Lieve Janina, het was een leuke wandeling in Googleland, tussen
kindjes en madeliefjes om de gepaste illustraties te vinden voor je
prachtig nostalgisch gedicht...ik hoop dat je het resultaat goed vindt ?
De ppt ga ik nu plaatsen in het Prentenkabinet en je gedicht zal morgen
te lezen zijn in Pvdd.
Leuk zoet verhaaltje en wat de hond betreft, je moet gewoon kijken
naast oom Peter (misschien even je bril opzetten ? )
Sweet dreams en tot morgen
Liefs van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Die verhaaltjes van jouw kleindochter en zoon(tje) mooi om te lezen.
Blijkbaar heb je dit alles in een dagboek genoteerd,
leuke momenten om te herlezen.
'Een krans van madeliefjes' blij dit hier nog eens te kunnen zien.
Rankje heeft er weer mooie ppt's van gemaakt (vind ik toch).
En ze heeft gelijk, brilletje opzetten en naast
ome Peter kijken, die zwarte vlek is een hond, hoor
Bosrankje, overijverig en constant met zoveel bezig!
Bezig bijtje, hoe hou jj dat vol? Elleke en Bosrankje, jullie hebben natuurlijk gelijk.
Ik had die zwarte hond niet gezien, zelfs niet met één van mijn vele brillekes!
New york, mooi wild katje!
Yna, ik wil je mijn experiment met aardbeien in potten besparen.
Een dikke flop werd het.
Neske, ik wist dat ik het ooit optekende en vond het...
"En golft de tarwe rijp en blond
en danst de zomer in de haver
dan zegt de bloedrode papaver
dat ik er één ben met de grond."
Vorig jaar, 16 juni, een warme zomerdag even na schooltijd, liep mijn kleindochter door de tuin, op zoek naar Poes die zich dan steevast uit de "pootjes" maakte....
Plots hoorde ik een gil en:"Baaaah, oma er zitten rupsen in die plant, vies!"
"Rupsen zijn niet vies, kijk eens hoe mooi!"
Ze beaamde het!
Inderdaad, er zaten twee wel heel bijzondere rupsen in mijn tuinvenkelplant.
De Elsevier insectengids werd erbij gehaald maar we vonden niet wat we zochten, we werden er dus niet wijzer van.
"Ga dat toch opzoeken op internet", zei ze op eigenwijze toon. Ze moest naar huis en ik beloofde haar een mailtje te sturen als ik het gevonden had.
Dat was het:
Michke, ik heb het gevonden hoor! Het zijn rupsen van een Koninginnepage en als hen niets naars overkomt, zullen ze, hoop ik, twee mooie, toch wel eerder zeldzame bezoekers van ONS tuintje worden zoals
Je kent het gedichtje toch nog "Rupsje nooit genoeg", daar moest de rups een ander plaatsje zoeken maar die twee mogen mijn tuinvenkelplant compleet opsouperen want voor zover ik me herinner, heb ik die rupsen nooit in mijn tuintje gezien, de page wel, maar eerder zelden...en die plant zaait zichzelf toch steeds goed uit
Voilà, nu weet je he! Slaap wel lieve schat van me!
………………………………………………………………………………………………….
Die avond na één enkele maar intense regenbui ging ik af en toe kijken of ze de bui overleefd hadden en of de vogels hen niet als een dessertje oppikten.
Alles kits! Zoals mijn kleindochter het zeggen zou.
’s Anderendaags in de vroege morgen, opnieuw inspectie! Tot mijn grote verwondering verorberden vier exemplaren hun ontbijt, die twee van gisteren en nog twee kleinere.
Enkele dagen later waren ze alle vier spoorloos verdwenen. Ik hoopte maar dat ze zich teruggetrokken hadden in de klimop om rustig te verpoppen tot een mooie vlinder…
Groetjes van Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
We hebben meermaals over slaapliedjes geschreven...
Deze prachtige 'Seal lullaby' heb ik pas ondekt en ik
denk dat jij zal genieten van deze zalige muziek ...
We hebben met veel interesse (en plezier) jouw verhaal
over de rupsen in jouw tuin gelezen ! Michelleke heeft veel
geluk met zo'n oma
Hopelijk heb je een fijn weekend gehad ?
Tot schrijfs en lieve groetjes van ons beiden
Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Yorkske, hoe heb je dit nu weer gemaakt?
Je blijft me vebazen!
Neske, jij haalt bij mij steeds weer iets boven.
Weet je nog op het oefenforum...
"Zoek de zonnekant in het leven, de schaduw komt vanzelf."
Ik zie dat tegeltje van mijn ma in mijn herinnering
nog altijd op een ereplaatsje hangen...
......................................................................................................
Rupsje nooit genoeg
Zeg, malse, groene kronkelrups,
wat doe jij op dat blad ?
Heb jij die gaatjes soms gemaakt?
Hé, waarom doe jij dat?
Heb jij misschien een reuzenhonger?
Krijg dan nooit genoeg?
Je eet nochtans de ganse dag
en van ’s avonds laat
tot ’s morgens vroeg.
Mijn papa vindt dat vast niet leuk!
Zoek toch een ander plaatsje uit
ergens ver weg van onze tuin
tussen vlier en fluitenkruid.
Jammer, maar ik moet ‘t jou zeggen
want jij kan heus niet weten
dat jij van deze blaadjes hier
in geen geval mag eten.
Als mijn papa jou hier zo ziet,
neemt hij, dat weet ik vast,
die grote groene bus
uit de verboden kast.
Die doet dan: psiek, psiek, psiek….
en daarvan worden rupsjes ziek.
Of erger nog, dan ga jij dood
en een mooie vlinder
word jij nooit.
J.S.
Janina
Groetjes na een maandag die met donder begon!
Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
Janina,
Mooi verhaaltje van de rupsen in uw tuin. Het zijn wel heel mooie, maar zoals uw gedichtje zegt, wij hebben ze zelf niet graag op de planten want ze eten alles tot er niets meer van overblijft.
Heel mooi geschreven trouwens.
Ik wens je nog een fijne dinsdag !
De groetjes van Yna
Het onweer is gisteren gelukkig voorbij gegaan. Als het in 't weekend droog blijft mogen we al van geluk spreken. Zullen er maar het beste van maken zeker.