Wanneer groepen mensen zonder die gemeenschappelijke afstamming de bestaande (autochtone) cultuur gaan verwerpen of minachten, dan steekt het 'verdedigingsracisme' de kop op. Om dat effect te bereiken moeten die anderen dus met een behoorlijk aantal personen zijn,
Deze definitie heeft natuurlijk een grijze zone wanneer het over de Europese joden gaat/ging- meer bepaald de orthodoxe joden.
a.Enerzijds stellen we toch vast dat het orthodoxe deel van bv. de joden in A'pen en Brussel de autochtone cultuur niet bepaald omarmen- van assimilatie is weinig sprake. Eigen wijken, een levensstijl die bepaald wordt door rituelen, eigen onderwijs met leerplannen die door "ons" ministerie van Onderwijs in bepaalde gevallen verworpen worden, ondanks de bestaande armoede binnen die gemeenschap zie je hen niet in onze fabrieken, bedrijven, winkels... werken. Als ik de winkels van de Meir binnenloop zie ik daar winkelpersoneel van allerlei kleuren en tinten maar geen orthodoxe joden. Niettemin accepteert iedereen dat want ( ik zal het maar zelf zeggen) : " ze bezorgen ons geen last". Vreemd toch want een groot deel van de "andere" allochtonen ( Belgisch of niet) wordt regelmatig geconfronteerd met racistische/xenofobe uitingen ook al bezorgen ze ons geen last. Het volstaat om de voorbije bladzijden te raadplegen om dat vast te stellen.
b. Anderzijds een historische getinte opmerking : "om dat effect te bereiken moeten die anderen dus met een behoorlijk aantal personen zijn" staat er in bovenstaande definitie. Hoe is het dan te verklaren dat doorheen de Europese geschiedenis de - doorgaans beperkte orthodox- joodse gemeenschappen - onverbiddelijk vervolgd werden en slachtoffer werden van pogroms allerhande ondanks het feit dat ze " geen last bezorgden" en vaak gering in aantal waren ?
Zou de olifant in de joodse kamer misschien het niet assimileren kunnen zijn en het cultiveren van het exceptionalisme op allerlei niveaus dat aanleiding gegeven heeft tot vervolgingen en hen makkelijk tot zwart schaap gemaakt heeft?