Kom terug,zoete liefde,laat je gunsten komen,die me weerhouden zijn.Om mij het geluk te schenken dat mij toekomt:te zijn;te horen,aan te raken,te kussen,te sterven,met u in het zoetste samenleven.Kom terug dat ik kan stoppen met rouwen,door onvriendelijke minachting ben ik nu verlaten en verloren:zit ik,zucht ik,ween ik,bezwijn ik,sterf ik.Ik sterf in eindeloze pijn .Zachte liefde,verwijder uw kwetsende pijl,je kunt het hart niet doorboren.Ik die toetsem door zuchten;door tranen die warmer zijn dan de schacht,ik probeer terwijl ze triomfantelijk lachen .....................................................................
Liefde is zich inzetten,zichzelfs vergeten zoeken wat de ander gelukkig kan maken.Hoe mooi is het leven om lief te hebben,hoeveel bezit je als je liefhebt.Blijheid en geluk geven,zichzelf geven,dat is lief hebbenAls je de ander bemint als jezelf als je je geeft aan de anderen zul je zzien dat er geen egoisme is dat je niet moet overheersen.........................(vertaling van habanera)
De tulpen bloeiden in de tuin het was een dag vol zonnenschijn.Het was nog heel vroeg in de morgen,en niemand dacht nog aan zijn zorgen.De kip had kuikens,de koe een jong,het paard een veulen en het vogeltje zong.De wind riep'' Wat is het hier fijn!'' en heel de in de verte vloog een vogeltje klein.Toen kwanen de kinderen spelenin'tgroen,ze zongen en dansten en keken naacr een waterhoen.Dan kwam de grote tuinman TEUN,hij spitte de tuin om en floot vrolijk een deun.De zon ging slapen en 'tmaantje kwaam op,hij ging steeds hoger en kwaam toen aan de top....
Dank lieverdjes ...............morgenstern kweet niet in moment het kan idd je bent bedankt ik wens je het allerbeste uit men hart......BO vrouwke oh ik lees bij u ook ze ......knufjes fijne w e allemaal ...
rankje.......je hebt nu een lieve vriend ,die jou nu bemind,zoals je bent en die je nu kent.De stof van het leven zullen jullie nu samen vegen ...... ) bedankt alle2veel geluk lieverdjes.............................
....Op een dag in mei ben jij vertrokken.Op een dag in mei verlies ik je.In de lente,waar je zo van hield,ben je naar boven gegaan naar het terras en je keek je zonder er genoeg van te krijgen naam je met je ogen het licht van de wereld in je op. En je vertelde me met zoete stem warm en mannelijk zoveel dat zelfs de keitjes van het strand niet toekomen en je zij me dat al die mooie dingen van ons zullen zijn en nu ben je uitgedoofd en ook is uitgedoofd ons schijnsel en onze gloed. )