-
-
-
Een vroeger reeds geplaatste gebeurtenis, waar ik nog altijd met gemengde gevoelens op terugkijk.
Ijsblokjes.
Zaterdagnamiddag kwam er een telefoontje van de tweede kleinzoon met de vraag of ik nog ruimte vrij had in de diepvries, een beetje aarzelend vraag je dan maar best eerst wat erin moet. Het antwoord kwam vrij snel ‘ o een zak met ijsblokjes ‘ Tja dat leek je wel geen probleem en je zegt dan ‘ Ja goed, breng maar ‘
Ondertussen begin je dan je diepvries al maar vast een beetje te hertasten, genoeg dat er één lade bijna leeg was. Je bent verbaasd de auto van schoonzoon te zien stoppen en hém te zien uitstappen met een grote grijze vuilzak halfvol ijsblokjes. O nee denk je dan, dat gaat daar nooit meer in, met vereende krachten wordt er geschoven en hertast schoonzoon krijgt eindelijk met veel duwwerk het goedje in één lade. Probleem opgelost denk je dan.
Je maakt nog de opmerking ‘ waar heeft hij dat in Godsnaam voor nodig.? ‘ Ha bomi begin van het academische jaar he! Dinsdagavond geeft Benjamin samen met een paar vrienden in Leuven een fuif, de opbrengst moet dienen als steun voor de nieuwe studentenclub die ze aan ’t oprichten zijn.
Zijdelings had ik al lang van die plannen gehoord maar oma’s moeten op het juiste ogenblik weten te zwijgen.
Het lag nogal een beetje gevoelig tussen onze dochter en schoonzoon. Dochter kreeg bijna een hartaanval toen ze voor de eerste keer de plannen van het ‘jong ‘hoorde. Ze weet uit ondervinding, uit de tijd van haar lieve man, mijn schoonzoon, wat het voor gevolgen kan hebben voor de studies enerzijds en het naar huis krijgen van doorzakkende beschonken studenten anderzijds. In zijn tijd was de papa preses met alle gevolgen van dien.
Dat ‘ jong ‘ was zo slim er zijn vader bij te betrekken ( die gezien zijn verleden moeilijk weigeren kon ) heeft heel de vriendenkliek ‘uit die tijd van papa’ aangeschreven als sponsors. Hij heeft gezorgd voor het nodige aantal leden om een bestuur in elkaar te boksen, statuten op te stellen en zichzelf als secretaris te laten bombarderen.
Gisteren, zondag, tijdens de opendeurdag kwamen er weer zoveel verschillende gespreksonderwerpen aan bod waaronder natuurlijk die fuif. Op mijn vraag wat hij precies met die ijsblokjes dacht klaar te maken hoorde ik dat het moest dienen om cocktails te serveren voor de meisjes studenten aan € 5 per glas kassa, kassa voor de studentenclub. ‘ Morgenvroeg kom ik ze halen bomi we hebben koelboxen, dat lukt wel! ‘
Deze morgen even na acht stond hij al in mijn keuken, mijn ontbijt was net naar binnen. Het ‘ jong ‘ naar de diepvries en daar stonden we alle twee, proberen in die massa een beetje beweging te krijgen was onmogelijk. Het ganse boeltje was één grote ijsklomp. Kloppen en trekken had alleen voor gevolg dat de zak in verschillende stukken scheurde en losgeraakte ijsblokken door de keuken vlogen. Uiteindelijk heeft de lieverd de klep van de lade moeten verwijderen, met alle kracht zitten bonken tot die massa zich een beetje uit elkaar liet halen.
Bomi heeft er dan een grote wasmand bijgehaald, met het geluid van brekend ijs is alles naar beneden gedonderd. 25 Kg ijs lag gedeeltelijk in de mand en gedeeltelijk op de vloer.
Heb je nog een nieuwe zak bomi? Ja en koude voeten ook! Wie zei ook weer, wat doe je toch allemaal op een dag?
Bomi.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
