Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

koninginnedag 2013

misschien in de schaduw die voor de middag
in jouw handen valt, op kraampjes op 't gras
en op de oudjes die er, broos en breekbaar,
voorbij schuifelen, al drieëndertig jaar lang
ondersteund door lens en schaar en papier
worden de wangen van kinderen gestreeld
alsof iets verloren is gegaan wat er eens was

het afscheid zoeken achter gesloten deuren
bij het gesprek van lepels en vorken om daarna
opgeruimd te worden onder de blikken en
het gejuich van zo velen; niet het gisteren telt
maar morgen al wordt het nu al vermist
dat gezicht van enkel een buur die lijkt op,
ontvallen naar de schaduw van anonimiteit
waar je enkel nog 'lang leve de koning' hoort
**********
sunset 30-04-2013
**********

[Alterego1]

[Morgenstern]

Morgenstern en Herman

[sunset]

.
.
.
Alterego,
Mooie graag ontvangen mei-wens; dank je wel daarvoor en geniet van een fijne hoopgevende 01-mei-dag vandaag.
Warme vriendschappelijke groet, sunset


Morgensstern,
Jij, jullie ook hartelijk bedankt voor deze mooie mei-groet en jou, jullie een heel vredige 01-mei-dag gewenst.
Liefs en knuf, groetjes
sunset

[sunset]

ontwaakt, verworpene der aarde

het wordt de zomer van de revoluties
-de maat is vol – ons jaagt een storm
wij zijn niet meer die makke schapen
die aan de buis gekluisterd of lezende
de Telegraaf die baadt in hun sensatie
ons spelen geeft wijl zelfs het oude Rome
wist brood te schenken aan de natie

wij horen dagelijks namen en dragen
fier 't geweer, laten de schoten knallen
en op pleinen – niet slechts de hemelse -
rollen de tanks; ’t geroezemoes gestaakt
wordt 't fluisteren een orkaan
want waar geen spek meer is, is er
geen broeksriem om nog aan te halen

te veel wordt kwistig geld gestrooid
met gulle hand beloond de voorzitters
van raden en ook banken, directieleden
hebben nog altijd niet te klagen;
het volk, dat nu in woede schreeuwt,
is moe-getergd, beroofd, berooid
- de maat is vol – ons jaagt een droom
**********
sunset 01-05-2013
**********

[sunset]

't is mooi om aan woudrand te wandelen
door zachte lenteregen vloeit een eeuwige
stroom herinneringen vanuit mijn jeugd
bloeien veldwegen op de berm hurkt
waakzaam een haas kijkt naar 't geritsel
in stilte zo rustig dat niets zich verschrikt
**********
sunset 02-05-2013
**********

[sunset]

hoe ik nog altijd van je hou

nog nooit voelde mijn lijf zo licht
in haar huid: dat is het stof van vlinders
op warme lentedagen waar 's avonds
glazen fonkelen vol parelende wijn

en al val ik in mijn levensavond
waarachter het duister zich uitrolt
als donkere sterrenloze nacht
waarin alle stemmen zwijgen

scherp mijn tong die hongerig tussen
mijn lippen ligt en tel langzaam tot tien,
mijn hart is nog steeds overvol
van een nooit eindigende liefde

en jij hunkert elke dag weer
de warme zoetheid van woordjes
waarmee ik je steeds verras
tot jij je overgeeft aan ons
**********
sunset 03-05-2013
**********

[sunset]

04 mei - dodenherdenking

en zo vergaat weer herfst
slapend in 't park waar lente
al schaduwspelend danst
met zonnestralen op het gras

slapen de doden van een oorlog
die om ons heen nog woedt
zich warmen aan veldslagen
hun honger wordt gevoed

's nachts liggen zij bij mij
zingen vergeten liederen
schrijven onzichtbaar brieven
marcheren op een rij

en ergens in een winter
volg ik hen stil gedwee
sluit rood betraande ogen
ween simpel met hen mee
**********
sunset 04-05-2013
**********

