Verhalen uit de wereld
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
Gustilpe,
Je gedicht 'Op zoek naar het geluk' staat op 11 Juni
bij Poëzie van de dag en in het Prentenkabinet.
Vriendelijke groetjes van ons beiden,
Rankje en Alter
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
krakje - Lid geworden op: 01 sep 2004, 21:16
- Locatie: Heist op den Berg
een fijne gezellige avond,
nog niet genezen, maar ben wel recht,
de hoestsiroop weggezet, werd er zieker van,
slechte smaak de hele dag en nacht, neem niet meer in,
appelsienen met citroenen zoals vroeger proberen,
ja het goedkoopste brul moeten ze geven,
afwachten of het zal beteren anders terug arts gaan,
gustilpo groetjes van krakje
plaatje van norman
ik hou van het leven, het is jou maar eenmaal gegeven.
-
krakje - Lid geworden op: 01 sep 2004, 21:16
- Locatie: Heist op den Berg
een fijne gezellige avond,
heb eindelijk iets kunnen maken,
bedankt voor jullie mooie creatie,
en voor de gezondheidswens,
gustilpe groetjes van krakje
bloemen van internet,
ik hou van het leven, het is jou maar eenmaal gegeven.
-
krakje - Lid geworden op: 01 sep 2004, 21:16
- Locatie: Heist op den Berg
goede avond hoop zonder gedonder,
2 dagen kidsoppas (2kids ) geweest, kon niet opkomen,
ze hingen aan mijn lichaam om mee te spelen,
ze sliepen hier ook, en smorgens naar school doen,
vandaag niet, hahaha, het regende met onweer,
en de papa was vergeten een regenjasje te geven,
en zonder ging niet, dus thuis bij mij gebleven,
en blij dat ze waren, dus weer spelen, wordt er moe van,
ben nu van verlost tot ???? ze me weer eens nodig hebben,
groetjes van krakje,
ik hou van het leven, het is jou maar eenmaal gegeven.
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Roemenië is ver..... heel ver..... na 6.381 km zijn we terug thuis.
Een heel lieve dankjewel aan alle bezoekers,
nu eerst wat bekomen en de familie
Dra kom ik bij jullie op bezoek
en schrijf ik de verhalen.
Lieve groetjes,
gustilpe
Een heel lieve dankjewel aan alle bezoekers,
nu eerst wat bekomen en de familie
Dra kom ik bij jullie op bezoek
en schrijf ik de verhalen.
Lieve groetjes,
gustilpe
vriendschap is het kostbaarste geschenk!
.
-
krakje - Lid geworden op: 01 sep 2004, 21:16
- Locatie: Heist op den Berg
wat een slecht weer met de jaarmarkt,
geen volk en maar zeven kraampjes,
dus een wijntje gaan drinken op een stand,
na de noen een pannenkoek gaan eten aan de visvijver,
groetjes van krakje
ik hou van het leven, het is jou maar eenmaal gegeven.
-
gustilpe - Lid geworden op: 04 okt 2007, 20:52
- Locatie: vlaams brabant
Aan alle bezoekers een lieve dankjewel!
Hier komt het verhaal:
ROEMENIE 2013
Roemenië 2013
1 juni: Het weder valt niet mee doch we vertrekken met een blij hartje richting oostwaarts. In de namiddag vergezeld met zware regenbuien, uiterst gevaarlijk op de snelweg in Duitsland waar we rijden aan een gemiddelde van 120 km per uur en voortdurend voorbijgestoken worden.
We stoppen om de 2 uur en na een rit van 850 km komen we aan in Rathsmannsdorf (nabij Passau) waar we gaan overnachten. In het restaurantje maken we kennis met een paar uit Limburg, ze komen terug uit Baja, gelegen in het Zuiden van Hongarije, stadje aan de Donau.
De dame is kunstenares, ze beeldhouwt en schildert, geregeld wordt ze gevraagd voor tentoonstellingen in Hongarije, ze volgt er en geeft er ook cursussen.
Ze brengt een onheilstijding mee: volgens de berichten zal de Donau morgen 9,5 m stijgen.
2 juni: hevige stortbuien vergezellen ons doorheen Oostenrijk. De ruitenwissers van de wagen staan op maximum snelheid, gespannen zit ik naast mijn man met de landkaart op schoot zichtbaarheid bijna nul. Ik zou het opgeven achter het stuur, op een parking beter weer afwachten doch mijn man rijdt verder en verder… hij loodst ons heelhuids door het verkeer.
