ja Robbbe, ik had eerst geschreven ...een bloem die terug knop wordt, maar bij het herlezen begon ik te twijfelen en heb het dan gewijzigd.
Nu zie ik in jou gedicht "de doornenkroonbloem" dat het inderdaad wel kan.
Bedankt Robbe dat je dit gedicht hier plaatste, dat zal toch wel moeilijk geweest zijn om dit op één avond van buiten te leren, daarvoor moet je wel "een krak" zijn.
Rankje, ook bedankt voor je bezoekje.
Ik heb ook geprobeerd om een andere naam te vinden voor "doornenkroonbloem" maar vind niets.
Dat alles roept bij mij nu herinneringen op aan mijn vader.
Hij was blijkbaar al vroeg geïnteresseerd in het andere geslacht, op een dag op de lagere school schreef hij een briefje aan een meisje in de klas.
De meester had het opgemerkt, mijn vader moest het briefje afgeven, de meester zei: schrijverke, schrijverke, voor straf leer je tegen morgen "het schrijverke" van Guido Gezelle van buiten.
HET SCHRIJVERKE
O krinklende winklende waterding
met 't zwarte kabotseken aan,
wat zien ik toch geren uw kopke flink
al schrijven op 't waterke gaan!
Gij leeft en gij roert en gij loopt zo snel,
al zie'k u noch arrem noch been;
gij wendt en gij weet uwen weg zo wel,
al zie'k u geen ooge, geen één.
Wat waart, of wat zijt, of wat zult gij zijn?
Verklaar het en zeg het mij, toe!
Wat zijt gij toch, blinkende knopke fijn,
dat nimmer van schrijven zijt moe?
Gij loopt over 't spiegelend water klaar,
en 't water niet meer en verroert,
dan of het een gladdige windtje waar,
dat stille over 't waterke voert,
o Schrijverkes, schrijverkes, zegt mij dan,-
met twintigen zijt gij en meer,
en is er geen een die 't mij zeggen kan:-
Wat schrijft en wat schrijft gij zo zeer?
Gij schrijft, en 't en staat in het water niet,
gij schrijft, en 't is uit en 't is weg;
geen christen en weet er wat dat bediedt:
och, schrijverke, zeg het mij, zeg!
Zijn 't visselkes daar ge van schrijven moet?
Zijn 't kruidekes daar ge van schrijft?
zijn ' keikes of bladtjes of blomkes zoet,
of 't water, waarop dat ge drijft?
Zijn 't vogelkes, kwietlende klachtgepiep,
of is 'et het blauwe gewelf,
dat onder en obeven u blinkt, zoo diep,
of is het u, schrijverken zelf?
En 't krinklende winklende waterding,
met 't zwarte kapoteken aan,
het stelde en het rechtte zijn oorkes flink,
en 't bleef daar een stondeke staan;
"Wij schrijven, " zoo sprak het, "al krinklen af
het gene onze Meester, weleer,
ons makend en leerend, te schrijven gaf,
één lesse, niet min nochte meer;
wij schrijven, en kunt gij die lesse toch
niet lezen, en zijt gij zo bot?
Wij schrijven, herschrijven en schrijven nog,
den heiligen Name van God!"
Guide Gezelle
Wij beiden, zijn afkomstig uit Bissegem, aan de Leie, toen nog een dorp, nu aaneengegroeid met Kortrijk.
In onze kindertijd nam mijn moeder mij regelmatig mee naar de stad. Als je in Kortrijk van de markt naar Overleie stapt, moet je tweemaal over de Leie, eenmaal de oorspronkelijke Leie, de tweede maal over een recht-getrokken stuk. Ik herinner mij, telkens we over de bruggen stapten bleef ik staan om naar dat "krinkelende winkelende waterding" te kijken, ik kon daar echt minuten staan naar zien.
Guide Gezelle was een zekere tijd onderpastoor op de Onze Lieve Vrouw parochie in Kortrijk, daar staat zijn standbeeld, de kerk ligt op loopafstand van de Leie, meer dan waarschijnlijk heeft hij daar zijn inspiratie opgedaan voor "Het Schrijverke"
groeten, Gustilpe
Laatst gewijzigd door gustilpe op 28 jan 2008, 18:08, 3 keer totaal gewijzigd.
vriendschap is het kostbaarste geschenk!