Op satijnen vleugels...2

Ik draag in mijn hart
de herinneringen
van het leven

De tijd heeft er
geschiedenis
geschreven


Er zijn 4 kamers
elke kamer heeft
een naam

Er is een winterkamer
een kamer
zonder raam

't Is de bergplaats
van mijn dagelijkse
zorgen

In de winterkamer
hou ik ze
verborgen

Er is een lentekamer
een kamer
met balkon

En in de zomerkamer
schijnt altijd
de zon

In de kamer van de herfst
bloeien nog late
bloemen

4 kamers heeft mijn hart
net als de
4 seizoenen

Aan jou, mijn schat
wil ik alle kamers
tonen

Jij mag voor eeuwig
in de lentekamer
wonen


Robbe

robol,
vanmorgen vroeg heerlijk buiten,
las ik als eerste jou gedicht.
Mooi hoor de kamers van mijn hart
was genieten op de zondagmorgen.
fijne zondag gewenst
groetjes schrijfster.

Beste Robbe,

We willen je nogmaals bedanken voor je bezoeken in ons laar
en de spontane en begrijpende commentaar die je schrijft !
Je vindt ook altijd heel mooie, poëtische en gepaste illustraties
ervoor !

We hebben echt genoten van je jongste gedicht "De kamers van
mijn hart" Met zoveel gevoel geschreven...

Je bent werkelijk de "Troubadour" van het Forum !

Lieve zomergroetjes van ons drietjes (en Luna)

Ik had als kind een speelgoedtrein
De grote kamer was mijn wereld
Al lagen er geen sporen
mijn trein, mijn speelgoedtrein
reed nooit of nooit verloren !

Moeders stoel was mijn station
Ze zat aan haar naaimachine
Ze keek me met een glimlach aan
als mijn trein, mijn speelgoedtrein
aan haar voeten stil bleef staan.

Ze kocht een ticket, wou op reis
Ze zei: "Breng me naar Parijs!"
Ik zei: "Twee kwartjes kost die reis,
met mijn trein, mijn speelgoedtrein!"
Dat was zo mijn vaste prijs.

**********

Mijn moeder is op reis gegaan
een reis met geen retour
Ze is naar 't paradijs gegaan
en mijn trein, mijn speelgoedtrein
is sinds die dag stil blijven staan


Robbe

-
-

Robbe,


Pure nostalgie met een beetje weemoed geschreven.

Het zegt veel over iemand als je na al die jaren met
zoveel liefde over je moeder kan schrijven.
Het treintje lijkt hier alleen maar het hoofdpersonage,
wie aandachtig leest voelt het ware onderwerp, je moeder.

Heel veel groetjes,

Bomi.



- - - - - - - - - -

Robbe,

de speelgoedtrein,
zo mooi geschreven!

gisteren was ik met de kleinkinderen in het speelgoedmuseum in Brussel,
we zagen er veel oude treinen, deed mij ook aan onze jeugd denken!

Robbe, en weer komt je moeder er in voor zoals in veel van jouw gedichten, mooi!

groetjes,
gusitlpe

Bedankt Bomi en Gustilpe voor de woordjes
voor het bezoek

Mijn moeder is overleden in 1985. Volgend jaar 25 jaar. Die 25 jaren voelen voor mij eerder aan als 25 uren. Of het gisteren was...



mvg

Robbe

Dolomieten



Op tocht door het krijtwit
van de Dolomieten
Van zonnespel
en lichtinval genieten

De wind blaast speels
door mijn haren
Mijn hoogtevrees
breng ik even tot bedaren

Ik ben geen stuntman…
Ik klim... en schaaf
mijn beide knieën
enkel voor de fotograaf !


Robbe

Windharp


Met frêle vingers
streel je de zeven snaren
van mijn hart

Vol melancholie
een liefdesmelodie

De speelse wind
zingt mee
Hemelse harmonie

Hij slalomt
door het groen
der bomen

In mijn dromen
laat ik alle klanken
samenstromen

Papieren vlinders
dansen zacht
emotie
in de nacht


Robbe

Voor alle moeders, dus kom ik ook bij jou langs,
je mag het doorgeven aan wie je lief is,
ria

Mijn spiegelbeeld


Mijn spiegelbeeld
mijn dubbelganger
in alles mijn volgeling
exact dezelfde kleur van ogen
met dezelfde loutering

Kleed ik me uit
begin je ook te strippen
en als ik praat
beweeg je ook je lippen

geluidloos, muisstil
als een sfinx
Toch is er een hemelsbreed verschil
al wat ik rechts draag
draag jij links


Robbe