[sunset]

vrij

wolken drijven door plassen
zand onder mijn schreden
aan akkerranden gebogen gras
op weg naar 't woud

wacht een vredige stilte
in de geur van vochtige aarde
het al lang vergeten lover

ik draag bladeren
leg hen onder de bomen van het bos
adem de gevallen jaren
diep in op deze dag
**********
sunset 05-05-2013
**********

[sunset]

leven, liefde

niets blijft dan enkel 't stof
opgehoopt in elke hoek
wordt zelfs de stilte hier
gestoord door banen licht

over de boeken in de kast
ligt 't zelfde grauw dat het tapijt
nu ademt - wanneer ik dicht
schrijf ik met blauwe inkt -

verroer mij niet uit angst
de nacht uit 't vuil te schrapen
zelfs 't kloppen van mijn hart
rust zwijgend in mijn borst

jouw innig warme zoenen
brengen 't ontwaken
leven, liefde vegen stofvrij
huid en uit mijn ziel
**********
sunset 06-05-2013
**********

[sunset]

momenten tijd

in het ene draagt tijd diep hemelblauw
vogels naar het veen, zaagt schemer noest
aan 't tragisch lachen van boomstronken
- een slappe wraak: in uren die ons scheiden
duwt een skelet tegen doden die nooit overgegaan –
barsten dennenappels open en verschrikken
donzige pekzwarte oren van vleermuizen

in het andere moment
het stille onafgewerkte wij
geankerd in woorden en stemmen
achtergelaten in een taal die zich
bloemrijk doorheen poëzie kronkelt
**********
sunset 07-05-2013
**********

[sunset]

lente bekoort, nog steeds

hitte flikkert over velden
insecten zoemen, stijgen
stil fluweelbemanteld op

hoog staat het prille gras
waardoor ik wadend ga
naar zoom van 't woud
dat mij ontvangt in koelte

een naaldenkleed breidt
knisperend zacht zich uit
ademt bij elke trage stap

bloemenkleedjes schitteren
duizend lichte puntjes

in bermen langs het pad
staan brede bosbesvelden
waarin zich keien nestelen
mijn armen lieven hen

lente bekoort, nog steeds
in zijn uitbundige pracht
**********
sunset 08-05-2013
**********

[sunset]

hoe lang nog

ik denk hieraan:
op 't kloppend ritme
van mijn hart
steeds weer
dezelfde woorden
die ik droom

van vogels
die je nergens vindt
en die ik accuraat
heel vreemd voor jou
wil schrijven

hoe lang nog breekt
mijn spraak
de machtigheid
van 't zwijgen;
mijn muze is er
en dicht mee

voor ooit
**********
sunset 09-05-2013
**********

[sunset]

vertel mij niet wat liefde is (uit: gisteren)

veel kan ik verdragen
maar achterdocht, leugens
die mijn nest bevuilen
gunnen mij niet
het brood in mijn mond

alles wat ik geef
werp jij ver van je
en ik kan niet anders
dan woorden opschrijven

want terwijl jij krom loopt
ga ik kaarsrecht
houd mij staande in de storm

en jij wilt mij vertellen
wat liefde is
**********
sunset 10-05-2013
**********

[Bosrankje]

Beste sunset,

Je weet dat ik (wij) dagelijks komen lezen
en vandaag, had ik tijd en vooral zin om ook
iets bij iedereen te schrijven...

Bij jou kan ik alleen maar zeggen (voor de
zoveelste keer al) dat ik niet altijd de juiste
woorden vind om mijn gevoelens uit te drukken !

Jouw schrijfstijl bewonder ik ten zeerste en die
raakt mij keer op keer ! Bij het lezen en herlezen
ontdekt men zoveel verborgen, niet uitgesproken
woorden en het is dat juist de kracht van je gedichten !

Soms denk ik : wat je schrijft moet men gewoon
voelen ... men mag niet te veel denken... en zeker
niets forceren maar gewoon alles aanvaarden en
ondergaan als een manna dat ons komt verrijken !

Bedankt voor je dagelijks gedicht bij Poëzie en Proza
en lieve lentegroetjes van ons beiden voor jou en je
dierbaren

Alter en Rankje