Vleugels van papier

De tocht ( 8 )



Wonderbare visvangst.



Nathan was een gedreven en een bedreven visser. Hij was afkomstig uit Betsaïda, wat Vissershuis betekent, een stadje aan het meer van Tiberias.
Hij was tevens bedreven in het knopen van netten, waarin hij handelde. Als hij naar het zuiden trok, ging hij steeds langs Nazareth, waar een neef van hem woonde. Dan sloot hij zich aan, zoals elk jaar, bij de handelskaravaan.

Nu, bij de aankomst aan de Jordaan, popelde hij om een netje uit te gooien. En alras stond hij tot boven de knieën in het frisse water, aan een kronkeling, waar het water wat zachter stroomde.

Een kleine poos later vervoegde hij zijn reisgenoten, met een zwaarbeladen net over de schouder geslagen en grijnzend sprak hij:

“Wat een wonderbare vangst, dit heb ik zelden meegemaakt.”

Op de late avond, bij het laaiend vuur, hing er een heerlijke geur van gebraden vis in de lucht.
Allen genoten van de vis bij hun dagelijks brood. Ze prezen de Heer en Nathan de visser.

Robbe

De tocht ( 9 )





Gensters aan de hemel.



Alvorens zich ten ruste te leggen bleven de mannen nog even napraten. Asmon kreeg weer de opdracht om de eerste wacht op te trekken. Het uitspansel was praktisch wolkenloos en hij doodde de tijd met naar de sterren te kijken en af en toe een tak op het vuur te gooien. Dan stegen de gensters ten hemel als kleine sterretjes.

De sterrenhemel, hoe wonderbaarlijk was die toch. De maan stond als een gouden sikkel te blinken.

Asmon vroeg zich af wat al die lichtpunten aan de hemel mochten betekenen. Woonden ginder ver de profeten en de engelen, waarvan hij geleerd had bij de rabbijn?

Weer ontwaarde hij die ene ster, die helderder was als alle andere, ze leek wel gegroeid te zijn, ten opzichte van de vorige avond. Het leek wel een wollige ster met een staartje. Ze deed hem aan Vlekje denken. Zijn schaap dat weldra moeder zou worden.

Net als de vrouw van Jozef.


Robbe


Het woord "komeet" is afgeleid van het Latijnse woord "cometes", dat dan weer is afgeleid van het Griekse "Kométës" (langharige) en afstamt van "Kome" (hoofdhaar).

Robbe,
Met veel plezier uw verhalen gelezen, mooi geschreven !
wacht op het vervolg

Ik wens je nog een fijne avond !
liefs va Yna

De tocht ( 10 )




De derde dag.

De derde dag volgden ze zo goed als mogelijk de oever van de Jordaan. Soms was het water wild als een roofdier, soms stroomde het water zo mak als een pasgeboren lam en konden ze de rivier doorwaden en het pad op de rechteroever volgen om de meest steile stukken te vermijden.

Voorzichtigheid was steeds geboden. Even werd een korte, gedwongen pauze ingelast, nadat Nathan zijn enkel had verzwikt in een kuil op het grillige rotspad. Koud water bracht soulaas, alsmede een vaste windel. De rest van de dagtrip mocht hij wel doorbrengen op de rug van een ezel.

Tegen de avond, bij het bereiken van hun pleisterplaats, was de pijn al heel wat gemilderd.

Zo verliep de derde dag.

"Morgenavond bereiken we Jericho, daar brengen we de Sabbat door," sprak Oman, de ervaren gids "en brengen we een bezoek aan de synagoge."

Robbe

.



een mooi verhaal gelezen

Robbe,

Een mooi en oud verhaal, het kerstverhaal
Mee met jou heb ik de lange weg gevolgd
die jij zo boeiend en enig mooi hebt beschreven

Ik zal graag de volgende delen komen lezen

Dank en groetjes,

elisa

De tocht ( 11 )




Sjabbat


De nachtrust had hen allen deugd gedaan.
Nathan was welgemutst omdat hij weer met zijn volle gewicht kon steunen op zijn voet.
En straks zouden ze Jericho bereiken, waar hij enkele dagen bij familieleden zou doorbrengen.

De dag na de Sjabbat was het er ook marktdag, waar hij wat handelswaar wou slijten. Dat gold ook voor de anderen.

Behalve voor Jozef dan.

“Gezien de gezegende toestand van mijn vrouw wil ik na de Sjabbat zo vlug mogelijk Bethlehem bereiken” sprak de timmerman.

“Persoonlijk reis ik na de Sjabbat door naar Jeruzalem” sprak Oman “mijn zoon blijft in Jericho bij kennissen.

“Ja, vader” kwam Osman tussen, “Dan kan Vlekje rustig lammeren.”

“Na 14 dagen keer ik weer naar Jericho,” ging Oman verder “Indien er dan iemand van deze groep is om mee te trekken, terug naar het noorden, dan zal ik de plaats aanwijzen waar we samenkomen.”
In Jericho zochten ze slaapgelegenheid.


Nadat de drie eerste sterren aan de klare hemel stonden, ving de Sjabbat aan, die zou duren tot de volgende avond, als het volledig duister was.


Robbe


De sjabbat (שַׁבָּת), (ook sabbat, of sjabbos) is de wekelijkse rustdag in het jodendom en vindt plaats op zaterdag, de zevende dag van de joodse week en dient volgens de voorschriften in de Tenach in de eerste plaats te worden gevierd door een onthouding van alle arbeid. Volgens het eerste boek van de Tenach (Genesis) rustte God op deze dag uit van Zijn schepping die Hij in de zes dagen daarvoor tot stand had gebracht.

vervolgt

Als ik de kerstman was


Als ik de kerstman was
en ik met toverkracht
in mijn rinkelende arrenslee
kon glijden door de nacht

en reizen door de tijd

Ik zou moedertje cadeaukes brengen
een automatisch wasmachien
en een mixer om vanalles te mengen
Ik zou graag weer haar glimlach zien

van ’t zware werk bevrijd

Ach vader, jij was steeds tevreden
toch kom ik in die wondere nacht
op mijn sleetocht naar ’t verleden
je laarzen brengen, gevoerd met vacht

om in de winter sneeuw te ruimen

Dan zou ‘k me van mijn baard ontdoen
werd ik terug die kleine jongen
met streekskes wel van een kapoen
en terwijl we over vrede zongen

bakt moeder lekkere vlaai met pruimen



Robbe

Met warme groet,
Schrijfster/Loes

Robbe,

'Als ik de kerstman was', mooi geschreven.
Kerstmis beleven met hetzelfde warme gevoel
van de kindertijd, jammer genoeg komt dit nooit terug.

groetjes,
elleke