Gewoon, gedichten - 4

[bo'ke]

Sunset,

een lieve merci voor het knap geschreven 'kerst 2012'

[Bosrankje]

[sunset]

.
.
.
bo'ke,
Dank je wel voor je bezoekje hier enne, graag gedaan hoor.
Mijn allerbeste wensen voor een voorspoedig, gelukkig maar voor alles gezond 2013.
Liefs en warme omarmende genegenheid, sunset



Bosrankje,
Dank je wel voor je bezoekje en je wensen hier en voor jou, jullie een heel voorspoedig, gelukkig maar voor alles gezond 2013
Liefs en knuf, groetjes
sunset
.
.
.

[sunset]

nieuwjaar

klokslag om twaalf licht zich het duister
wensen geluk bubbelen in 't glas
het dragen van dag nog maar gefluister
tweeduizend dertien verheft zijn stem maar pas

jij denkt nog niet aan dingen die gaan komen
het gisteren-leed dat lijkt om nul uur één al oud
fijn is het om het nieuwe jaar te dromen
al voelt het om het hart soms koud
**********
sunset 01-01-2013
**********


Allen een heel voorspoedig, gelukkig
maar voor alles gezond 2013.

[Monika **]

.

sunset
hartelijke dank voor u mooi gedicht
ik hoop we kunnen zo verder gaan
veel liefs Monika

[sunset]

.
.
.
Monika **
Het ligt ook aan ons of we er iets moois van maken. Toch?
Een heel fijne verderzetting van deze nieuwjaarsavond nog en dank je voor je bezoekje hier.
Liefs en genegenheid, sunset
.
.
.

[sunset]

elk jaar opnieuw

gedachte naakten gaan mij tegemoet
geschilderd op imaginaire doeken
en neergelegd in boeken; wat er gebeurt
wind mee - weet je 't nog wel, het spelen
met je bloes – hoe lief jij mij bent, meer dan
elfjesfantasie ben jij mijn grootste schat
de vondst van jou en ook het stilstaan
van mijn hart het eerste ogenblik dat ik je zag

je beeld herkent als dat van duizend maal
in mij zo duidelijk jouw gezicht, zo mooi
onder de lagen mascara – ik had mijn voel
en jij het zand waarop jij voor de helft
slechts lag en toch perfect verrukkelijk -
neem jij mijn hart en opent het; op 't strand
liggen de schelpen, gebroken, middendoor
en 'k hoor slechts nog het ruisen van mijn bloed
**********
sunset 01-01-2013
**********

[sunset]

over sterfelijkheid en dood en angst en zo

enkel nog het fluisteren van stemmen
naast ons slaan de deuren dicht en
de feesten zijn voorbij; wat over is
is voer voor beesten die in de dag
onzichtbaar zijn zoals wij en meestal
achter muren veilig leven voor het
vallen van sneeuw en de sporen
die zij daarin achterlaten

of ik het droom of niet wil niemand weten
in mijn koorts zie ik duidelijk hoe zij reeds
hand in hand staan, de al uitverkorenen
als geesten staan zij daar onder de lantaren
en bekijken mij; ik denk dat zij over mij waken
al hoor ik hen mijn naam al roepen en of ik
wil meekomen ergens achter de wolken

stil staar ik door het raam waar niemand is:
geen ster noch vogel, geen enkele bloem
in het lantarenlicht alleen als wit doek
een stuk papier; zo graag wil ik een teken
van hen en nog meer tijd om mijn doden
te ontvangen of misschien wel voor altijd
de leegte van dit venster, de regen, de nacht
**********
sunset 03-01-2013
**********

[sunset]

elke keer weer
maak jij een kopie van dit oogsten:
zoals jij onze lijven aflegt
jezelf in moeilijkheden brengt
door de vrucht en het stuntelige
van het genot dat wij delen
in fijne lijntjes blauw en rood

als het ooit verveelt snijden wij
ons weg, verbinden nieuw
de coördinaten van deze liefde
**********
sunset 04-01-2013
**********

[sunset]

drie koningen

'k betreed de dag met
lichte voeten, enkel een weinig
krassen in de keel zegt
dat ik sterfelijk ben

overal jubileert het licht
zó dat hij eindeloos lijkt
deze heldere hemel
een aquarium van vertes

opstijgend wind waait wolkjes
in die lucht, zij springen
in mijn ogen als beminden

in kromming van de horizonten
leeft liefde eeuwig
**********
sunset 06-01-2013
**********

[sunset]

tussen het ademen door

nog kleven wimpers dicht
en drijft gehurkt over het water
het daglicht van 't ontwaken;
niemand kent zijn waar gezicht
dat met hem wakker wordt

- ons venster is een raam
dat stilte opent in de lucht
de slaap gloeit na, is warm
en kleurt dieprood je lippen -

toch groeit 't vertrouwen
in deze morgen; een vogel
danst door 't ochtendlicht
fluit zachte eerste woorden

en wij staan op en reiken
nog even naar de tijd
tussen het ademen door
een heel voorzichtig tasten
naar elkaar in houden van
**********
sunset 07-01-2013
**********

[sunset]

't beleven van geen-slaap

hoe ik de omtrek van de nacht
omrand in 't zwart, sterren betast
slapeloos door straten wandel
waarvan de adem nog warm is

en hoe 'k geniet van façades
- stille silhouetten – als van 't zoet
van vergeten op te ruimen
suikerpotjes op terrastafels

wachtend staan blijf in nissen
die mij verbergen voor lantarens
waarvan ik 't mij toegeworpen
licht ijlings voorbij loop
**********
sunset 08-01-2013
**********

[sunset]

jij zwiijgt nooit liefde

in schemerende nuances en weggeworpen
't rood van de avond in 't achtergebleven
licht dat afgemeten jou thuis laat komen
in een echo van opbruisende lettergrepen
ooit begonnen als simpele fluisterwoordjes
van winterlijke dichtersadem

nooit zwijgt jouw gelaat liefde al eindigt het
zo rond middernacht in een horizon als rest
van d' aanvang van een nieuwe dag
**********
sunset 09-01-2013
**********

[sunset]

een ietwat cynisch dankgebed

en ik zeg dank
voor 't nooit meer kunnen zien
van sterren 's nachts
op binnenpleinen van
vervallen woonkazernes
en voor de lege houten doosjes
met uitgevallen tanden
van kinderen heimelijk overvallen

voor 't leven van de dieren
die in beestenwagens
de wegen naar
slachthuizen vervolgen
en voor 't vergeten van
de veiligheid van thuis

voor 't immer groene kunststofgras
zelfs voor de witte was
die niet meer drogen kan in buiten
en voor de man
die om ons tranen weent
genageld aan het kruis
**********
sunset 10-01-2013
**********

[Janina]

Sunset,
In één adem heb ik jouw gedichten van begin januari tot nu gelezen een herlezen.
In alle eerlijkheid wil ik zeggen dat je me beroert.
Jouw gedichten houden me vast en meer wil ik er niet over zeggen.
Het treft je of je gaat eraan voorbij.
Ik sta er stil bij.

mhg van Janina