Een burgemeester moet contact houden met ondernemers. Toch?
Maar wat als blijkt dat die burgemeester jaren geleden op een 'lobbyvergadering' beloftes deed aan de (mede)eigenaar van dat bedrijf?
Wat als blijkt dat die eigenaar een pensioenfonds is dat gelieerd is aan de rivaliserende partij (de PS is de aartsvijand) van de partij van de burgemeester?
En wat moeten we denken wanneer blijkt dat die jarige vriend van de burgemeester mede-eigenaar is van de vastgoedfirma in kwestie?
Wat moeten we denken van een burgemeester die een kabinetschef aanwerft die eerder werkte voor de firma van zijn vastgoedvriend?
Wat moeten we denken van een burgemeester die, met zijn schepencollege, eensluidende adviezen in de wind slaat en aan diezelfde firma de toestemming geeft om een veel hogere toren te bouwen in de stad dan normaal mogelijk zou zijn?
En zo de kassa laat rinkelen voor zijn vastgoedvriend en het pensioenfonds van 'de vijand'.
Wat moeten we denken van een burgemeester en zijn schepenen die diezelfde firma grote stukken stadsgrond willen toestoppen aan erg gunstige voorwaarden om er een nieuw project te realiseren?
Plots wordt veel duidelijk. Waarom de N-VA weigerde om de onschendbaarheid van Alain Mathot op te heffen toen die werd beschuldigd van passieve omkoping, bijvoorbeeld.
Is het toeval dat Jean-Claude Fontinoy ook op het verjaardagsfeestje van De Wevers vriend (Erik Van der Paal) verscheen?
Was hij het niet die - samen met lobbyist Koen Blijweert en Kamervoorzitter Siegfried Bracke - Bart De Wever in contact bracht met Didier Reynders en Louis Michel, tijdens het fameuze etentje in het Brusselse restaurant Bruneau?
Als De Wever een Europees commissaris was, dan zat hij nu in zeer nauwe schoentjes. In Europa worden politici veel nauwlettender in de gaten gehouden en moeten ze hun contacten met lobbyisten melden.
Als een burgemeester in Nederland zou verschijnen op een privéfeestje van een vastgoedmakelaar, zouden de kranten vol staan en zou de gemeenteraad ontploffen. En wat te denken van die arme onderzoeksrechter die destijds van de zaak-Dutroux werd gehaald omdat hij een bord spaghetti ging eten op de verkeerde plek? Een schijn van partijdigheid heette dat toen.
Volgens de Vlaamse Bouwmeester moet het dossier van het casino van Middelkerke helemaal worden overgedaan. Welnu, dat dossier is peanuts vergeleken met de Antwerpse dossiers van Land Invest Group.
Dit weekeinde wordt Bart De Wever - als alles verloopt zoals gepland - opnieuw verkozen tot voorzitter van de N-VA. Hij zou er goed aan doen te verzaken aan die vijfde ambtstermijn.
Hoe kan zijn partij in de verkiezingscampagne van 2018 en 2019 nog geloofwaardig ten strijde trekken tegen de PS, als haar voorzitter al sinds 2011 zoete broodjes bakt met figuren die zelfs voor PS-voorzitter Di Rupo en de huidige partijtop té louche zijn om nog langer deel uit te maken van de partij?
Hoe klef klinkt voortaan de kritiek op de 'zakkenvullers', de 'sjoemelaars', de 'postjespakkers' die ons land aan de rand van de afgrond hebben gebracht wanneer de eigen voorzitter zelf deelneemt aan lobbyvergaderingen én allerhartelijkste contacten onderhoudt met mensen als Moreau en Mathot?
Wie kan nog pleiten voor de kracht van verandering als hij een volgzaam instrument van de oude politieke cultuur is geworden?
http://www.knack.be/nieuws/belgie/waaro ... 1510943598
De Wever schopte het van statutair ambtenaar tot grootste graaier uit de Belgische geschiedenis. De kracht van ... eigen zakken eerst.
De Wever kan op 52 jaar met (vervroegd) pensioen. Zijn kiezers pas vanaf ten vroegste 65 en anders 67 jaar. De Vlaming is het meest achterlijke volk van de wereld want zij dansen op tafel! Van de hele N-VA-top komt er maar eentje uit de privé. Toch hebben deze statutairen een alliantie gesloten met Voka, de baas vh bedrijfsleven waar nauwelijks 1 N-VA-er ooit binding mee had. Dit uitschot wil zijn eigen volk, "de hard werkende Vlaming", uitbuiten. De "bocht van statutair Bracke" had maar 1 doel : zich mateloos verrijken ten koste van de achterlijke Vlamingen.
