Dicksy schreef: ↑24 apr 2020, 09:31
Eerst de gezondheid en dan de economie, tot in de dood.
Als ge een samenlevingsmodel hebt waarbij er teveel netto-ontvangers zijn (disproportionaliteit tov de mensen die economisch actief zijn) dan stort uw sociale zekerheid ook in elkaar. Je hebt dan structurele begrotingstekorten en enorme schuldophopingen.
Je kan dat tijdelijk opvangen door patrimonium, goudvoorraad, participaties in bedrijven, ... te verkopen en uw belastingdruk ver voorbij de Laffer-curve op te drijven maar je zal altijd moeten lenen en steeds meer tot uiteindelijk niemand nog bereid gevonden wordt om nog geld te lenen.
Om terug te komen op deze crisis :
Voordat de regering de eerste (voorzichtige) maatregelen nam en lang voor de lockdown hebben de mensen na het zien vd beelden uit Italië hun gedrag zelf aangepast. Zo heeft men de scholen niet gesloten maar hebben die zichzelf gesloten. Ouders haalden hun kinderen weg en het ziekteverzuim bij het onderwijzend personeel was dramatisch hoog.
Overal in de ambtenarij bleven mensen massaal ziek thuis of zoals in het bedrijfsleven werden ze naar huis gestuurd omdat de bedrijven de veiligheid niet meer konden waarborgen. Dit heeft zich wereldwijd voorgedaan.
Je krijgt een klimaat waarin mensen zich niet meer veilig voelen (behalve in hun eigen kot) en hun gedrag aanpassen. Ze komen in overlevingsmodus en enkel de primaire behoeftes zijn dan belangrijk. In dat klimaat is er geen normale economische activiteit mogelijk : er worden geen auto's, keukens, veranda's, ... gekocht en banken geven geen financieringen meer.
Wat uw persoonlijke situatie betreft : U bent VOLLEDIG afhankelijk vd mensen die economisch actief zijn en die steeds minder in aantal zullen zijn. Hoe meer werklozen, hoe slechter de arbeids- en loonvoorwaarden. Voka spreekt van afschaffing ontslagvergoeding, bevriezing lonen, ontslag zonder veel poespas, inleveren vakantiedagen, uiterste flexibiliteit. U kunt in die context niet verwachten dat jij en uw ambtenarenvrienden jullie statuut en exuberant pensioen kunnen behouden. Uiteindelijk mag je nog blij zijn als je een heel klein deeltje vd koek krijgt. Zoals het standpunt van de N-VA luidt : ben je niet tevreden met uw pensioen, jullie mogen na jullie 65ste nog steeds doorwerken. Zo is de poetsvrouw van De Wever 70 jaar (in juni wordt ze 71). Hun motto is "Iedereen met poten en oren moet aan de slag".