nu de stilte zo een beeteke voorbij is
kunnen we mss vanaf volgende week eens iets
schrijven over vriendschap,
hoe ieder dat ervaart op zijn manier ???
ps: als het voor jullie goe is natuurlijk
tot volgend thema dan maar weer
groetjes, tinneke xxx
Een dag niet geschreven is een dag zonder passie...
tinneke 58 schreef:nu de stilte zo een beeteke voorbij is
kunnen we mss vanaf volgende week eens iets
schrijven over vriendschap,
hoe ieder dat ervaart op zijn manier ???
ps: als het voor jullie goe is natuurlijk
tot volgend thema dan maar weer
groetjes, tinneke xxx
Pas gisteren, de 14e. werden de eerste gedichten over STILTE geplaatst.
Misschien willen nog meer mensen er over schrijven.
Niet zo'n gemakkelijk onderwerp, maar zeker de moeite waard.
Lieve groeten,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
Ik sta op een kerkhof,
kruisjes, onnoemelijk veel.
De stilte is duisternis
en de duisternis is stilte.
Mijn ogen wennen …stilaan;
duizenden, tien- honderdduizenden
miljoenen kruisjes, zegt men.
Ieder jaar komen er
twee en veertig miljoen kruisjes bij.
Twee en veertig miljoen
ongeboren kinderen, wereldwijd.
Twee en veertig miljoen mensen
die letterlijk uit het leven,
uit de schoot van hun moeder,
werden weggerukt.
Duisternis hangt niet alleen
over dit kerkhof,
maar over de hele wereld
die ziet, weet en zwijgt; geglobaliseerde stilte.
De stilte over dit immense kerkhof
wordt verstoord
door een schreeuw.
Een stille schreeuw,
gezamenlijk, uit miljoenen
opengerukte en vernielde
kindermondjes.
“Heb erbarmen met ons.
ons sla(g)chtveld is groter
oneindig veel groter
dan dat van alle oorlogen samen.”
“STOP DE
GROOTSTE OORLOG,
ALLER TIJDEN.”
klinkt het uit
miljoenen dode mondjes.
Een stille schreeuw,
de grootste aaklacht
voor deze eeuw
ria 15.11.07
WIR HABEN ES NICHT GEWUSST
Laatst gewijzigd door ria op 16 nov 2007, 10:46, 1 keer totaal gewijzigd.
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
Mensenlief
wa lees e kik hier ?
elke week een nieuw thema ,
is dat niet wat snel !!
Ik ben nog aan het wachten voor die prachtige , maar aangrijpende stiltes wat bezonken zijn
om een simpele doodgewone stilte erop te zetten
die zijn nog niet geweest
en denook
en bosrankje hun " stilte " zou ik hier heel graag terug lezen !!
als dat zou kunnen ? Graag !!!
We zijn nu op pensioen , het leven is al jacht genoeg !!
Er is nog een leven buiten de computer , dat als een roodborst aan het raam tikt !!
En voor de snelle , vive , ongelooflijk talentvolle en rappe ,
is er nog altijd hun eigen topic !!!!Liefs Fernanda
de stilte confronteert je met je eigen diepste zelf en worden nieuwe gedachten geboren
gedachten van dankbaarheid voor:
- een echtgenoot die mij bemint
- vier fantastische kinderen
- vier toffe schoonkinderen
- vijf lieve, lieve kleinkinderen en de hoop op meer
- een koor, één vriendengroep
- een vriendenkring waarop ik kan rekenen
- vrienden zonder grenzen op verscheidene continenten (gelukkig is er vobuster, messinger, skype)
- een huis om in te wonen
- een dak boven mijn hoofd (in Peru hebben sommige onderkomens geen dak)
- brood op tafel
- een goede gezondheid
- een optimistisch en opgeruimd karakter (meestal toch)
- veel energie (zeggen mijn kinderen)
en sluit ik mijn ogen dan voel ik Gods nabijheid
in die stilte raakt Hij mij aan
IK LEEF!
Laatst gewijzigd door gustilpe op 16 nov 2007, 11:06, 1 keer totaal gewijzigd.
gustilpe schreef:......Ria, zeer ontroerend en zeer knap, ...
Beste vrienden,
Gisteren hoorde ikop Radio2 een prachtig liedje van Boudewijn De Groot.
Om de uitgevers niet tegen het hoofd te stoten, copieer ik hier maar een gedeeltelijke tekst van het prachtige liedje : "verdonken vlinder"
....Om te leven, dacht ik,
je zou een vlinder moeten zijn,
om te vliegen heel ver weg
van alle leed en alle pijn.
Maar ik heb niet langer hinder
van jaloers zijn op een vlinder.
Want zelfs vlinders moeten sterven,
laat ik niet mijn vreugd bederven.
Ik kan zonder vliegen leven.
Wat zal ik nog langer geven
om een vlinder die verdronken is in mij?
Om te leven hoef ik
echt geen vlinder meer te zijn.......
Als je even tijd hebt en je googelt even naar de volledige tekst, kan je genieten van het ontroerende dat hier destijds werd neergeschreven
CARPE DIEM55
carpe diem quam minimum credula postero", of "Pluk de dag, vertrouw zo weinig mogelijk op die van morgen". ...
De grote waarheden worden slechts
meegedeeld door de stilte.
Indien je met de natuur vertrouwd wilt worden ,
mag je geen gerucht maken.
Zoals water dat binnendringt in de aarde.
Als je niet wil luisteren,
zul je niet kunnen horen.
Natuurlijk is "de stilte" een dankbaar onderwerp...
We hadden reeds "Allerheiligen", de stille dodenwake
We hadden "De wapenSTILstand"
We hebben nu "De Stilte"
We willen gewoon zeggen
Na de kilte van de stilte
is de warmte van een vriendschap een dankbaar onderwerp...
Nog een weekje "Stilte"...en dan de stem van "Vriendschap"
Als jullie er mee akkoord gaan...
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
