Bosrankje's Laar 7

Rankje,

ik las jouw gedicht 'tranen'
veel kindjes leven in een tranendal,
We willen het zo graag beter maar
hoe machteloos staan wij hé!
Een wrede wereld!



Lieve groetjes

Lieve Monika, om jou te bedanken voor je lieve, leuke,
originele attentie, plaatsen wij hier graag een foto van je
kleinzoon Andre (december van verleden jaar), die je
zeker heel dierbaar is !

Jouw gelukte ppt verdient een dikke knuffel van ons
beiden !

Veel liefs en warme groetjes van Alter en Rankje en,
geniet van een fijn weekend in de mooie Ardennen !

Lieve Gustilpe,


Bedankt voor je weekend bezoek en je lieve woorden

welke wij jou wederkerig toewensen

Warme oktobergroetjes van Alter en Rankje

...Wie is wie ?....


De titels van de gedichten voor Oktober 2013
bondig aan elkaar gelinkt.


In de avondschemering van oktober voel ik me dikwijls zeer
melancholiek en laat me te graag gaan in een diepe herfstmij-
mering...
Ik denk dan aan het groot mysterie van leven en dood dat mij
fascineert sinds mijn jonge jaren ! Het blijft me intrigeren en
boeien maar maakt me ook bang voor het onbekende.

Ik voel een soort genegenheid voor sommige herinneringen
uit mijn jeugd en koester ze, hopende die nooit te vergeten !

Tijdens een verblijf in Zuid Frankrijk (ik was toen tien jaar)
waren wij getuige van een heel bijzonder tafereel op het
strand. Het was nog heel vroeg en behalve enkele mensen
die er zich rond geschaard hadden, was het heel rustig...
Toen wij in hun nabijheid kwamen zagen wij een baby in een
mand liggen.
Die brabbelde en keek iedereen met grote blauwe oogjes aan...
'Laat mij leven' scheen zijn blik te zeggen ! Het vondelingetje
heette 'Désiré' (geborduurd op zijn vestje) en ik dacht hoe kan
men een verlaten kindje 'Gewenst' noemen ? Tragische ironie
van het lot !
Ik bleef lang naar de zee kijken met tranen van verdriet, omdat
ik me onmachtig voelde en dacht aan alle kinderen in de wereld
die mijn geluk niet kenden en voelde mij nogal schuldig aan
zulke ongelijkheden !

Al die herinneringen hebben mij wel bedroefd... Onze hangklok
slaat 18 uur en door het herfstraam zie ik dat de avond valt...
-'Ken jij ook soms het gevoel dat er iets ergs gaat gebeuren ? '
vroeg mijn moeder aan haar tante die bij ons op bezoek was.
-'Vooral in de Herfst' antwoorde ze met haar warme stem.
-' Dan heb ik soms van die rare voorgevoelens en zeker met
Halloween !
Weet je nog hoe we moesten lachen toen je oom ineens riep :
-'Hellokes, spinnekop !' Tegen een zwarte spin die hing voor
de spiegel aan een zijden draad en leek te denken wie is wie,
toen ze met zichzelf geconfronteerd werd !
Ik vroeg mij af of er ooit een weerzien zou komen ...
En een beetje later, kwam er weer een dag dat ik een spin
ontdekte met in haar web, een prachtige vlinder - mij totaal
onbekend- maar zo bijzonder omdat hij leek een zwemrok te
dragen ! Ik vroeg dan aan mijn vader wat hij dacht over de
mysterieuze zin : 'De vlinder kent de rups niet noch de pop !
' Het is inderdaad een doordenkertje, zei hij en ik vind het wel
spannend !

Mijn vader had mij geleerd dat ieder van ons zijn eigen waarheid
heeft en ook elk zijn gedacht ! Toen leek dit mij niet zo begrijpelijk
te zijn maar nu, na een lang leven, een beetje mensenkennis en
ervaring, wordt het meer en meer duidelijk !

Er borrelt een versje in mijn hart... over vlinders met papieren
vleugels die fladderen boven het water en komen ons een avond-
groet brengen !
En als straks iedereen eindelijk slaapt, zal ik denken aan deze
unieke dag waar, ook dat nog, sommige vlinders verdronken zijn...
Op zoek naar rust, ga ik bladeren in oude gedichtenboeken en
probeer de precisie van poëzie te begrijpen om zelf weer iets te
schrijven over wat mij diep raakt en ontroert !
Maar ik vind geen inspiratie en terwijl ik herfstillustraties aan 'het
sorteren ben, ontdek ik een site met prentjes, schilderijen en foto's
over oktober !
Een marktkramer, prijst zijn decoratie aan op de vooravond van
Halloween...
Dit kies ik dan om te beginnen maar kan mijn blik niet afhouden van
een compositie met een oude griezelige heks die kinderen de stuipen
op het lijf jaagt! Deze afbeelding zal ik zeker niet bijhouden en kijk
liever naar een reeks tekeningen met lieve spookjes, schattige poesjes
en sierlijke pompoenen, die voor mij de mooie kant van Halloween
voorstellen.

Bosrankje


...lieve spookjes, schattige poesjes en sierlijke pompoenen, die voor mij
de mooie kant van Halloween voorstellen.

nog een fijne avond en geniet van je pc of tv;
o ja goesting in een wafel, heb er vandaag gebakken,
was jaren geleden, en lekker zijn ze, heb er van gegeten;
groetjes van krakje

de titels van gedichten aan elkaar gelijmd heel mooi

Lieve Krakje, wat een prachtige compositie met rozen
heb je vandaag meegebracht om ons Laar te sieren
Blij dat je mijne titels aan elkaar gelinkt mooi vindt ! Het
geeft me moed om ermee verder te gaan en... je wafels
waren echt lekker hoor

Een fijn weekend gewenst voor jou en ook iedereen die
hier langskomt...

