Vleugels van papier

[Robol]

Bedankt Janina om in de ban te zijn !
Met de goede betekenis van geboeid
als wil ik wel verbannen worden
naar een brouwerij van Rankje
met veel leven
of als proever
in een pastafabriek...
zoals Hilde

bedankt om hier te zijn...

mvg

Robbe

Het volgend plaatje is er eentje van José de Goya.

Olé...

[Robol]

Stierengevecht




Laat rood de kleur zijn
van de liefde
Niet van bloed
nutteloos vergoten
noch van mens en noch van dier
dat wil ik even
hier promoten

Een stier kreeg
horens aangemeten
van zijn Schepper
lang geleden
om zijn kudde te bewaken
zodat een roofdier
zou verzaken
aan het jonge kalf als prooi
Kalverliefde
is toch mooi?

Niet tot
het genot
van dwazen
die dorsten naar
onschuldig bloed
als schrokkerige dazen



Robbe

[Robol]

De boodschap des engels





Het is alweer
zo lang geleden
dat er een engel
van zo hoge
naar hier beneden
kwam gegleden
Hij bracht een boodschap
met zich mede
van verwachting
en van vrede

Tweeduizend jaren
niets geleerd
Het loopt op Aarde
steeds verkeerd
Ik bedenk
met diepe zucht
Kwam die engel
eens terug


Robbe

Soubryprent

Rogier Van Der Weyden
De boodschap des engels

[YNA]

Robbe,

Ik moest hier weeral veel moois bekijken en lezen.
Ik wens je nog een gezellige avond !
liefs van Yna

[Robol]

Bedankt Yna om je werkje in mijn museum te hangen.
En om mij met een bezoek te vereren.
Meestal worden musea bezocht als het regent.
En dan nog niet verder dan de hal, tot de bui is overgewaaid.

Ik ben ondertussen aan Soubryplaat nummer 7 toe, een werk van Claus. Niet van Hugo, maar van Emile.

mvg

Robbe

[Robol]

Boomgaard in Vlaanderen




Zoete appeltjes
waarvan de kaakjes blozen
als rozen
in de zomerzon

In het zweet
huns aanschijn
vers geplukt

Dank zij de zachte lente
is de oogst in
overvloed gelukt

In liefdestrouw
werken ze samen
man en vrouw

Gelukkig maar
dat er geen boom
van goed en kwaad
in deze Vlaamse
boomgaard staat


Robbe

[Robol]

Jacob Jordaens


Familieconcert

“Soo d’oude songen, soo pepen de jonge”

Iedereen doet mee
de familie in concert
Grootmoe zingt
het hoogste lied
en zelfs de kleine Piet
tovert noten uit
zijn flierefluit


Robbe

[Monika **]

dag robol
Foto gemaakt bij mijn
even een postkaart gemaakt
groetjes Monika

[ria]

Emile Claus, een schilder naar mijn hart.



En Robbe die voor ieder prent,
de juiste inspiratie vindt.

Mooi, Robbe
dit is nostalgisch genieten!

ria

[Bosrankje]

Beste Robbe,

Hopelijk blijf je ons nog een tijdje bekoren met je
gedichten geïnspireerd door schilderijen van grote
meesters !

Emile Claus kende ik niet maar ik was heel blij hem
hier te ontdekken. Prachtige schilderijen over de
natuur en de mensen (mij kennende, weet je al dat
ik verder ben gaan zoeken en... ik ben zeker een half
uur blijven wandelen in zijn schilderijen... hemels !)

Lieve lentegroetjes van Alter en Rankje

[Robol]

Bedankt om dit topic romantisch op te vrolijken
Monica, Ria en Rankje...en ja, Emile Claus heeft nog in Antwerpen gewoond...

mvg

Robbe

We vervolgen met de fluitspeler van Rik Wouters.
Wel mijn eigen versie !

[Robol]

De fluitspeler



Zal ik een liedje voor haar spelen?
dacht hij. Het meisje woont in de kamer
langs zijn deur.
Misschien zal mijn ouverture haar vervelen
en vind ze mij een armzalige amateur

Ze woont vlak naast hem
nog maar luttele dagen
driehoog in het hartje van Parijs
Hij dacht er aan zijn kansje wel te wagen
met een zoete muzikale reis

Toen hij haar ontmoette eergisteren
op de smalle wenteltrap
gaf ze hem een simpel knikje en
hij dacht al dromend
wat is dat meisje knap

Maar woorden zijn niet echt
zijn sterkste kant
misschien, zo dacht hij
steekt mijn muziek
haar meisjeshart in brand

Hij brengt zijn fluit
voortvarend naar de mond
en met volle overgave
blaast hij zijn beide
wangen rond

Zonder pardon
floot hij op eigen wijze
eerst de Brabanconne
en dan de Marseilleise
luid genoeg, zodat ze
het kon horen

En ze zong mee
met volle borst, vol vuur
aan de andere zijde
van de muur
een nieuwe amourette
in Parijs geboren



Robbe

[Alterego1]

Een woordje over kunstschilder Emile Claus en zijn
jarenlange grote vriendschap met schrijver Cyriel Buysse.
Ze zijn meermaals samen op reis geweest,o.a. naar de Franse
Riviera op bezoek bij hun beider vriend Maurice Maeterlinck.

