Gewoon, gedichten - 4

[Janina]

Sunset,

Geraakt, geroerd, ontroerd na het lezen van jouw gedichten.

Janina

[sunset]

.
.
.
Janina,
Dank je voor je bezoek hier en je fijne reactie.
Warme genegen groet en een heel vredige donderdagavond, sunset

[sunset]

vandaag

winden grijpen de dag
jagen wolken
regen in stromen
stromen vloeien
lopen van 't ene
naar het andere
wandelen en kijken
luisteren en leven
ademen liefde
vloeien wolken
jagen winden
die de dag grijpen
**********
sunset 07-02-2014
**********

[sunset]

huid aan huid droomt het vergeten

't verzamelt zich
als knopende wurggrepen
met uiteindelijke beloning
de jubelkreet

in mens, zijn lijf
de wereld vinden
ogen hemel vluchten
en 't beroeren

spraak die zich verliest
als zij de woorden
in een waarheid zet
die in het niets vergaat

- eerst ruist nog linde
glinsteren berken
handen woelen akkers om
ribben trekken voren

naar na 't beleven
ruilt ‘t duister graf
elk licht
op ‘t einde

waar zij slaapt
de taal
en huid aan huid
droomt het vergeten

wortelen raken
't helende, verbinden
't tijdloos weten
met het eeuwige
**********
sunset 08-02-2014
**********

[sunset]

omdraaien kan niet

voetsporen wijzen de weg
uit de richting waaruit ik kom
en omdraaien kan niet:
achter de horizon ligt de toekomst
blauwgrijs in ochtendnevel

voor de avond valt moet ik daar zijn
bij ’t warmende licht (zegt mijn ziel)
want ’s nachts is het koud
en de mantel heeft gaten

wat echter wanneer ik nog rusten wil
en as niet eens de rest heeft van gloed?

wandel verder, ziel en zing
stop met onbedaarlijk wenen
en luister naar ’t gezang van de vogels
tot je weer thuis bent
ooit, eens in het gisteren
**********
sunset 09-02-2014
**********

[sunset]

wolken verbrokkelen hun wit

oren luisteren gezangen
en heldere strepen hemel
trekken haastig over ons voorbij

wankelend in tijd verbrokkelen wolken
hun kleuren wit
als verse ochtendbroodjes

de trein ploegt door het landschap
hij kreunt en steunt
weert zich tegen het snelle
van blauwe zonsopgang

in d' ochtend reeds besloten
ligt 't vallen van de avond
**********
sunset 10-02-2014
**********

[sunset]

alsof er nimmer uren zijn

verlangen, doodgezwegen
vanaf dat bladeren vallen,
opschrijven in een kalender
van lang vergeten dromen
om daarna, tijdens wintertijden
weg te vluchten in ’t gedicht

tussen vereenzaamde eiken
met op weiden krassende kraaien
en enkele zwarte raven
dagen leven tot in schemer
tevergeefs wachten op het woord

dit zeldzame uit de tijd vallen
alsof er nimmer uren zijn
voor en na jou
alles gewoon stil staat
in het wegvloeien van tijd
zoals inkt uit mijn pen
**********
sunset 11-02-2014
**********

[sunset]

regenbogen misschien

regen wast de zon al dagen
uren vloeien langzaam weg
nacht waait zwart en zelfs in ochtend
liggen schaduwen in graven

'k slaap van helder naar het donker
sta met ronde schouders, diep
blik in wind rust op het water
en ik zoek naar reddingsboeien

misschien regenbogen, denk ik

heel mijn zijn verlangt naar jou
naar de glans ook van jouw ogen
op pastelgekleurde dagen
en ik voel jouw liefde vloeien
**********
sunset 12-02-2014
**********

[sunset]

zou ik het wagen

achter muren en tussenwanden
een lijf dat zo weinig ik is
en dat ik toch zou nemen, zelfs in
visionaire werelden en woordloze zinnen
die in jou hun oorsprong hebben
achter tralies en ketens
die zo weinig mij zijn

zou ik het wagen je te vertellen
over de kracht die mij draagt
en de bevruchte ideeën
die in jou ontspringen
hier in relatie en spel
met dit begrensd vlees
dat zo weinig mij is

onomkeerbare sporen zou ik tonen
alle uitgeholde gedachten, opgeblazen huiden
het warrige denken dat gevoel niet voedt
maar ook alle grensoverschrijdende blikken
die in een warme bron baden
bij het wagen om aan deze kant
van de spiegel te leven
**********
sunset 13-02-2014
**********

[Monika **]

.
je hoeft niet verliefd te zijn
speciaal voor Valentijn
het kan ook veel betekenen
zoals vriendschap.

[sunset]

.
.
.
Monika **
Vriendschap is ook een vorm van liefde. En zeker niet de minste.
Dank je wel voor jouw gedichtje en jouw vriendschap en nog een heel fijne Valentijn-vrijdag verder.
Lieve groetende genegenheid, sunset

[sunset]

een ietwat anders Valentijn-gedicht

in nachten ben jij mij een moeder
vriendin en neer nog, ook geliefde
een zondepoel in het doorboren
van het vlees de lijven nieuw
geboren in het vroege ochtendrood
waar licht zich over duister spreidt

vertel je mij van hen die jou verlieten
en van je moeder die, net als de mijne
een moeite had om andere dan zichzelf
oneindig echt te lieven en van jouw hoop
en een immens en blindelings vertrouwen
dat al te snel te veel geschonden werd

en in die uren schemert stil je beeld
uitdijend in wat onbeheerste snikken
- geen horizon geen slaap noch kind -
verbergen wij ons soms voor even
al zijn wij al die tijd, hoe ver ook van elkaar
ver-eend en toch voor eeuwig samen
**********
sunset 14-02-2014
**********

[sunset]

uitgeleverd aan

zwaarder dan ooit
dit hart wanneer
in eerste ogen-

blikken van de
ochtend, nacht-
wereld verbrokkelt

en geest slechts
traag uit droom-
nevel ontwaakt

in 't grijze van
weer een dag;
je uitgeleverd bent

aan zeurende
knagende pijnen
en je het uit-

spreken van
een aanvaardend
gebed probeert,

sterven woorden
toch veel te snel
op droeve lippen
**********
sunset 16-02-2014
**********

[sunset]

zo is het dat wij leven

zo liggen wij, innig omarmd
delen de geest en ziel in diepte
waarvan de andere doordrongen
in 't woordeloos golvend spreken
vlammen uit ons beider midden
tongen als een teken van
de vrede door ons reeds verworven

zo lieven wij ons ver in 't met elkaar
en is het leven daad en woord
in 't zwijgen van de sterren
het nu slechts dit moment
waarin niets anders zichtbaar
dan enkel 't zoenen en 't gestreel
die ons naar hemel brengen
**********
sunset 17-02-2014
**********

[sunset]

'k word stilaan ouder

verouderende dagen
klemmen zich vast
aan gekende façades
’t verbrokkeld stucwerk
in gevecht met het licht
van zon en de kaarsen;
deze mond is nog groen

wat rest zijn de stenen
die dragen gewichtig
de zwijgend voeten
en ’t lachen blijft lachen
het wenen is droef

ik wissel de stemmen
en spreek poëzie
die 'k nooit heb gevonden
in rede of hoofden
of liefdeloos leven
van reeds dode lijven
maar slechts in mijn hart
**********
sunset 18-02-1014
**********