**********

[sunset]

storm aan zee

meeuwen krijsen verengrauw;
als bezeten zuigt zee aan 't land
en spoelt gemarmerde schelpen
stormgolvend op het strand

balken breken uit verankering
de vloed spuwt wier en vuil
tot d' ochtend, heel verwonderd,
glipt uit de ogen van een vis

de hemel breekt en open
met nieuw en helder blauw
en hier en daar wat wit doorstoken
deel 'k liefdevol het geheel
**********
sunset 08-07-2012
**********

[sunset]

nog speelt jouw lach

ik zoen je in de schijn van maan
die door het venster valt; jouw haar
zweeft als wat zwarte wolkenpaarden
over ’t laken; ogen donkerder dan nacht
bliksemen vol hartstocht; zoet trekt
jouw adem mij zacht in je mond

als ik ‘s ochtend uit mijn roes ontwaak
vanuit de dieptes van mijn dromen
mij weervind in de grauwe werkelijkheid
speelt om mijn lippen nog steeds je lach
**********
sunset 09-07-2012
**********

[sunset]

de zon valt van het dak

ik wil je, nu, in 't warme zand
met achter ons een zon
die elke schaduw vreet

wij fluisteren woorden, ademen
warme lucht en als jij gaat
rest enkel mij jouw geur in nacht

leg ik mij dwars, stoot 't bootje
door het riet en op de wadden
jaagt een maan door ‘t haar

wil ik je overal, altijd
zelfs in een schemer, met en zonder
pijn noch tranenvloed en ook

geen stap terug; ik wil je naakt
in 't water op de duin en in de tuin
regenen rozen op ons neer
lacht mij jouw schaduw wijl ik
ontwaak met kilte van de nacht
op onze huid valt snel de zon
nu van het dak

en wij fluisteren, fluisteren
**********
sunset 10-07-2012
**********