Ik citeer lukraak uit het boek "Het leven,niets dan het leven"
"Cyriel Buysse en zijn tijd" geschreven door Joris Van Parijs.
Een boek dat ik iedereen heel hoog durf aan te prijzen,en dat
zijn plaats verdient in elke Vlaamse huiskamerbibliotheek.
Niet toevallig is Cyriel Buysse mijn lievelingsauteur omwille
van zijn dieprakende realistische schrijfstijl.

Alterego

--------------------------------------------------------------

In zijn boek over Claus vertelt Buysse dat hij in 1899 getuige
was van het ontstaan van dat monumentale doek
"De koeien zwemmend over de Leie".

Buysse vertelt:
'Ik herinner mij dat prachtige schilderij van hem,dat nu in het Brussels
museum prijkt en dat ik destijds zag 'worden'
Iets dat Claus aanhoudend voor dat reuzendoek deed jubelen,was het
rode krulhaar van de koewachter,die op de veerpont naast de koeien
overstak.'Zie me dat haar!'herhaalde hij telkens.
'Is het niet net goud en vuur in de gloed van de zon?'En hij schilderde
daaraan,geestdriftig,nooit verzadigd,nooit tevreden,voortdurend nieuwe
gamma's in dat kleurenhaar ontdekkend,alnaargelang van de lichtspelingen
van het water in de zon.
Hoe groot was dan niet mijn verbazing,mijn schrik,zou ik haast zeggen,
toen ik enkele dagen later,mijn vriend opzoekend aan de oever van de
Leie,waar hij aan het werk was,het konterfeitsel van de koewachter op
het schilderij zag afgebeeld...zonder haar!
Wat is dat ! kreet ik.
Bekijk hem! zei Claus neerslachtig.
Ik keek naar het koewachtertje op de pont en herkende hem haast niet meer.
Al zijn mooi-glanzende krullen waren verdwenen;hij had zich laten
millimeteren;hij zag er uit of hij helemaal geen haar meer had.
Dat heeft hij verleden zaterdag laten doen,ter gelegenheid van de
dorpskermis,om nu eens keurig-netjes voor de dag te komen,naar hij
meent! zuchtte Claus.
Hij heeft mijn schilderij bedorven;in wanhoop heb ik hem ook op 't doek
gemillimeterd,en nu moet ik wachten tot het haar weer in zijn krullen
groeit.
Wachten!...Daar had een vibrerend artiest als Claus geen geduld voor.
Te veel andere boeiende onderwerpen trokken zijn onverzadigbare
werklust;hij wachtte enkel tot het haar een ietsje meer was bijgegroeid;
en zo staat nu de koewachter op het prachtige schilderij,dat geenszins
bedorven is,zoals Claus vreesde,maar dat hem toch telkens weer
hinderde als hij 't zag,omdat het in zijn ogen,met die vlammende en
tintelende rosse krullen,nog zoveel mooier had kunnen zijn'.

Tot daar Cyriel Buysse over een van Claus z'n meesterwerken.

Hoe dat overzwemmen van de Leie door de koeien en de koewachters
zoal in werkelijkheid verliep;

De koewachtertjes dreven met het overzetbootje mee over,en van
daaruit schreeuwden en zweep-klapten zij naar hun zwemmende
beesten:
'Bloare,gie deugeniete,wilt-e ne kier op ou ploatse blijven!Sterre,gie
vuilkonte,goat ou muil hêwen'!Tot zij er mee aan de overkant kwamen,
waar de troep dan moest gescheiden worden.Er waren steeds enkele
achterblijvers,de koewachtertjes gilden zich hees en gooiden ernaar
met aardkluiten,maar eindelijk zwommen ook de laatsten over,het
zware lijf gans onder,de snuivende snoet boven 't water,de ogen
wreed blikkerend,de horens als twee scherpe,dorre takken uit de
kolken opgeprikt.

Schilder Emile Claus(geboren te St.Eloois-Vijve op 27 September 1849
en overleden te Astene op 14 Juni 1924)
was gehuwd met de Gentse notarisdochter Charlotte Dufaux,
maar onderhield een jarenlange intieme relatie met zijn vroegere
leerlinge Jenny Montigny.

[neske]

Robbe

Ik heb jouw museum ook nog eens bezocht...heel mooi met die teksten erbij
je moet het maar doen.

groetjes
Neske

[Robol]

Bedankt Alter om deze prachtige informatie te delen.
We zijn nooit te oud om te leren.

Bedankt Neske om dit museum te bezoeken.

Nog één Soubryprent heb ik in mijn verzameling, een werk van Dirc Bouts.


mvg

Robbe