mijn man is overleden

Veel sterkte Tina...
Weer een "eerste keer" die voorbij is... zo moeten we
het ieder jaar beleven... maar het wordt minder zwaar en pijnlijk
door de jaren die erover heengaan..
Herinneringen blijven natuurlijk maar de pijn verzacht een beetje..
Eens die koude winter voorbij is gaat het wel een kein beetje beter...
Als de zon haar warmte afgeeft en we buiten kunnen..
Een warme knuffel en hou het veilig...

maandag weer naar een begrafenis mijn nicht haar pa is gestorven het kwam niet onverwacht maar toch
ik ken haar vader niet zo goed maar ze bracht een doodsbrief vandaag
ik kan niet laten om te gaan al zie ik er heel erg tegenop gelukkig is het een korte dienst bij de begrafenisondernemer zelf

maar toch word je weer aan alles herinnerd en komt er weer veel boven
er is hier altijd iets de laatste tijd


groetjes tina

Ja Tina het zal voor u niet gemakkelijk zijn om daar naartoe te gaan. Ik ben hier onlangs ook naar de begrafenis van een buurvrouw geweest en ik dacht gewoon een kaartje af te geven en weer naar huis te gaan. maar er stond een ander buurvrouw aan de kerk en we zijn dan toch samen binnen gegaan maar ik heb me heel achteraan gezet en dicht bij de deur moest het niet gaan dat ik discreet kon vertrekken.
Ik ben ook met een zware tijd bezig. Hopelijk word het weer beter dat ik eens buiten kan gaan.

Nog wat moed Tina het zal zeker helpen als het weer verandert.

Groetjes gerarda

Goede bijna middag Tina en de vrienden ..

Begrafenissen ...niemand heeft ze graag natuurlijk..
niemand neemt graag afscheid van iemand of iets...
We hebben nooit leren om te gaan met sterven...
en toch hoort het bij het leven..,helaas..
Alles wat leeft sterft op een gegeven moment
en daar moeten we mee leren omgaan..hoe moeilijk het ook is..
Alleen veel tijd en tranen helpen ons er overheen...

Ik wens je veel sterkte want alle gedachten zullen weer boven komen.
en huil maar... de tranen verlichten jouw verdriet...
en trek je maar niks aan van wat "mensen denken..
Ze weten trouwens niet wat jij voelt..
Ik wens je veel sterkte

ik zal ook helemaal achteraan zitten bij die begrafenis morgen dan kan ik vlug naar buiten als het niet gaat
ik lees dat het ook weer een zware tijd is voor jou gerarda ik wens je dan ook veel sterkte en hopelijk komt die zon er eindelijk wat door dat brengt misschien andere gedachten met zich mee

allemaal bedankt voor jullie steun ,ik ken die papa van mijn nicht niet zo goed maar toch word het weer een moeilijke dag met al de herinneringen aan arnold zijn begrafenis die weer boven komen
deze maand is het al 11 maanden kun je dat geloven ??, het kan er bij mij nog steeds niet in dat ik mijn ventje nooit meer zal zien ,nooit meer kan vastpakken ,ik mag er gewoon niet aan denken want dan breekt mijn hart


groetjes tina

Tina ik heb al vele malen diezelfde woorden gebruikt als gij. Ge kunt dat inderdaad niet geloven dat hij zo maar ineens weg is en ge hem nooit meer kunt spreken.
Heel hard om te aanvaarden. maar we moeten er door.

Sterkte meisje, die harde winter doet er ook geen goed aan voor je gemoed en bijna niemand komt buiten zodat ge niet eens met iemand kunt praten.

