door Wil. » 53 minuten geleden
Indien het inderdaad een eindbeslissing was, dan zou er met 100% zekerheid ook de handtekening van de president van de VS hebben onder gestaan. Toon me die eens.
https://www.govinfo.gov/content/pkg/PLA ... publ45.htm
Lees punt 2 en punt 14 onder de titel
bevindingen.
Het eindigt met:
" [Note by the Office of the Federal Register:
The foregoing Act, having been presented to the President of the United States on Thursday,
October 26, 1995, and not having been returned by him to the House of
Congress in which it originated within the time prescribed by the
Constitution of the United States, has become law without his signature
on November 8, 1995.] "
Dag fabeltje over de handtekening van de president.
De woorden op het werkdocument gaan over de stationering van Natotroepen op het grondgebied van de voormalige DDR. Ze hebben niet eens betrekking op de uitbreiding van de Nato door toetreding van landen als Polen, de Baltische staten, Roemenië enz.
Alles lezen:
We understand the need for assurances to the countries in the east. Als we aanwezig blijven in Duitsland, zou er geen sprake zijn van uitbreiding van de jurisdictie van de NAVO voor strijdkrachten van de NAVO, ook maar één centimeter naar het oosten (verder vertaald).
Waarom niet? Omdat op dat ogenblik (9 feb. '90) het Warschaupact nog bestond in zijn 'gewone' toestand. Er waren nog geen landen uitgetreden. Het Sovjet imperium zou pas op het einde van 1991 (bijna 2 jaar later!) ineenstorten, waardoor al die Oostbloklanden plots 'vrij' werden. Maar daarvan was nog in de verste verte geen sprake toen dat werkdocument werd opgesteld. In februari '90 leek het voor iedere politicus nog onmogelijk dat de S.U. 2 jaar later zou verdwenen zijn.
Gorbatsjov heeft zijn bedenkingen, en terechte vrees, herhaaldelijk laten weten aan de VS tussen het vallen van de muur en dit gesprek over wat hij, ook weer terecht, dacht wat de gevolgen zouden kunnen zijn voor Rusland. Het was een toezegging die de VS maakte aan Gorbatschov en Shevardnadze nadat deze akkoord waren gegaan om de muur in de DDR af te breken. Het Westen suste Gorbatsjov met dit gesprek en stuurden hem met een kluitje in het riet. Niet voor niets dat hij in het Westen zo geliefd was.
Die goedgelovigheid van Gorbatsjov t.o.v. de Amerikanen wordt hem tot op de dag van vandaag nog steeds kwalijk genomen (lees hiervoor het boek maar van William Taubman - " Gorbatsjov - Zijn leven en Tijdperk").
Niet voor niets dat hij in het Westen zo geliefd was.
Het drankorgel dat Gorbatsjov opvolgde was al helemaal geen partij meer voor het Westen.
