mijn mijmeren geldt jou
nog voor een wijl dit loverdak
herinneringsblad van wisselende beelden
in ’t schemerlicht van maan
valt stil jouw naam door ´t open raam
zingt mij een stem, harten-ver
weent het gezang van populieren
en uit ´t nabijgelegen park een uil
hun heimwee over paden
en toen je ging
kromde de rozenstok
zich treurig aardewaarts
**********
sunset 07-08-2012
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.
