Vleugels van papier

Dag Robbe,

'Silence is golden ' -'Sinte Baar' - en 'Mensen' ...

Je gedichten met een diepe betekenis hebben mij bekoord !
Ik lees je pareltjes, en.. geniet ervan !

December groetjes

elisa

Robbe,
Wat men hierboven zegt kan ik alleen maar beamen.

Bedankt Schrijfster, Yna en Elisa
voor jullie bezoekje

Bijna 200.000 klikjes op "Vleugels van papier".
De 200.000ste krijgt een gratis tas koffie
met toetje.

Als ik het nieuws op tv en radio volg...
Als ik de krant lees...

Wat is dat toch met dat pestgedrag?
Niet dat het vroeger niet bestond, maar het loopt wel de spuigaten uit.

Een plaagstootje...daar kunnen we tegen. Plagen is om....vragen !

Pesten is heel iets anders en het gebeurt niet enkel bij de jongeren...
Ooit schreef ik een sprookje...
ik ga het nog eens plaatsen.

mvg


Robbe

Want ook in het konijnenhol werd er al eens gepest.

Het koddige konijntje.



Midden in een uitgestrekt bos van de Limburgse Kempen woonde een konijnenkolonie in een groot hol. Knabbel, het grote grijze konijn was er burgemeester. Hij was oud en wijs en hier en daar waren er al kale vlekjes in zijn pels. Hij gaf ook les aan de jongste konijntjes, dan was hij meester Knabbel.

De lessen die op de lesrooster stonden gingen van boskunde tot voskunde en verloskunde.

Het vak “boskunde” omvatte de kennis van het bos. De planten die er groeiden, wat kon je eten en wat niet. Welke gewassen waren gezond en welke waren giftig.

“Voskunde” omhelde het gevaar van de natuurlijke vijanden, vooral de vos, dat was een geduchte jager. Jonge konijntjes, dat was zijn geliefkoosde menu.

“Verloskunde” ging dan weer over hoe men zich kon redden uit stroppen en vallen, gespannen door de menselijke stropers. Steeds het hoofd koel houden!

Flappy was één der jongste konijntjes uit het konijnenhol. Ze noemden hem Flappy omdat zijn oortjes er wat raar bij hingen. Hij kon ze niet rechtop zetten zoals zijn soortgenootjes.
Hij werd er vaak mee gepest en uitgelachen. Niet zo leuk en hij had er vaak verdriet om, dan kroop hij stil weg in een donker hoekje van het hol en weende zachtjes.
Wie wordt er wel graag gepest?

Op een dag waren alle konijntjes buiten aan het spelen, dicht bij een waterplas, die niet zo ver van het hol was gelegen. “Niet te ver weggaan,” had Knabbel nog gewaarschuwd en vooral waakzaam blijven.

Flappy werd weer uitgelachen. Daarom zonderde hij zich wat af van de rest van de groep, die druk krijgertje aan het spelen waren. Plots zag hij iets glinsteren in het gras. Het was een blikken bus en “haarlak” stond er op. Dat kon Flappy natuurlijk niet lezen.

De mensen laten heel wat afval slingeren.

Flappy bekeek de bus langs alle kanten en per toeval stootte hij op de drukknop.

“Psssst!” ging het en het konijntje kreeg een raar koud gevoel op zijn oortjes. Hij streek er langs en wat was dat? Zijn oortjes bleven rechtop staan. Hij ging zich spiegelen in de waterplas. Wat zag hij? Hij zag er nu net uit zoals alle andere konijntjes!

Fier trok hij terug naar zijn maatjes, niemand lachte! Ze keken wel nieuwsgierig naar het rare ding dat hij bij zich had, die ronde blikken bus. Daar hadden ze nog niets van geleerd.

"Wat is dat?" vroegen ze aan flappy, die zichtbaar van de belangstelling genoot. Hij voelde zich in de groep opgenomen…

Plots…Floep! De haarlak was uitgewerkt en de oortjes van Flappy namen weer hun vroegere stand in. Iedereen schoot in de lach en Flappy bloosde van verlegenheid. Zijn oogjes vulden zich met traantjes.

Tot plots…daar verscheen een vos. Niemand had het roofdier zien aankomen omdat alle aandacht op Flappy en het rare ding gevestigd was. Verstijfd van schrik stonden ze allemaal op hun achterpootjes te beven.

Maar Flappy bewaarde zijn koelbloedigheid. Hij nam de bus haarlak en spoot die recht in de ogen van de vos! Oei, wat prikte dat! De roodstaart ging er jankend vandoor…

Knabbel verscheen juist aan de ingang van het hol en overzag het schouwspel.
Flappy was een held! Hij werd algemeen geprezen. Iedereen was hem dankbaar.
Meisjeskonijntjes wierpen verliefde blikken naar hem!

Nooit meer werd Flappy gepest en jaren later werd hij zelfs burgemeester van het konijnenhol, toen Knabbel op ouderdomspensioen was gegaan.

De vos hebben ze nooit meer teruggezien. Die wist wel beter. Beducht voor het “geheime wapen” van de konijnen!



Robbe

Ik wens je nog een fijne avond Robbe
groetjes
Yna

pesten gebeurt nu ook nog op scholen hoor.

Ja, Robbe ik denk het ook.
Ik wil je nog zeggen dat ik van uw verhaaltje erg heb genoten.
groetjes
Yna

Voor een tas koffie en een toetje daar wil ik nog wel eens voor terug komen, maar nu heb ik alles bijgelezen en ik heb ervan genoten


nog een fijne avond
neske

Even (ver)dwalen in mijn bos,

met een

liefs,
ria

Peanuts

Die goede oude Charlie Brown

Dat wereldje door
Schulz gecreëerd

Geen “peanuts” maar humor
van ’t bovenste plankje

Die kleine wereld omgekeerd

Voor mijn hart een
opbeurend drankje


Robbe

Charles M. Schulz *Minneapolis 1922 - +Santa Rosa 2000


Kerstwensen van Charlie Brown

Beste vriend,

Jouw gedicht is te lezen op Pvdd en de ppt
ervan in het Prentenkabinet.

Bedankt voor je bezoek in onze stekjes en
je leuke prentjes voor Kerst van Charlie Brown

Vriendelijk groetjes van Alter en Rankje