Groetjes Gerarda

Goede morgen Tina..
Nog eventjes een sterkteknuffel gaat het en beetje..?

het is goed te horen dat ik niet abnormaal ben rudy omdat ik nog steeds zoon verdriet heb soms twijfel ik aan mezelf omdat ik soms hoor van anderen dat ze er al over zijn na die tijd
zoals die mama van mijn nicht haar man was nog niet begraven en ze sprak al van een andere man te nemen omdat ze met haar 64 jaar nog te jong is om alleen te blijven en dat niet ziet zitten

dit begrijp ik dan weer niet ik heb nog alle dagen het verdriet door het gemis van arnold dan denk ik soms wel "ben ik wel normaal dat ik het nog zo aanvoel of wat ??"
ik ween wel niet meer elke dag maar toch de pijn en het gemis dat blijf ik even hard voelen als de eerste dag en soms zijn er dagen dat ik weer heel diep zit en dat ik het zou kunnen uitschreeuwen van verdriet ,dat ik arnold terug wil, en waarom dit nu is gebeurt ,arnold was nooit ziek en dan kom je zoiets tegen
het is soms zo absurd dat ik het niet meer weet
gelukkig zijn jullie er altijd om mee te praten


groetjes tina

Goede morgen Tina, en de vrienden..

Lieve Tina, jij bent helemaal normaal, je mag nooit aan jezelf twijfelen.
Als je iemand zo graag gezien hebt (en nog) dan ben je daar
niet snel zomaar overheen..Je zal Arnold altijd blijven missen..
Je hele leven lang.. maar je zal er mee leren omgaan..
Ook al zou je na vele jaren iemand anders tegenkomen
waar je goed mee kan opschieten en waar je steun en vriendschap
mee kan delen.... Het kan dan even mooi zijn en toch anders..

Niemand is eender en je mag nooit vergelijken..
mensen die snel aan een nieuwe relatie beginnen hebben daar
waarschijnlijk behoefte en nood aan en die begrijpen mssn zelf
ook niet altijd wat er gebeurt.... Het komt vanzelf..!
Dat kan en mag als ze er rijp voor zijn en als het goed aanvoelt..
En dat wil helemaal niet zeggen dat je de partner 'vergeten' bent
of je elkaar niet echt graag zag....héél zeker niet..
De nieuwe partners zijn met vier en dat blijft zo.. want je kan
niet zomaar iemand vergeten waar je je leven mee deelde..

Ik geloof in 'het lot'... 'ergens wordt je leven gestuurd'...
van bovenuit .. ik noem het 'mijn engelen' al mijn
dierbare overleden zorgen voor mij.. en leiden me naar ergens.
Daar ben ik vast van overtuigd.. en ik kan en wil er hier niet
over uitwijden.. maar ik heb al dikwijls ondervonden
dat dingen anders gaan dan ik verwacht had en dat is dan
het werk van mijn engelen....zij hebben het goed met me voor
en dat ondervind ik dan later... echt waar..
En ik ben helemaal niet gelovig of bijgelovig hoor..
ik ken nog mensen ..hele gewone lieve mensen als jij en ik
die het ook zo voelen..en ondervinden...

Je moet blijven geloven dat het goedkomt lieve Tina,
en niet in een hoekje gaan zitten ...en je zal voelen
dat Arnold je er weer bovenop zal helpen ook al zie je hem niet.
Hij zal je steunen en de goede weg zetten
Want eerder krijgt hij ook geen rust...

Je hebt in het begin ook gedacht: "dit overleef ik niet" en je bent
toch nog hier... en elke dag wordt het een milimetertje beter,
ook al voel je dat blijkbaar nog niet..
Maar als je eens terugkijkt zie je al wel verschil..Ja;?
De ene mens heeft meer tijd nodig dan de anderen en dat is normaal.

Dus ben jij heel normaal .. Nog een sterkteknuffel Tina en tot...

Tina ik wou dat ik het zo goed kon zeggen als oma-c maar het is wel de waarheid wat ze zegt, we voelen het allemaal zo aan.
We worden geholpen en gestuurd van ergens .
Probeer toch nog wat te genieten , zo zou Arnold het wel gewild hebben.
Als ik plezier heb denk ik toch ook tussendoor aan Marc en dan denk ik toch hij zou zo blij zijn dat ik nu plezier heb.

Sterkte Tina

Groetjes gerarda