Droom.
Het was een mooie lentedag, de dauw schitterde
Als parels in de ochtendzon, ik liep op blote voeten
Door de groene frisse gras en ging zitten op het zachte mos
De zon scheen warm op mijn armen, mijn benen en mijn gezicht
Ik voelde me heerlijk loom en deed langzaam mijn ogen dicht
Terwijl ik rustig lag te sluimeren lui lag ik te luisteren
Naar de stilte om me heen, hoorde ik de wind door de bladeren
En die zeiden iets ritselend fluisterend, in mijn oor
Ik verstond ze niet maar plotseling neuriede ik zachtjes
Een lente lied er verschenen honderden vogels om me heen
En die zongen kwetterend met me mee, het was een lust voor,
Het oor een prachtig vogelkoor.
Meneer de uil schrapte zijn keel, de rust
De stilte kwam langzaam terug, alle ogen waren op hem gericht
Toen hij begon, aan zijn: lentegedicht.
Rustig bij een waterplas,
Zitten wij nu samen op het zachte gras.
Kijk omhoog, kijk naar de blauwe lucht,
Er is hier geen enkel menselijk gerucht.
Alleen het ruisen van de bomen,
Waar een ieder, onder kan gaan zitten dromen.
Heb oog voor alle schoonheid om ons heen
Het bos, de wei, het water zelf voor een kleine steen.
Kijk naar de ondergaande zon
En ik vroeg me af hoe dit kon.
Dit alles is geschapen door Gods handen.
Verbreek dus niet zijn sterke banden.
Ik zat gekluisterd aan de stem van
Meneer de uil, terwijl er uit alle
Hoeken en gaten dieren naar me toe stroomde,
Ze gingen liggen om me heen, op mijn buik en op mijn been
Duizenden vlinders vlogen fladderend in het rond,
Terwijl de zon hoog aan de hemel stond.
Ze danste en stoeide met elkaar vlogen hoog in de lucht,
Hun vleugels zorgden voor een zachte lentebries
Die aangename koelte bracht.
Het gras dat geurde, de zon die scheen en aan rand,
Van het bos zag ik een spelende ree, hij was niet alleen.
Nee, hij bracht gezelschap met zich mee er kwamen
Talloze dieren uit het bos, dronken wat water en vele
Streken toen neer op het zachte mos
Konijnen knabbelen aan het malse gras dicht bij mijn oor,
Ik hoorde bijen zoemen en werd gekwetter, gezongen en gefluisterd,
Het werd opeens weer stil om me heen.
Ik zag elfjes, ze zweefde naar beneden
Ineen regen van rozenblaadjes,
Daarachter de goede fee, ze bracht de zomer
En voor ieder wat te drinken mee.
Het spetterde en spatte en ik werd kletsnat,
Op eens voelde ik iets over me heen rennen,
Daar in dat koele natte gras, ik deed mijn ogen open
Langzaam open en weg was mijn fantastische.
Van martin.

.
aan iedereen een fijne zondag en dak voor u bezoek
liefs Monika