Maar wat als blijkt dat die burgemeester jaren geleden op een 'lobbyvergadering' beloftes deed aan de (mede)eigenaar van dat bedrijf?
Wat als blijkt dat die eigenaar een pensioenfonds is dat gelieerd is aan de rivaliserende partij (de PS is de aartsvijand) van de partij van de burgemeester?
En wat moeten we denken wanneer blijkt dat die jarige vriend van de burgemeester mede-eigenaar is van de vastgoedfirma in kwestie?
Wat moeten we denken van een burgemeester die een kabinetschef aanwerft die eerder werkte voor de firma van zijn vastgoedvriend?
Wat moeten we denken van een burgemeester die, met zijn schepencollege, eensluidende adviezen in de wind slaat en aan diezelfde firma de toestemming geeft om een veel hogere toren te bouwen in de stad dan normaal mogelijk zou zijn?
En zo de kassa laat rinkelen voor zijn vastgoedvriend en het pensioenfonds van 'de vijand'.
Wat moeten we denken van een burgemeester en zijn schepenen die diezelfde firma grote stukken stadsgrond willen toestoppen aan erg gunstige voorwaarden om er een nieuw project te realiseren?
Plots wordt veel duidelijk. Waarom de N-VA weigerde om de onschendbaarheid van Alain Mathot op te heffen toen die werd beschuldigd van passieve omkoping, bijvoorbeeld.
Is het toeval dat Jean-Claude Fontinoy ook op het verjaardagsfeestje van De Wevers vriend (Erik Van der Paal) verscheen?
Was hij het niet die - samen met lobbyist Koen Blijweert en Kamervoorzitter Siegfried Bracke - Bart De Wever in contact bracht met Didier Reynders en Louis Michel, tijdens het fameuze etentje in het Brusselse restaurant Bruneau?
Als De Wever een Europees commissaris was, dan zat hij nu in zeer nauwe schoentjes. In Europa worden politici veel nauwlettender in de gaten gehouden en moeten ze hun contacten met lobbyisten melden.
Als een burgemeester in Nederland zou verschijnen op een privéfeestje van een vastgoedmakelaar, zouden de kranten vol staan en zou de gemeenteraad ontploffen. En wat te denken van die arme onderzoeksrechter die destijds van de zaak-Dutroux werd gehaald omdat hij een bord spaghetti ging eten op de verkeerde plek? Een schijn van partijdigheid heette dat toen.
Volgens de Vlaamse Bouwmeester moet het dossier van het casino van Middelkerke helemaal worden overgedaan. Welnu, dat dossier is peanuts vergeleken met de Antwerpse dossiers van Land Invest Group.
Dit weekeinde wordt Bart De Wever - als alles verloopt zoals gepland - opnieuw verkozen tot voorzitter van de N-VA. Hij zou er goed aan doen te verzaken aan die vijfde ambtstermijn.
Hoe kan zijn partij in de verkiezingscampagne van 2018 en 2019 nog geloofwaardig ten strijde trekken tegen de PS, als haar voorzitter al sinds 2011 zoete broodjes bakt met figuren die zelfs voor PS-voorzitter Di Rupo en de huidige partijtop té louche zijn om nog langer deel uit te maken van de partij?
Hoe klef klinkt voortaan de kritiek op de 'zakkenvullers', de 'sjoemelaars', de 'postjespakkers' die ons land aan de rand van de afgrond hebben gebracht wanneer de eigen voorzitter zelf deelneemt aan lobbyvergaderingen én allerhartelijkste contacten onderhoudt met mensen als Moreau en Mathot?
Wie kan nog pleiten voor de kracht van verandering als hij een volgzaam instrument van de oude politieke cultuur is geworden?
http://www.knack.be/nieuws/belgie/waaro ... 1510943598
De Wever schopte het van statutair ambtenaar tot grootste graaier uit de Belgische geschiedenis. De kracht van ... eigen zakken eerst.
De Wever kan op 52 jaar met (vervroegd) pensioen. Zijn kiezers pas vanaf ten vroegste 65 en anders 67 jaar. De Vlaming is het meest achterlijke volk van de wereld want zij dansen op tafel! Van de hele N-VA-top komt er maar eentje uit de privé. Toch hebben deze statutairen een alliantie gesloten met Voka, de baas vh bedrijfsleven waar nauwelijks 1 N-VA-er ooit binding mee had. Dit uitschot wil zijn eigen volk, "de hard werkende Vlaming", uitbuiten. De "bocht van statutair Bracke" had maar 1 doel : zich mateloos verrijken ten koste van de achterlijke Vlamingen.
Ok- het succes van de NVA is te wijten aan een ....televisieoptreden. Ik geloof niet dat je dat zelf ernstig neemt.