.
.
.Gisteren door allerlei omstandigheden geen tijd gehad om te plaatsen; dan maar vandaag twee.
waar avond onmerkbaar
bijna zonder omwegen
in nacht over gaat
is het mijn tijd, mijn plaats
daar leef ik eenzaam
in mijzelf en jij fluistert:
ik ben er ook nog
**********
sunset 15-12-2012
**********
en vergeef ons onze schuld (3de Advent)
ooit hoopvol lachend als jong wezen
ligt 't op de sporen, 't lijf onthoofd
en wij gaan zwijgend stil voorbij
[sloten ogen toen wij zwegen]
één lange aanklacht deze dodenrij
hun open, eens als gouden regen,
gebroken in 't geschonden vlees
en plassen bloed dat rood als wijn
mij huiveren laat onder ‘t beschuldigen
door nu voor altijd dichte monden
het valt zwaar om mens zijn
**********
sunset 16-12-2012
**********
Laatst gewijzigd door sunset op 17 dec 2012, 23:49, 1 keer totaal gewijzigd.
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.