Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

.
.
.
Bosrankje, en Alter
Dank jullie wel voor het gedicht door jullie hier geplaatst; voor jullie mooie woorden (zoals steeds) en ik wens jullie een heel fijne lenterige zaterdag. Ik ben nu met 'mijn' dames op weg naar het NK Show- en Gardedansen in Lontzen (B).
Liefs en knuf, groetjes
sunset

[sunset]

wat ook gebeurt

en rond de tafel zij
hij en een vage omtrek
als brief of ook
een kaartenhuis; de stem
zingt als kristal in 't nu
de mensen die geen mens zijn
moeten gaan

naar 't huis
langs zovele façades
door de portalen, gangen
voorbij 't massale praten
monden begeleiden vijandig haten
te snel voor 't oog en altijd
verder zonder haperen
geen einde aan de schemer

neem ik de lift weer
naar benee waar jij met mij
als oudje wandelt, samen
in de zomer zacht als moeder
van het naakte praten;
wat ook gebeurt
geen enkele maar
**********
sunset 11-05-2013
**********

[Bosrankje]

Beste sunset,

We wensen jullie allemaal veel plezier en succes in
Lontzen (mooi Duitstalig dorpje in de Provincie Luik)
We zullen aan jullie denken !

Liefs van Alter en Rankje

[sunset]

.
.
.
Bosrankje,
Dank je wel. En ja, wij hadden gisteren een heel fijne en daarbij ook nog succesvolle EK-dag in Lontzen (B). Eén van mijn dansgroepen werd Europees kampioen, twee groepen behaalden elk een tweede plaats, één soliste behaalde een tweede plaats en één soliste en één groep behaalden elk een derde plaats *glimlacht*.
Ik was en ben terecht tots.
Liefs en knuf, groetjes
sunset

[sunset]

niet dat ik 't mij herinner

kil de regen die de laatste nacht
zich slaat langs huizenrijen
in een dag die zich niet klaart
moedeloos het staren door de ramen;
adem bewasemt 't glas

ongeacht dat op de zondagen
lijfelijke warmte zich in harten schrijft
klinkt hier muziek als halve troost
een stille monoloog van tonen
gevolgd door een verweesd verwijlen

uiteindelijk leg ik mij te rusten in een bed
en wacht de schapen die ik tel
mij niet herinnerend ooit te slapen
**********
sunset 13-05-2013
**********

[Bosrankje]

Beste sunset, proficiat voor jouw dames,
je mag trots zijn !

Lieve lente groetjes van

Alter en Rankje

[sunset]

golvende liefde

in 't woord gevallen traan
verliest het huidige het latere
ergens jouw wens bruggen
te bouwen naar nieuwe tijden

waar wij spraak vinden
- als fractale twijgen
in luchtarme ruimte -
blijft een tastend zoeken:
't warme hart dat hunkerend
liefde openbaart

als ik één woord vind
voor onze tijd samen
is het een weg vooruit
**********
sunset 14-05-2013
**********

[sunset]

.
.
.
Bosrankje,
Dank jou, jullie wel en een heel prettige dinsdag verder.
Liefs en knuf, groetjes
sunset

[sunset]

lente snakt zomer

manen zwijgen
van sikkel tot bol
branden zonnen
onder hoofden
't koele van huid
en sterrenwolken
sproeien zweet
kussen plenzende
regen tot storm

schuimwijn parelt
giechelend belletjes
in 't zilverkleurige
tussen wimpers
woelen seconden
tot eeuwigheden
waarin mijn hart
je hoort en lente
naar zomer snakt
**********
sunset 15-05-2013
**********

[sunset]

de Noordzeekust

ver buitengaats herkent de scherpe blik
tussen zeewaarts drijvende wolken
reuze windvangers uit staal de basis
diep onder 't water in de zeebodem geramd

aan 't strand slapen paviljoenen nog
liggen stoelen gestapeld te wachten

de branding slaat op 't zand ligt aangespoeld
het vuile plastiek, wier en lege schelpen
onder een stille hemel hoor je het luid gekrijs
van altijd hongerige meeuwen

zacht wiegt wat hout in wind en bruisend wit
bekroont het donker schuimend grijs
**********
sunset 16-05-2013
**********

[sunset]

waar zijn nu zorgennevels

[waar zijn de zorgennevels
die mijn tenen krommen?

reeds dikwijls bracht ik
schoenen naar een schoenmaker
verving de afgelopen zolen]

'k wil mij herinneren
hoe nevel wordt gevlochten
verhitte adem door neusgaten stoft
het sierlijk balanceren
op velden vol vergeet-mij-nietjes
en licht gehurkt met spitse lippen
mijn wensen kussen op een mond

jongleren met de lust die in mij brandt
tot 't hart luid bonzend barst
en ik nog enkel zie
een afgeronde blik in 't blauw

licht leven op een zachte wind
die mij stil draagt
naar 't einde van mijn pad

waar zijn nu zorgennevels
die mijn tenen krommen?
**********
sunset 17-05-2013
**********

[sunset]

't loopt anders dan het hoort

't is lang geleden dat lavendel bloeit in winter
en ik met jou, huid op huid, onder de dekens lig
wijl zacht het maagdelijk wit als vlokjes
tuimelend langs dit venster danst

tot in de lente vallen gouden bladeren
van bomen, daken en jouw zoenen
zacht als dons, kiemen schuchter krokussen
geuren hoopvol onze liefde

de zomer met zijn zweem van vorst
speelt verstoppertje met ijsbloemen
waartussen ik je zoekend vind
achter beslagen spiegelend glas

en dan de herfst, apart, alsof het zuiden
zijn hitte trillend in een wilde hemel tovert
verbranden stormen toch niet 't hart
enkel bloemen verdorren in droog zand

en ik verlang naar bloeiende lavendel
**********
sunset 18-05-2013
**********

[sunset]

Pinksteren

nog wijkt niet ‘t grijs
blijven kleuren mat
waar nevels stijgen
loop ik mijn pad
rimpelt de huid, legt
stenen, bloemen

en nog maar pas
een letter, sprekend
in 't onverwachte:

gewonde schapen
die niet om kijken
en altijd maar meer vuil
opgehoopt 't kleinste
zuchtje wind laat
een orkaan ontwaken

in den beginne 't Woord:
zijn echo begeleidt
als genietbare vreugde
zonder enig afstand
stormt het, lachend
tegen elk weten in
**********
sunset 19-05-2013
**********

[sunset]

I.M. Ruben en Julian

er groeit geen gras
dat zulke wonden sluit
geen bloem ontspruit
noch schenkt de zon haar licht

de aarde heeft hen ingehaald
- hun schip is aangemeerd
een ruimte, reis die hen omhult
en ons voor altijd buiten sluit

drie spadesteken diep
scheidt ons met hen, een eeuwigheid
– wat rest
**********
sunset 20-05-2013
**********

[sunset]

sindsdien leef en lief ik (uit: gisteren)

hoog over de daken van de stad
zweeft donker de nacht en kijk ik terug

een vrouw baart in mijn droom
diep-zwarte raven, klemt onder haar armen
heldere zijden-gele doeken;
in de muren klopt een hart uit gletsjerijs

en een dronken man brult onmachtige woede
wenkt met een wit laken wijl hij
verbrande duiven in waterleidingen bleekt
smelt roestig de sneeuw

ik ga terug over hoge daken
ween nog steeds een kindermond liefde
moeder giet dode sterren in koude koffie
brandt leven in 't donker van ogen
**********
sunset 21-05-2013
**********