
[Wambeke 1857 - Berlijn 1931].
Pol de Mont was een Vlaamse dichter, prozaschrijver, dramaturg en volkskundige.
Tijdens zijn middelbare opleiding aan het kleinseminarie te Mechelen speelde Pol de Mont al een belangrijke rol in de Vlaamse studentenbeweging. In 1877 ging hij rechten studeren te Leuven; hij stichtte er met Rodenbach Het Pennoen (1878-1880). In 1880 werd hem de Vijfjaarlijkse Staatsprijs voor Vlaamse Letterkunde toegekend voor zijn Gedichten, een bloemlezing uit zijn poëzie.
Na een loopbaan als leraar werd hij in 1904 benoemd tot conservator van het Museum voor Schone Kunsten te Antwerpen. Ten gevolge van een perscampagne, waarin hij van activistische sympathieën tijdens WO I werd beschuldigd, nam hij in 1919 ontslag en werd hoofdredacteur van het nationalistische dagblad De Schelde, waar hij o.a. Van Ostaijen, Burssens en Alice Nahon als medewerkers had.
De Mont heeft veel gedaan voor de heropleving en verspreiding van de Vlaamse cultuur. Hij stichtte verschillende tijdschriften en was een van de oprichters van De Vlaamsche Gids in 1905. Katholiek opgevoed was hij naar een verdraagzame vrijzinnigheid geëvolueerd. Hoewel hij vrij produktief was als dichter, heeft De Mont zijn reputatie vooral te danken aan zijn redenaarstalent, en aan het feit dat hij de aandacht vestigde op o.m. de Tachtigers.
Zijn poëzie mist diepgang en de vlotte improvisatie en muzikaliteit van zijn verzen compenseren dat gemis niet. Maar o.m. als criticus en als volkskundige heeft hij een belangrijke rol gespeeld: zijn volkskundige werken zijn naslagwerken geworden, met name Dit zijn Vlaamsche wondersprookjes (1896) en Dit zijn Vlaamsche vertelsels (1898). Het essay Drie groote Vlamingen (1901) bevat studies over Conscience, Van Beers en Benoit.

.
omvaâmt: omvademen, omarmen
Claribella (1893 ) .
IK BEN DE WOLK
Ik ben de wolk, Gij zijt de zon....
Ik ben gezwollen van 's levens wee....
Loom drijf ik heen, naar de zon, de zon,
over berg en bos, over stroom en zee,
naar de zon,
de zon!
Gij zijt de zon! Met gouden zomen
omkleedt Gij mij; uw zachte glans
omvaâmt mijn wee, doordringt het gans
tot al mijn tranen nederstromen....
O Levenswee! O Wenenswonne!
Ik ben de wolk, Gij zijt de zonne! -
O mijn Zon,
mijn Zon!
lieve Rankje en Alter
en alle die langs komen fijne avond.
liefs Monika