een weemoed over mij
dof spiegelt zich de hemel
in plassen onder krom gegroeide bomen
verwart wind ’t heidekruid
reeds bloeit de gaspeldoorn geel
zacht zweven zwarte veren boven mij
als in hun slaap gestoorde geesten
het noorden ruikt naar zee
fel schreeuwend vliegen meeuwen op
hun schaduw vloeit als water
over natglanzende stenen
**********
sunset 04-08-2013
**********
Ik denk niet, ik voel. Want ik prefereer het hart boven het verstand.


