“Mens erger je niet” is een gekend gezegde en tevens een goede raad. Zich aan iets ergeren blijkt slecht te zijn voor de bloeddruk en is dus best te vermijden. Ik vermijd dan ook ergernis wat me dan toelaat de mildere vorm ervan te praktiseren, namelijk de irritatie. Het leven biedt enorm veel mogelijkheden daartoe. Vandaag beperk ik me tot een paar onhebbelijkheden in de sportwereld.
Beginnen we met wieler- en autoraces. Dat de winnaar van zo’n dergelijke wedstrijd op het podium wordt geroepen is O.K. Dat hij/zij daar ook bloemen voor krijgt eveneens en dat de mannelijke winnaar ook nog eens kussen van een bevallige jongedame in ontvangst mag nemen, neem ik er ook nog bij. Dit laatste wordt bij winnaressen om begrijpelijke reden achterwege gelaten ; niettemin zou een charmante jongeman geschikt kunnen zijn voor die functie want zoals het nu is neigt dit een beetje naar discriminatie. Figuren zoals ik echter, komen daar niet meer voor in aanmerking. Werk aan de winkel voor de minister van gelijke kansen ?
Maar hierover gaat het niet. Neen, het gedonder begint wanneer men met champagne komt aanrukken. In mijn ogen is champagne een edel vocht, niet dat ik er zelf een groot liefhebber van ben ; liever drink ik een stille versie, zonder bubbels en bovendien proef ik geen verschil tussen dit en een behoorlijke cava. Overigens ben ik zelf niet met champagne opgevoed, eerder met tafelbier van Piedboeuf. Weliswaar wisten wij af van het bestaan van champagne maar niet gebruikelijk voor consumptie in onze kringen. We vernamen dat de fles gekoeld moest zijn, zeker niet geschud geweest, heel voorzichtig van het ijzerwerk ontdaan, traagjes de fles rondgedraaid terwijl je de kurk vasthield tot je de “plop” hoorde en daarna langzaam overgegoten in de daarvoor bestemde fluitjesglazen. (In kelkvormige was een toegestane afwijking.) “Etiquette” noemt men dat.
Wat zien we vandaag na de koers ? Een bezwete kerel wordt een fles van dit edel vocht in de handen gedrukt. Rukt oneerbiedig het ijzer eraf en schudt als een grijnzende bezetene met de fles totdat de stop eraf vliegt waarna hij de inhoud als spoelwater over de menigte verspreidt.
Misselijk word ik daarvan. Zoiets doet men toch niet ? Dit is zoals parels voor de zwijnen gooien. Gebruik hiervoor dan spuitwater, liefst van het goedkoopste merk. Bovendien laat spuitwater geen vlekken na. Stond je dan al dicht bij het podium, dan moet je niet met je kledij naar de wasserij.
Hier spreken we van oneigenlijk gebruik van eerbiedwaardige vloeistoffen. Net alsof iemand zijn vensters zou wassen met wijwater.