Ik vertel even (zo kort ik kan) wat er aan de hand is.
Afgelopen zondag, eerste pinksterdag zaten mijn man en ik bij mijn ouders in de tuin, het was gezellig en heel mooi weer, lekker warm.
Mijn vader (ik zeg altijd "papsje" tegen hem) was boven even wat warme kleren aan gaan trekken want hij is erg mager en heeft het bijna altijd koud.
Terug beneden in de tuin ging hij op de ligstoel zitten en glimlachte.
Ik knipoogte naar hem want ik vond het fijn dat hij glimlachte maar toen hij ineens begon te praten schrokken wij enorm want hij was onverstaanbaar en sprak een taal die je op tv bij starwars ook hoort.
Ik ging (uiterlijk rustig) voor hem zitten en vroeg hem heel rustig en zacht of hij wilde vertellen wat er boven gebeurd was maar hij bleef me met de glimlach aankijken en vreemd spreken.
Mijn man nam het over terwijl ik binnen een noodarts belde.
De noodarts zou worden opgeroepen en zou komen dus ging ik weer naar buiten waar de toestand toen ineens veranderde.
Mijn vader keerde zijn hele lichaam naar rechts en nam een houding aan alsof hij werd aangevallen door iets heel groots wat uit de lucht kwam en hij bracht daarbij hele angstige geluiden uit.
Ik heb hem zo zachtjes mogelijk geprobeerd tot rust te krijgen en samen met mijn man hebben we hem (met zijn rug en hoofd niet plat) op het ligbed neergelegd.
Mijn man is bij hem gebleven en ik heb 112 gebeld voor een ambulance.
Inmiddels moest ik ook mijn moeder tot rust manen want deze was natuurlijk helemaal van de kaart en schreeuwde en huilde, wist natuurlijk niet waar ze het zoeken moest.
Er kwam wat bloed uit de mond van mijn vader maar dit waarschijnlijk omdat hij op zijn tong had gebeten.
Na verloop van tijd kwam de arts en ambulance (deze had 37 minuten nodig gehad om bij ons te geraken) en hebben mijn vader eerste hulp verleend en hem naar het ziekenhuis gebracht.
Eenmaal daar bleef hij die vreemde taal spreken en die nacht heeft hij zo'n zware hersenbloeding/beroerte gekregen dat hij in coma is geraakt.
Hij ligt nu nog in coma en mijn moeder is daar iedere dag en de hele dag.
Er kwam een vrouw van de zorg en die wilde mijn vader naar een tehuis over laten brengen maar mijn moeder wil mijn vader thuis hebben want die twee zijn al 65 jaar getrouwd (mama is 87 jaar en papsje wordt aankomende zondag 30 mei 88 jaar).
Mijn moeder is nu onze grootste zorg.
Dit kan hard klinken maar papsje ligt in coma en wij verzorgen hem met z'n allen goed (de verpleging in het ziekenhuis, de huisarts enz.)
Mama echter is alleen dus zijn mijn man en ik niet van haar zijde geweken en zijn dit ook echt niet van plan ooit te doen.
Mama gaf aan de mevrouw van de zorginstelling te kennen dat papsje mee naar huis moest en niet naar een tehuis/instelling ging maar de vrouw was daar boos om en wilde haar zin doordrijven.
Het ziekenhuis(verpleegster) belde mij en binnen no time waren we daar en hebben met de vrouw gesproken.
Ik heb haar duidelijk vertelt dat niemand ons kan scheiden en dat wij papsje zelf gaan verzorgen in zijn eigen huis.
Ze (die vrouw) dacht waarschijnlijk dat mijn moeder niet meer mee deed aangezien haar leeftijd
Alles is aan het rollen gegaan en a.s. maandagmiddag brengen ze mijn vader naar huis.
Hij krijgt (nu ook in het ziekenhuis) een luchtmatras tegen het doorliggen, heeft sondevoeding en een catheter.
Wij gaan hem samen met de thuiszorg (die zullen zo'n 4x per dag komen) verzorgen en nu wilde ik vragen of er hier misschien mensen zijn die dit ook hebben meegemaakt of er écht iets van weten (verstand van hebben) en dat misschien met ons (het gaat om de ervaring die ik graag van te voren weten wil) willen delen.
Mijn vader ligt overigens nog steeds in coma en zal er waarschijnlijk niet meer uitkomen of er moet een wonder geschieden.
Bij voorbaad mijn dank.
