Dit zijn m.i. de opties die de volgende regering ter beschikking heeft om de begroting stilaan op orde te krijgen:
- bezuinigen op overbodige overheidsposten en dit door te beginnen bij de Waalse en Brusselse overheden zoals
hier uiteengezet.
- politici moeten
op alle niveaus een stap achteruitzetten qua vergoedingen en dit om een duidelijk voorbeeld te geven zodat de bevolking als geheel ook mee wil in de soberheidspolitiek. Er moet een verhouding vastgelegd worden tussen het mediaanloon en wat een politicus op een bepaald niveau mag verdienen (de ratio zal anders zijn voor politici op gemeentelijk niveau dan voor federale ministers).
Voor grote lichten zoals De Croo sr, die zeggen
'When you pay peanuts, you get monkeys' , zou ik antwoorden: laat ons het eens met monkeys proberen. Heel veel slechter kan het niet.
- afschaffen van
ergerlijke bonussen zoals de uittredingsvergoedingen en onwettige pensioenvoordelen (Bracke/De Croo), die bij de gewone man de haren ten berge doen rijzen.
- verschuiving binnen de grote posten (soc. zekerheid / gezondheid) waardoor er
veel efficiënter met het geld wordt omgesprongen.
- stopzetten van subsidies aan bedrijven die het niet nodig hebben. Idem voor de eindeloze resem van vzw's die geen enkele zinvolle bijdrage leveren aan de maatschappij en die een dekmantel zijn voor zelfverrijking; zie Kaoukibi en co.
Het probleem zit hem hoofdzakelijk aan de kant van de uitgaven en veel minder bij de inkomstenzijde.
Nochtans kan/zal een
kortstondige fiscale inspanning nodig zijn. Daarom stel ik deze ingreep voor:
- een 5-jarenplan (tot 2030) voor meer belastingen voor de hogere inkomens (trapsgewijs voor de bovenste 40%) en idem voor de bedrijven en dit
in de geest van wat hier werd voorgerekend. Hieraan moet een verbintenis gekoppeld worden om deze groepen vanaf 2030 te ontzien zodat ze hun bijdrage kunnen terugverdienen.
- er moet in de grondwet een artikel worden opgenomen dat de maximale belastingdruk bepaalt voor personen en voor bedrijven. Die grens moet lager liggen dan waar ze vandaag ligt.
- de 80% werkzaamheidsgraad moet een hoofdzaak worden. Vooral in Brussel/Wallonië.
- voor de lange termijn moet er een cultuur van ondernemerschap komen in dit land, want die is nagenoeg afwezig. Ondernemers zijn de bron van welvaart voor een land.