Ontwaken......
Langzaam word ik wakker en
laat mij drijven op een zee van ochtendgeluiden.....
Overheersend en toch zacht,
het tokkelen van je vingers op jouw pc klavier.
Ineens hoor ik de stilte.....
Niet voor lang want het zacht en verliefd gekir
van een koppel tortelduiven,dicht bij ons raam,
zijn romantische vertrouwde klanken die ons
dagelijks vergezellen bij het ontwaken....
Soms lig ik in de warmte van je armen
maar vandaag, de drang om verder te schrijven
was je te sterk en je bent geruisloos,
met de soepelheid van een katachtige opgestaan
om mij, zonder jaloersheid, nog even in de armen
van Morpheus te laten rusten......
Ik strek me even uit en draai me om, van alles al
bewust maar toch nog slaperig, zelfs een beetje lui....
een soort tussenstadium.....
Ik wil nog geen confrontatie met de mallemolen
van mijn bezorgde gedachten.....
Gewoon nog even genieten van een weldoende
rust in mijn geest....
En, als ik een beetje later, heel teder wakker word
gekust, dan weet ik dat ik niet alleen zal staan voor
alles wat in een dag kan gebeuren.... zowel de goede
als de moeilijke momenten......
Bosrankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
liefs 