In Hongarije valt het gelukkig beter mee, want dwars doorheen Budapest is het geen sinecure de juiste weg te vinden maar met twee paar ogen lukt het. Met een kleine 700 km komen we in Kömlo (eigenlijk moeten er twee streepjes op de laatste o) een onooglijk dorpje, waar we twee nachten gaan verblijven in het huisje van vrienden.
Er volgt een blij weerzien met Kati en Peter waar we de sleutels van het huisje oppikken.
Kati is Roemeense en Peter Duitser van geboorte maar opgegroeid in het Antwerpse. We kennen hen sinds een tiental jaren, zeer lieve en behulpzame mensen.
We horen het rampzalige bericht dat Passau en Deggendorf (steden die we vaak op onze terugreis bezoeken) ondergelopen zijn, we zijn net ontsnapt.
Het oude vrouwtje langs de overkant van het huisje zit als van oudsher op haar bankje, ze herkent ons en wuift, hoelang nog?
De hemel klaart helemaal uit, de zon komt te voorschijn al is het frisjes.
Maar de late avond brengt een nooit gezien schouwspel. Duizenden twinkelende lichtjes aan het firmament, onvoorstelbaar, twinkel twinkel… we zien de grote beer, de kleine beer… we blijven kijken en kijken, dat moet je zelf gezien hebben om er een voorstelling van te kunnen maken, overal fonkelende sterretjes waar we ons draaien of keren, met duizenden zijn ze …. of meer….
wordt vervolgd.....
Hier komt het verhaal:
ROEMENIE 2013
Roemenië 2013
1 juni: Het weder valt niet mee doch we vertrekken met een blij hartje richting oostwaarts. In de namiddag vergezeld met zware regenbuien, uiterst gevaarlijk op de snelweg in Duitsland waar we rijden aan een gemiddelde van 120 km per uur en voortdurend voorbijgestoken worden.
We stoppen om de 2 uur en na een rit van 850 km komen we aan in Rathsmannsdorf (nabij Passau) waar we gaan overnachten. In het restaurantje maken we kennis met een paar uit Limburg, ze komen terug uit Baja, gelegen in het Zuiden van Hongarije, stadje aan de Donau.
De dame is kunstenares, ze beeldhouwt en schildert, geregeld wordt ze gevraagd voor tentoonstellingen in Hongarije, ze volgt er en geeft er ook cursussen.
Ze brengt een onheilstijding mee: volgens de berichten zal de Donau morgen 9,5 m stijgen.
2 juni: hevige stortbuien vergezellen ons doorheen Oostenrijk. De ruitenwissers van de wagen staan op maximum snelheid, gespannen zit ik naast mijn man met de landkaart op schoot zichtbaarheid bijna nul. Ik zou het opgeven achter het stuur, op een parking beter weer afwachten doch mijn man rijdt verder en verder… hij loodst ons heelhuids door het verkeer.
In Hongarije valt het gelukkig beter mee, want dwars doorheen Budapest is het geen sinecure de juiste weg te vinden maar met twee paar ogen lukt het. Met een kleine 700 km komen we in Kömlo (eigenlijk moeten er twee streepjes op de laatste o) een onooglijk dorpje, waar we twee nachten gaan verblijven in het huisje van vrienden.
Er volgt een blij weerzien met Kati en Peter waar we de sleutels van het huisje oppikken.
Kati is Roemeense en Peter Duitser van geboorte maar opgegroeid in het Antwerpse. We kennen hen sinds een tiental jaren, zeer lieve en behulpzame mensen.
We horen het rampzalige bericht dat Passau en Deggendorf (steden die we vaak op onze terugreis bezoeken) ondergelopen zijn, we zijn net ontsnapt.
Het oude vrouwtje langs de overkant van het huisje zit als van oudsher op haar bankje, ze herkent ons en wuift, hoelang nog?
De hemel klaart helemaal uit, de zon komt te voorschijn al is het frisjes.
Maar de late avond brengt een nooit gezien schouwspel. Duizenden twinkelende lichtjes aan het firmament, onvoorstelbaar, twinkel twinkel… we zien de grote beer, de kleine beer… we blijven kijken en kijken, dat moet je zelf gezien hebben om er een voorstelling van te kunnen maken, overal fonkelende sterretjes waar we ons draaien of keren, met duizenden zijn ze …. of meer….
wordt vervolgd.....
vriendschap is het kostbaarste geschenk!