Bij u is de bron Elly en Rikkert
Een bron komt zomaar te voorschijn
Gaat alsmaar door met stromen
Het water voedt alle planten,
Het graan op het land en de bomen
Een bron komt zomaar naar boven
Nooit houdt zij op met geven
Bij U, bij U is de bron,
Bij U is de bron van het leven
En in uw licht, zien wij het licht
Bij u is de bron, bij U is de bron van het leven
Lezing ‘ Kondig een vastentijd af’ Joel 2, 12-18
Dit is het einde niet, want hoor daar klinkt de stem van God;
"Keer tot mij terug met heel je hart, in vasten, in wenen, in rouwklacht."
Scheur niet je kleren, scheur je hart, en bekeer je tot de Heer jullie God. Want Hij is genadig en barmhartig, lankmoedig en groot van goedertierenheid, berouw hebbend over het kwaad.
Wie weet keert Hij zich dan weer tot ons, en schenkt Hij ons opnieuw zijn zegen, zodat wij weer naar de tempel kunnen gaan,
met spijsoffers voor de Heer onze God." "Blaas de bazuin op de Sion, nee, niet om ten strijde te trekken, maar om boete te doen.
Roep een vasten uit, laat heel het volk samenkomen, de ouden
zowel als de kinderen en de zuigelingen.
Laten ook de bruid en de bruidegom uit hun bruidsvertrek treden,
laten de priesters zich in processie naar het altaar begeven
en wenend voorgaan in gebed:
"Spaar, Heer, uw volk, geef uw erfdeel niet prijs aan de smaad,
zodat geen heiden kan spotten; Waar is nu jullie God?
Uw naam staat op het spel!"
Toen kreeg de Heer medelijden met zijn land,
de Eeuwige ontfermde zich over zijn volk.
Wij kunnen de ogen niet sluiten voor wie niet menswaardig bestaat,
voor kleinen en uitgebuiten, om hen is het dat het hier gaat.
Wij kunnen de oren niet dichtdoen voor ’t vragen van mensen om recht,
’t herstellen van ’t kwade van toen, waarover niemand iets zegt
Wij mogen niet langer meer zwijgen
waar hoop in de kiem wordt gesmoord,
Waar toekomst alleen nog kan dreigen,
waar mensen niet worden gehoord.
Wij zullen nu anders gaan leven met woorden van waarheid en recht,
Met daden van handen die geven, een hart in vrede gelegd
____________________________________________________________
Deze morgen ging een klein meisje
aan de hand van haar moeder
om een askruisje.
Toen de priester het kruisje
op haar voorhoofdje drukte,
glunderde die kleine meid.
Waarschijnlijk begrijpt ze nog niet
waar het eigenlijk om gaat.
maar zo samen met mama is ze veilig.
In zijn homilie vergeleek de priester
de veertigdagentijd, met de
40 weken die een kindje groeit
in zijn moeder's schoot.
Hoe het daar geborgen is en alles
krijgt om als een nieuwe mens
geboren te worden.
De veertig dagen van de vasten
geven ons mensen, ook alle kansen
om nieuw als een kind geboren te worden.
En hij haalde de drie pijlers aan
waarop de vasten steunt,
"delen - vasten en bidden"
Voor U die de bedoeling heeft om deze tijd samen met andere christenen te beleven, wens ik een vruchtbare vastentijd.
MARIA-Christina
Een bron komt zomaar te voorschijn
Gaat alsmaar door met stromen
Het water voedt alle planten,
Het graan op het land en de bomen
Een bron komt zomaar naar boven
Nooit houdt zij op met geven
Bij U, bij U is de bron,
Bij U is de bron van het leven
En in uw licht, zien wij het licht
Bij u is de bron, bij U is de bron van het leven
Lezing ‘ Kondig een vastentijd af’ Joel 2, 12-18
Dit is het einde niet, want hoor daar klinkt de stem van God;
"Keer tot mij terug met heel je hart, in vasten, in wenen, in rouwklacht."
Scheur niet je kleren, scheur je hart, en bekeer je tot de Heer jullie God. Want Hij is genadig en barmhartig, lankmoedig en groot van goedertierenheid, berouw hebbend over het kwaad.
Wie weet keert Hij zich dan weer tot ons, en schenkt Hij ons opnieuw zijn zegen, zodat wij weer naar de tempel kunnen gaan,
met spijsoffers voor de Heer onze God." "Blaas de bazuin op de Sion, nee, niet om ten strijde te trekken, maar om boete te doen.
Roep een vasten uit, laat heel het volk samenkomen, de ouden
zowel als de kinderen en de zuigelingen.
Laten ook de bruid en de bruidegom uit hun bruidsvertrek treden,
laten de priesters zich in processie naar het altaar begeven
en wenend voorgaan in gebed:
"Spaar, Heer, uw volk, geef uw erfdeel niet prijs aan de smaad,
zodat geen heiden kan spotten; Waar is nu jullie God?
Uw naam staat op het spel!"
Toen kreeg de Heer medelijden met zijn land,
de Eeuwige ontfermde zich over zijn volk.
Wij kunnen de ogen niet sluiten voor wie niet menswaardig bestaat,
voor kleinen en uitgebuiten, om hen is het dat het hier gaat.
Wij kunnen de oren niet dichtdoen voor ’t vragen van mensen om recht,
’t herstellen van ’t kwade van toen, waarover niemand iets zegt
Wij mogen niet langer meer zwijgen
waar hoop in de kiem wordt gesmoord,
Waar toekomst alleen nog kan dreigen,
waar mensen niet worden gehoord.
Wij zullen nu anders gaan leven met woorden van waarheid en recht,
Met daden van handen die geven, een hart in vrede gelegd
____________________________________________________________
Deze morgen ging een klein meisje
aan de hand van haar moeder
om een askruisje.
Toen de priester het kruisje
op haar voorhoofdje drukte,
glunderde die kleine meid.
Waarschijnlijk begrijpt ze nog niet
waar het eigenlijk om gaat.
maar zo samen met mama is ze veilig.
In zijn homilie vergeleek de priester
de veertigdagentijd, met de
40 weken die een kindje groeit
in zijn moeder's schoot.
Hoe het daar geborgen is en alles
krijgt om als een nieuwe mens
geboren te worden.
De veertig dagen van de vasten
geven ons mensen, ook alle kansen
om nieuw als een kind geboren te worden.
En hij haalde de drie pijlers aan
waarop de vasten steunt,
"delen - vasten en bidden"
Voor U die de bedoeling heeft om deze tijd samen met andere christenen te beleven, wens ik een vruchtbare vastentijd.
MARIA-Christina




