Gewoon, gedichten - 4

Cinque Terre (4) – Porto Venere

uit rotsen gehouwen de tijdloze
burchten en kerken hangend
aan bergen die steil uitmonden
aan kusten van een eeuwige zee

ruïnes gespoeld en gevuld
met blokken doorsneden
door hoog oprijzende toppen
voeten schuimend in vrije val

opnieuw aan brugpijlers en paden
groeit de gesmolten sneeuw
ijsdruppels vocht en nog lager
bestormen golven het strand

rusten zonnebadend uit
**********
sunset 14-07-2013
**********

De voorgaande zijn op mijn eigen website te lezen. Ik kon vanuit Italië niet probleemloos inloggen.

Porto Venere


Beste sunset,

Benvenuti a casa

Blij je terug te 'zien' bij Poëzie en Proza
waar we jou gemist hebben !

Hopelijk heb je mooie dagen beleefd in
la Bella Italia

De zon is hier ook eindelijk aanwezig.

Nog een fijne zondag en lieve groetjes
van Alter en Rankje

.
.
.
Bosrankje,
Heerlijk genoten in ons geliefd Italië. En Genua en Cinque Terre (La Spezia) waren, zijn (is) geweldig.
Dank je wel voor je bezoekje hier en je fijne warme woorden en geniet van een heerlijke zonnige maandag.
Liefs en knuf, groetjes
sunset

Cinque Terre (5) - La Spezia

hoe ik deze bergen lief
de bomen die mij het zicht
op de horizon nemen

muren vertonen scheuren
brokkelen langzaam één voor één af
het gisteren gaat verloren
waar woorden niet herinneren

als ik hier zit, denk ik mij ruimtes
ver voorbij dit moment
een bovennatuurlijke stilte
en intens diepe rust

wanneer wind door de struiken ritselt
lijkt mij de eeuwigheid nader dan het nu
verdrinken al mijn gedachten
in deze oneindigheid

hoe zoet toch de zee
mijn droom dat ik vleugels heb
dat aarde mij niet kan binden
**********
sunset 15-07-2013
**********

Cinque Terre (6) - Corniglia

uit rots gehouwen stenen treden
ongeteld driehonderdvijfenzestig
dagen van een jaar, omhoog
tot in de steegjes van het stadje
waar niets beweegt onder een zon
die brandt in stralend blauwe lucht
druppelt ons zweet zijn spoor

- om de zoveel keer neem jij je rust
wanneer ik hijgend puf en zucht -

straten liegen niet over een tijd
die nimmer verder reikt dan gisteren
in het verglijden van vandaag
en zonder haast, in koele schaduw
van een boom die er al eeuwen staat
zingen stemmen in de middaguren
- hoe melodieus klinkt deze taal

de weg terug gaat dubbel vlug
begeleid door heldere klokkentonen
**********
sunset 16-07-2013
**********

Linguriè / La Spezia - juli 2013

door stegen zweeft zingend het licht
waar ramen ademen lopen wij
in nimmer eindigend leven

de zee en bergen zwijgen trouw
en uren laten voeten gloeien
vlinders uit monden vliegen

als watervallen storten talen zich
over ons uit tot d%u2019 aloude siësta
lippen verstilt in 't uur van noen

verfrissend druppelt 't blije lachen
baant zich een weg over de huid

geen ademzucht zo diep
geen blik zo wijd
dan die verlokkende van jou
**********
sunset 17-07-2013
**********


Hier eindigt deze reis; ik hoop dat hij jou beviel.
.
.

Beste sunset,

Toen ik je jongste gedicht las, dacht ik
onmiddellijk aan één van de mooiste
schilderijen (niet zo bekend) van Vincent
van Gogh en ik kon het weer niet laten
om een ppt ervan te maken

En, la bella Italia, heeft je weer geïnspireerd
om prachtige gedichten te schrijven. Het beviel
ons bijzonder !

Warme zomergroetjes van Alter en Rankje

.
.


Bosrankje,
Ik ben altijd blij (en ook wel een beetje trots) wanneer je weer een ppt gemaakt hebt van één van mijn verwoordingen Dank je, ook voor je lieve woorden.
'k Wens jou, julie een heel fijne zomerse vrijdag.
Liefs en knuf, groetjes,
sunset

op weg naar de Via Gladiola

steeds weer verandert 't licht van zon
het lover van de bomen, hun juliglans
pronkt in de volle kracht van zomer

de ochtend brengt een dunne nevel
die als een deken over weiden ligt
en roerloos staan de paarden, koeien

weldra wordt 't graan geoogst
de velden leeg, gebroken
waarlangs nu nog de paden lopen

staat 't bos ootmoedig, wacht
de schreden die nog komen
vanuit de resten van de nacht
**********
sunset 19-07-2013
**********