Vleugels van papier

De tocht (12)



Bethlehem


Maria en Jozef namen emotioneel afscheid van hun karavaangenoten en kregen nog wat wensen mee:
“Veel geluk met jullie kindje !”

“We moeten voortmaken, het uur van de geboorte nadert met rassé schreden. “ sprak een bezorgde Jozef.

Oman trok met 3 zwaarbeladen ezels nog een tijdje met hen op, tot ook hun wegen scheiden.

Zo waren Jozef en Maria nog alleen op weg naar Bethlehem.
Bethlehem, de geboortestad van Jozef en zijn voorvader David. In het Hebreeuws klinkt het als “beit-lam” , wat betekent: “huis van brood”.

Het was erg druk in het stadje. De herbergen waren overvol. Nergens was er een intieme plaats waar een bevalling kon plaats vinden, zelfs de binnenplaatsen waar de olie werd bewaard, waren bezet.

Eén herbergier wees hen een grot aan, net buiten de stad.
“Ik heb er mijn os gestald en er is stro in overvloed.” sprak hij.
Het plafond in de grot was niet al te hoog en er heerste een zekere warmte.

In het schijnsel van een olielamp baarde Maria haar Zoon.



Robbe

vervolgt

de grot

en de plaats waar Jezus geboren werd.

te Betlehem,

foto's gemaakt door mijn echtgenoot Leo
(ikzelf was er spijtig genoeg niet bij) oktober 2012

Robbe, proficiat met je mooie verhaal en beste wensen
ria

-
-


Voor jou mijn allerbeste wensen.

bomi.

De tocht (13)



Slaap zacht, kleine Jeshoua !


De nacht was nog jong, maar stond reeds vol stralende sterren.
De boreling werd in doeken gewikkeld en een kribbe werd een geïmproviseerd bedje.
Jozef had een zachte schapenvacht op het stro gedrapeerd.
“Tracht nu maar wat te slapen, Maria.” zei Jozef, ook voor haar had hij een slaaphoekje gemaakt.
“Ik hou de wacht bij onze zoon, onze kleine Jeshoua.”

Ze hadden hem Jeshoua geheten (in het Latijn: Jezus), wat betekent: God verlost ons.

Net op dat ogenblik begon het kind te krijsen.

“Geef hem nog maar even aan mij.” glimlachte de jonge moeder, “dadelijk mag je hem terugleggen.”

Jozef had een hekken voor de ingang van de grot geplaatst, dat gaf een veiliger gevoel.

Een tijdje later blies hij het olielampje uit.

De nacht werd stil.




Robbe

vervolgt

kerst 2012

het gezang van engelen verheldert
het duister, onmeetbare liefde stroomt
tot het gloria in den hoge ontspringt;
stralende sterren benevelen het zicht

de hemel toont het gelaat van de bron
simpele warmte in kribbe en stal;
herders en wijzen overwinnen de angst
knielen uit eerbied voor 't eeuwige licht

sunset 25-12-2012


Voor jou en de jouwen, heel fijne vredevolle kerstdagen.
Warme groet, sunset

Robol,

Vandaag Kerstmis...
geniet van een heerlijke dag !

Lieve Kerst groetjes,
elisa

Beste Robbe,

groetjes,
troontje

Graag bedank ik jullie voor de wensen en het bezoekje
Sunset, Elisa en Troontje!

Voor al de trouwe lezers...een stukje kerststronk.

smakelijk


Robbe

De tocht (14 en slot)





Vrede op aarde



De derde dag na de geboorte trok Jozef naar Bethlehem om zich bij de bevoegde instanties in te schrijven.

Bij zijn terugkomst zei hij tot Maria:
"We krijgen de toelating van de herbergier om hier te verblijven tot je weer reisvaardig bent en we naar Jerusalem kunnen trekken, waar we onze zoon kunnen opdragen in de tempel."

De avond viel. Plots stond er een jonge knaap bij de ingang van de grot. Op zijn schouders droeg hij een lammetje.
" Maria, Jozef...Ik heb jullie gevonden!"
In de kribbe ontwaarde hij het kind.
"Osman ! Hoe ben je hier verzeild? "vroeg Jozef, blij verrast, "Dit is onze zoon, Jeshoua."

"Mijn neven hoeden schapen, hier niet zo ver vandaan in de heuvels, ik ben hen gaan bezoeken en daar ik toch in de buurt was bevroeg ik me in Bethlehem of er ergens een zwangere vrouw logeerde."
"En dan is er nog die ster, het lijkt wel of ze hier vlak boven de grot hangt, ik heb er elke nacht verbazend naar gekeken, ze schittert zo fel, zo wonderbaar..."

"Bedankt dat je ons komt bezoeken , Osman, als je wil mag je hier overnachten, er is stro in overvloed en heb je geen honger?"vroeg Maria.

Osman nam het aanbod met dank aan. Hij nam het lammetje van zijn schouders en sprak.
"Dit is voor hem. Vlekje had 3 lammetjes geworpen. Vanaf de zevende dag eet het zelfstandig, maar nu voeder ik het nog bij, met een in schapenmelk gedrenkte doek, waar het aan zoogt."

"Hier staat nog een kannetje verse schapenmelk, "sprak Maria, " Je kan onmiddellijk aan de slag, het zal wel hongerig zijn ."
" Daarna breek ik wat brood en gebruiken we samen het avondmaal."

Het lammetje trippelde naar het kind en lei zich voor de kribbe, alsof het zich thuis voelde.

Het leek of het kindje op zijn bedje tevreden glimlachte. Het prevelde wat met zijn lipjes, alsof het zeggen wou:


"Vrede op aarde aan alle mensen, die van goede wille zijn."


Robbe

Beste Robbe, bedankt voor je prachtig Kerstverhaal,
dat we met veel interesse gelezen hebben (zoals
alles wat je schrijft, trouwens )

Lieve groetjes van ons beiden.

Nieuwejoarke zoete


Nieuwe joarke zoete zingen
heb ik praktisch nooit gedaan
Eén keer heeft men me omgepraat
om op Drie Koningen
van deur tot deur te gaan
in onze koude, donkere straat

Ik was in feite
te verlegen
om te zingen aan een deur
Ik heb dus weinig
snoep gekregen
laat staan
pralienen met likeur

Maar eigenlijk krijg ik
nu wel goesting
in een lekkere “Mon Chéri”
Ik schraap mijn keel
hoor hoe ik zing
en dankbaar zeg ik dan “Merci”

"Niewe joarke zoete
os verken hit vier voete
vier voeten en
ne lange steirt
is da noa gin pralinneke weird?"



Robbe

xx