Dit verhaal doet me sterk denken aan de schrijfstijl die indertijd in stationsromannetjes werd gehanteerd.Wil. schreef: ↑03 aug 2022, 16:28In Berlijn staat een man terecht die vorig jaar een man in het park aangevallen heeft. Het betreft een 41-jarige Marokkaan. De Duitse man wilde zijn dochter van 12 terechtwijzen omdat ze 's nachts door het park liep, wat volgens de vader een no-go zone is. De dochter was het er niet mee eens en liep op haar eentje verder. Al snel werd ze gevolgd door een onbekende man. Toen de vader haar weer in het oog kreeg wilde hij haar ter hulp komen, maar de Marokkaan liet het daar niet bij. Hij trok een mes en stak de vader daarmee verscheidene keren in het gezicht. Deze verloor alvast één oog en had nogal wat verwondingen in het gezicht. Pas na 2 dagen werd hij wakker in het hospitaal.
Het beste komt nu: nadat de Marokkaan door de politie was geneutraliseerd, vertelde deze een verhaal van job kwijtgeraakt, te veel gedronken en dan de vergissing gemaakt dat de Duitse man niet de vader van het meisje was. Dus wilde hij die vader tegenhouden, waarbij hij een mes gebruikt heeft.
Zijn beste verdediging: ik heb een black out gehad.
En wat doet dan de (vrouwelijke) politieagente, een Gutmensch in het kwadraat? Ze omarmt en troost de povere Marokkaan en knuffelt hem terwijl zijn kleren nog met bloed doordrenkt zijn. Het bloed van die vader, n.b.
"NO ONE CAN MAKE YOU UPSET.
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus


