Hoe de Zwarte beek aan haar naam komt (4)
De snode ridder
"Lang, heel lang geleden was het land hier erg moerassig. Er waren weinig paden die door mensen betreden werden. We zagen hier eigenlijk nooit mensen. Maar op een dag verscheen hier een mens te paard. Er werd gezegd dat het een ridder was, die ten kruistocht was getrokken, maar in verre streken aan lager wal was geraakt en leefde van plunderingen en struikroven.
In een ver oosters land had hij een prinses ontmoet waaraan hij zijn liefde verklaarde. Onder valse voorwendselen was hij het paleis binnengeraakt. Ze was wondermooi, bezat een exotische gebronsde huid, pekzwarte haren en ogen dieper en donkerder dan de nacht.
Ze heette Caramella Babbelutta.
De ridder vroeg aan haar vader om haar hand. Maar die weigerde pertinent zijn dochter te schenken aan zo’n loens figuur en de prinses zelf wou van zijn liefde niet weten. Ze wou nog liever sterven.
De snoodaard heeft haar echter ontvoerd en gekneveld en na lange weken van omzwervingen is hij hier terecht gekomen. Het prinsesje, vol angst weigerde elke toenadering en was van angst met stomheid geslagen.
Hij bouwde bij de bronnen van de Witte Beek een houten vestingtoren en hield haar daar gevangen. Geen mens die haar daar zou ontdekken, gezien de ontoegankelijkheid, de verraderlijke moerassen en de talrijke dwaallichtjes die er bij valavond zichtbaar werden en door de mensen werden aanzien als spoken."
Robbe
vervolgt
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
.
