Gewoon, gedichten - 4

[gustilpe]

Sunset,

elke dag kom ik hier lezen uit jouw onuitputtelijke inspiratie!
Hier is de sneeuw verdwenen, geen witte wegen meer, voor hoelang?

Zonnige groeten,

[sunset]

.
.
.
gustilpe,
Dank je voor je fijne reactie hier en ook voor jou en de jouwen een heel prettige veilige zaterdag verder.
Vriendschappelijke groet, sunset
.
.
.

[sunset]

de maandagochtendkrant

een dobbelsteen rolt, valt ...
krijtsporen tekenen zich
op het natdonkere asfalt

op straten versplinteren verhalen
janken honden in koor
vluchten 't rumoer van de stad

op een trap zit een moeder
met onder haar het witte laken
een hoekje ervan in haar vuist

't is zaterdag, nacht
het leven weent tranen
**********
sunset 09-12-2012
**********

[Bosrankje]

Beste sunset,

Met een aquarel van mijn lievelingstekenares,
Marjolein Bastin, komen wij jou een fijne week
wensen.

En je ook bedanken voor de bijzondere poëzie
die jij ons dagelijks schenkt !

Lieve warme groetjes van Alter en Rankje

[sunset]

.
.
.
Bosrankje,
Dank je wel voor je bezoekje en het moois dat je achterliet. En natuurlijk maken jouw, jullie lovende woorden me heel blij.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
.
.
.

[sunset]

over rijen uitdovende levens
- als vallend fruit in een herfst -
het opduiken van donkere wolken
en hemelverschijning verwaait
als 't zaad van paardenbloemen

geketend aan zoeker, aan vinder
vervaagt in de uren elk licht
dooft uit bij het avondschemer
- zelfs op de sterren geen zicht -
waar 't hart stopt in de nacht
**********
sunset 10-12-2012
**********

[sunset]

mijn thuis

mijn hart draagt wonden van dit zijn
dat 'k aanbied op de marktplaats van het leven

en vraagt men mij waarom ik naakt
mijn wezen niet bedek; omdat 't mij ook gelegen is
een ieder echt te zien in zijn geschapenheid

zoals ikzelf mijn ik dat nimmer anders ooit kan zijn
dan warmte, liefde en geborgenheid en dat,
in 't buiten, 't binnen steeds hetzelfde blijft

want waar 'k ook ben
ik blijf mijn thuis
**********
sunset 12-12-2012
**********

[sunset]

rust in vrede

na ‘t grijze van de laatste dagen
onthullen sterren zich
de één na d’ ander

en ‘k adem frisse koelte in
van nachtelijke hemel
begrijp het getoonde beeld

ooit wordt een ieder van ons
naar het onsterfelijk licht gebracht
**********
sunset 14-12-2012
**********
sunset 14-12-2012
**********

[sunset]

.
.
.Gisteren door allerlei omstandigheden geen tijd gehad om te plaatsen; dan maar vandaag twee.

waar avond onmerkbaar
bijna zonder omwegen
in nacht over gaat
is het mijn tijd, mijn plaats

daar leef ik eenzaam
in mijzelf en jij fluistert:
ik ben er ook nog
**********
sunset 15-12-2012
**********



en vergeef ons onze schuld (3de Advent)

ooit hoopvol lachend als jong wezen
ligt 't op de sporen, 't lijf onthoofd
en wij gaan zwijgend stil voorbij
[sloten ogen toen wij zwegen]
één lange aanklacht deze dodenrij

hun open, eens als gouden regen,
gebroken in 't geschonden vlees
en plassen bloed dat rood als wijn
mij huiveren laat onder ‘t beschuldigen
door nu voor altijd dichte monden

het valt zwaar om mens zijn
**********
sunset 16-12-2012
**********

[Morgenstern]

[ria]

omdat het volgende dagen en weken nogal druk zal zijn
met alle vakantiegangers, ben ik hier reeds met mijn wensen.


Vrede en alle goeds.
ria

[sunset]

.
.
.
Morgenstern,
Dank je voor je bezoekje hier en je mooie wens. Ook voor jou, jullie een heel fijne maandagavond nog.
Liefs en knuf, groetjes
sunset


ria,
Dank je wel voor je bezoekje en het moois dat je achterliet. Ik wens jou en de jouwen heel fijne feestdagen en een heel gelukkig maar voor alles gezond 2013.
Liefs en knuf, sunset
.
.
.

[sunset]

liefde breekt verdriet

koud de stad aan het einde van zondag
zweet menselijk afval uit alle poriën
een stortvloed van dagen tegemoet

weldra roken schoorstenen kreunen
lege monden in warrige dromen braken
droevige woorden vallend in 't rond

in harten door kilte bijna bevroren
wordt elke nieuwe dag gewillig
uren van liefde breken verdriet

resten van mens gekamd
in een spiegel die ons herkent
heelt zelfs winterzon de wonden
**********
susnet 17-12-2012
**********

[sunset]

ik heb je lief

in mijn begrenzing
leef ik in dit midden
als onder glazen stolp
hangt aan mijn zoom
al 't stoffige uit tijden
waarin narren, duivels
zich werpend, vangend
aan mijn smart vergrepen

in stilte van 't daarna
heeft zich mijn hart
verstrikt, gevangen
in 't laaiend hete
van ons liefdesvuur
**********
sunset 18-12-2012
**********

[Alterego1]

Sunset,

Met warme vriendelijke groetjes van ons beiden,
in de aanloop naar Kerstmis,

Rankje en Alter