Gewoon, gedichten - 4

sunset · 28 okt 2012, 08:19

nog onderweg naar 01 november (23)

nu slaap jij
staat nooit meer op
en halmen gras
als spitse dolken
doorsteken je
breken jouw ogen

uit harde grond
ontspruiten leliestengels
bedekken 't anonieme graf
en ik kom naar je toe

in 't laatste licht
sterven de kelken
**********
sunset 27-10-2012
**********

sunset · 28 okt 2012, 08:20

nog onderweg naar 01 november (24)

en zesenveertig jaar later

een pad door 't steengruis
brandgangen in 't struikgewas
verroeste zeisen, nacht
- ik kan de bron in de rots
niet bewonen noch 't licht
onder eeuwig bruine varens

want tijd is dood, uren leven niet
al betasten lichtvingers een hemel
vol kruisvormende sterren
- mijn hand het einde
zonder begin, mijn hart
het kloppen op steen
**********
sunset 28-10-2012
**********

Bosrankje · 28 okt 2012, 10:45

Goede morgen beste sunset,

Toen ik jouw gedicht zojuist las, dacht ik aan een foto
die ik lang geleden had opgeslagen, zonder bijzondere
reden (dacht ik) maar nu weet ik waarom...
Die verwelkte lelie doet me denken aan een vogel die
zijn vleugels opent slaat, aan een ziel die haar vlucht
naar de cosmos neemt.

Ik kon het niet laten om een ppt ervan te maken

Bedankt voor wat je schrijft en hier dagelijks plaatst !

Lieve warme herfstgroeten van ons beiden

Alter en Rankje

sunset · 28 okt 2012, 10:50

.
.
.
Bosrankje,
Zo intens mooi-droef dit. Dank je wel. Nog een vredige zondag wens ik jou, jullie.
Liefs en warme knuf, groetjes
sunset

PS: het zou best eens kunnen dat deze worden gebundeld. Op een andere gedichtenwebsite wordt er mij om gevraagd het te doen. Dus wie weet.
.
.
.

Morgenstern · 28 okt 2012, 11:51

sunset · 29 okt 2012, 08:48

.
.
Morgenstern,
Dank je wel voor jouw, jullie mooie zondagwens. Ook jou, jullie wil ik een hele fijne maandag wensen.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
.
.
.

sunset · 29 okt 2012, 08:57

nog onderweg naar 01 november (25)

dit eeuwige verdriet in mij
ontraadselt jou, brengt weer naar boven
het droeve weten van jouw dood
- en zonder lijf blijft niets - tranen bevreemden
heel flinterdun nog het herinneren
in mijn oog jouw allerlaatst bewegen

na zoveel jaren tijd onder voeten platgetreden
tot 't ongekende van die plaats
- jouw bedstee in den vreemde -
ben jij reeds lang tot stof vergaan

en ook al welft zich in het duister nog de aarde
onder het afgevallen lover van de bomen
kan 'k enkel maar mijn smart doorstaan
**********
sunset 29-10-2012
**********

sunset · 30 okt 2012, 08:43

nog onderweg naar 01 november (26)

de nacht heeft toen mijn hart betreden
en alles zweeg voor 't duister steengezicht
op lichte voeten gaan slechts regenbogen
de maan en sterren geven diffuus licht

en het voelt koel om mij terwijl ik zweef
en met mij kleine vogels om me heen
die jouw stil dragen nu ik bijna niet meer leef
over het ijs, het vuur en over elke zee

waar jij wordt neergevlijd en in mijn dromen
herken ik niet de plek noch jou zo wit als sneeuw
ik eet genadebrood met koude vingers
en heel mijn zijn huilt droef mijn ach en wee
**********
sunset 30-10-2012
**********

sunset · 31 okt 2012, 08:13

nog onderweg naar 01 november (27)

wanneer ik daar sta waar het stil is
vaststel dat het denken ophoudt
het luisteren begint en ook het zien
hoe vogels vliegen, ik zelf als vogel
door de hemel glijd, mijn spreken
slechts nog gekras is en alleen maar
het heldere van het licht bejubelt,
ik mijn schaduw op de rotsen werp
en weet dat mijn schaduw altijd blijft
en elke rots uiteindelijk ook vergaat,
dan is het goed alles naam te geven:
dit kind, mijn smart maar ook de liefde

heit leven wisselt slechts eenmaal
want bij de tweede keer ben je dood
- of niet meer jezelf wat in feite
op hetzelfde neerkomt -]

laat me jou nog eenmaal kussen, zoon
ook al herinner jij je niet op welke oever
van het leven jij staat; jij bent!

en dat is waarover dit hart praat
**********
sunset 31-10-2012
**********

Alterego1 · 31 okt 2012, 23:30

Sunset,

Je gedicht 'Al die doden in mijn hart' staat op 1 November
bij Poëzie van de dag en in het Prentenkabinet.

Vriendelijke groetjes van ons beiden,

Rankje en Alter

sunset · 01 nov 2012, 08:44

.
.
.
Alterego1,

Hoe mooi werd dit gedicht weer door jou, jullie verpakt. Ik voel me heel vereerd en dankbaar, ook natuurlijk voor het mogen staan op Poëzie van de dag en Prentenkabinet.
Ik wens jou, juliie een heel vredige 01 november.
Groetjes en lieve genegenheid,
sunset
.
.
.

sunset · 01 nov 2012, 08:53

01 november (’t laatste gedicht van ‘nog onderweg naar …)

op d’ akker van vrede zoek ik je graf
kind van mijn bloed zo lang reeds gestorven
’t gedenken van jou maakt smart nimmer goed
al ben j’ in mijn liefde geborgen

te snel ging voor ons dat wisselen van tijd
geen nu tussen gisteren en morgen
mijn lijf weent al jaren in droefheid en spijt
kind van mijn bloed zo vroeg reeds gestorven

toch brandt in mijn hart een eeuwige vlam
van liefde, vertrouwen en hopen
en zo weet mijn God dat ‘k niet anders kan
kind van mijn bloed ‘k laat je leven
**********
sunset 01-11-2012
**********

sunset · 02 nov 2012, 17:25

Allerzielen

gevangen in herinnering van eerder
bouwen tranen bruggen tussen tijden
wenen harten asters, chrysanten
mijn hand grijpt zuchtende adem

als oogst van stenige velden verkruimelt
tot puin het stof door noordenwinden
gedragen door 't gemurmeld leven
over graven geduldt zich de hemel
**********
sunset 02-11-2012
**********

Alterego1 · 02 nov 2012, 18:06

sunset · 02 nov 2012, 20:02

.
.
.
Alterego1,
Dank je wel Alterego voor het moois en bijpassend dat je vandaag onder mijn gedicht plaatste. ik wens jou, jullie een heel vredige 2de november.
Vriendelijke groet en lieve knuf, sunset
.
.
.