Afgelopen zondag, eerste pinksterdag zaten mijn man en ik bij mijn ouders in de tuin, het was gezellig en heel mooi weer, lekker warm.
Mijn vader (ik zeg altijd "papsje" tegen hem) was boven even wat warme kleren aan gaan trekken want hij is erg mager en heeft het bijna altijd koud.
Terug beneden in de tuin ging hij op de ligstoel zitten en glimlachte.
Ik knipoogte naar hem want ik vond het fijn dat hij glimlachte maar toen hij ineens begon te praten schrokken wij enorm want hij was onverstaanbaar en sprak een taal die je op tv bij starwars ook hoort.
Ik ging (uiterlijk rustig) voor hem zitten en vroeg hem heel rustig en zacht of hij wilde vertellen wat er boven gebeurd was maar hij bleef me met de glimlach aankijken en vreemd spreken.
Mijn man nam het over terwijl ik binnen een noodarts belde.
De noodarts zou worden opgeroepen en zou komen dus ging ik weer naar buiten waar de toestand toen ineens veranderde.
Mijn vader keerde zijn hele lichaam naar rechts en nam een houding aan alsof hij werd aangevallen door iets heel groots wat uit de lucht kwam en hij bracht daarbij hele angstige geluiden uit.
Ik heb hem zo zachtjes mogelijk geprobeerd tot rust te krijgen en samen met mijn man hebben we hem (met zijn rug en hoofd niet plat) op het ligbed neergelegd.
Mijn man is bij hem gebleven en ik heb 112 gebeld voor een ambulance.
Inmiddels moest ik ook mijn moeder tot rust manen want deze was natuurlijk helemaal van de kaart en schreeuwde en huilde, wist natuurlijk niet waar ze het zoeken moest.
Er kwam wat bloed uit de mond van mijn vader maar dit waarschijnlijk omdat hij op zijn tong had gebeten.
Na verloop van tijd kwam de arts en ambulance (deze had 37 minuten nodig gehad om bij ons te geraken) en hebben mijn vader eerste hulp verleend en hem naar het ziekenhuis gebracht.
Eenmaal daar bleef hij die vreemde taal spreken en die nacht heeft hij zo'n zware hersenbloeding/beroerte gekregen dat hij in coma is geraakt.
Hij ligt nu nog in coma en mijn moeder is daar iedere dag en de hele dag.
Er kwam een vrouw van de zorg en die wilde mijn vader naar een tehuis over laten brengen maar mijn moeder wil mijn vader thuis hebben want die twee zijn al 65 jaar getrouwd (mama is 87 jaar en papsje wordt aankomende zondag 30 mei 88 jaar).
Mijn moeder is nu onze grootste zorg.
Dit kan hard klinken maar papsje ligt in coma en wij verzorgen hem met z'n allen goed (de verpleging in het ziekenhuis, de huisarts enz.)
Mama echter is alleen dus zijn mijn man en ik niet van haar zijde geweken en zijn dit ook echt niet van plan ooit te doen.
Mama gaf aan de mevrouw van de zorginstelling te kennen dat papsje mee naar huis moest en niet naar een tehuis/instelling ging maar de vrouw was daar boos om en wilde haar zin doordrijven.
Het ziekenhuis(verpleegster) belde mij en binnen no time waren we daar en hebben met de vrouw gesproken.
Ik heb haar duidelijk vertelt dat niemand ons kan scheiden en dat wij papsje zelf gaan verzorgen in zijn eigen huis.
Ze (die vrouw) dacht waarschijnlijk dat mijn moeder niet meer mee deed aangezien haar leeftijd
Alles is aan het rollen gegaan en a.s. maandagmiddag brengen ze mijn vader naar huis.
Hij krijgt (nu ook in het ziekenhuis) een luchtmatras tegen het doorliggen, heeft sondevoeding en een catheter.
Wij gaan hem samen met de thuiszorg (die zullen zo'n 4x per dag komen) verzorgen en nu wilde ik vragen of er hier misschien mensen zijn die dit ook hebben meegemaakt of er écht iets van weten (verstand van hebben) en dat misschien met ons (het gaat om de ervaring die ik graag van te voren weten wil) willen delen.
Mijn vader ligt overigens nog steeds in coma en zal er waarschijnlijk niet meer uitkomen of er moet een wonder geschieden.
Bij voorbaad mijn dank.
Het leven is net een bos, rechtdoor kan nooit.
.
Groetjes,
Angel4
sterkte angel en ed 