Alter en Rankje

Bamisweer

Daar begint dageraad langzaam te dagen,
sluierende wolken langs bomen die kalen,
herfstdagen laten pigmentkleur vervagen,
't najaar doet 'n kalende kalender balen.

Zo'n vaagduister vervalende najaarsdagen,
de hemel zet ongebreideld z'n sluizen open,
rukwinden,die Polymnia zouden mishagen,
als toornige fiolen van tirannieke Cyclopen.

't Spartaanse bamisweer lijkt soms gekluisd,
zo'n dominant grillerig duister wolkendek,
dat al het aardse leven daaronder behuisd,
als plafond van 'n wereldwijds gastenvertrek.

Alterego

Wat een prachtige zin !


Mijn lieve schat,

Waarschijnlijk is het omdat wij in de herfst van ons leven
zijn dat je zo gevoelvol dit seizoen beschrijft en verwoordt !
Je talrijke jongste gedichten over het najaar zijn pareltjes die
ik met veel emotie en plezier lees en herlees...

Luister naar één van de mooiste liedjes over dode bladeren,
gezongen door Yves Montand (een gedicht van J. Prévert.)

http://youtu.be/Xo1C6E7jbPw
Yves Montand - Les feuilles mortes

Jouw Rankje x

iets dat bij dit weertje past,
regen, regen en nog eens regen,
dit wordt je echt moe,
groetjes van krakje,

Dag Rankje en Alter



Met dit bamisweer heb ik hier eens alles gelezen en bekeken
Rankje ook alweer goed geschreven van de titels van oktober ook Alter heeft mooie gedichtjes geschreven en die pps prachtig hoor




Ik heb mij nog eens ondergedompeld in nostalgische herinneringen


Het ouderlijk huis

Op oude foto's zie ik ons huisje staan
'k ben in mijn gedachten nog eens binnengegaan
In die tijd was er weinig comfort
en aan de koterij te zien was er wel wat plaats te kort
maar het was een gezellig warm nest
herinneringen is al wat nu nog rest

ik stap nu langs de voordeur binnen
zonder een inkomhal want die was er nog niet
we hadden een "dubbelplaats" zo werd het genoemd
een dubbele deur scheidde het vertrek in twee
in de voorste en de middelste plaats
want over een living werd er nog niet gesproken

de voorste plaats heeft een lange tijd leeg gestaan
alleen een stoof die in de winter af en toe brandde
ons middelste plaats was onze woonkamer
daarachter was de keuken maar koken deed men in 't kot
het was er in de winter koud en vochtig
want over een berging werd nog niet gesproken

ons kot kwam dus achter de keuken in eternitplaten gezet
boven die platen was nog een soort zolderke
wij noemden dat ècht waar 't polderke
je moest voorzichtig half bukkend op de kepers stappen
want anders kon je door de platen trappen
en achter 't kot was nog een platenkot
want we zijn nog niet uitgesproken

wij noemden dat het 'achterste kot
maar eigenlijk was het nog niet het achterste
want vader had er langs de achterkant nog iets tegenaan gezet
met glas en platen en het werd 't seirkot (serre) genoemd
het kreeg nog enkele keren een andere naam
werden er tomaten in gekweekt dan was het ons tomatenkot

na de tomatentijd hing ons moe er haar wasgoed te drogen
en vader wou graag duiven houden en 't werd een duivenkot
langs de zijkant van de keuken en 't kot was de koer
die overdekt werd met plastieken golfplaten
nu hadden we er een grote "serre" bij
want over een veranda werd nog niet gesproken

en voorbij het kleinste kamertje was er nog ruimte
een platenkot voor de steenkolen, ons "oelekot"of kolenkot
later werden er wel enkele koten afgebroken en muren gesloopt
het werd gerieflijker, er kwam meer comfort
de vele amusante verhaaltjes en herinneringen worden gekoesterd
want er wordt nog veel over dit alles gesproken.

Neske


groetjes

Lieve Neske,

Bedankt om ons mee te nemen naar je ouderlijk huis...

Ik vond het eerst spijtig dat je geen foto had geplaatst
maar toen ik (wij) begon te lezen was het niet meer nodig!

Je hebt het zo goed beschreven dat wij het gevoel hadden in
de 'teletijdmachine' in te stappen om plots midden in jouw
verleden te belanden...

Het is te begrijpen dat je deze periode van je leven mist en
we zullen vooral deze zin onthouden : 'In die tijd was er weinig
comfort en aan de koterij te zien was er wel wat plaats te kort
maar het was een gezellig warm nest, herinneringen is al wat
nu nog rest' maar dit hadden wij inmiddels al begrepen hoor
door de warmte waarmee je alles vertelt

Heel graag gelezen en... ik moet niet meer zoeken naar een
tekst van jou voor onze lijst van november !

Prettige avond en liefs van ons beiden

Alter en Rankje

bedankt Rankje, ik wou er een fotootje bij plaatsen maar ik vond er eerst geen op de pc, wel in de fotoboeken, maar ik heb er toch nog eentje gevonden.





nog een gezellige avond
neske

Mooi huis en bedankt om te zoeken, Neske

Liefs van Alter en Rankje