De Bijbel bestaat uit twee delen, het O.T. wat ongeveer overeen komt met de Tenach en het N.T. waarin we een new deal zien en sommige passages zelfs in tegenspraak zijn met het O.T. wat een uitgesproken monotheïstische religie is.
In het O.T. zien we een wrekende en egoïstische god die geen concurrenten duld.
In het N.T. zien we een vergevende god die zijn voorwaarden stelt, maar zijn kroon moet delen met een vader, een zoon en een geest.
We weten ondertussen ook dat bij ' Mozes ' het joods monotheïsme van start gegaan is, zij het wel met wat horten en stoten. Uit dezelfde periode zien we ook in Egypte een monotheïsme verschijnen en ook in Perzië. Voordien zaten beide beschavingen ook wel met één god, maar met een groot aantal ' aspecten en eigenschappen ', wat nogal eens aanleiding gaf tot verdeeldheid binnen deze culturen. Goed gezien van die Hebreeërs, alle stammen verenigen onder één god en de rest afschaffen.
En wat zien we in het N.T. ? Een ' drie-eenheid ' van één god. Met andere woorden, een herinvoeren van deze ' aspecten en eigenschappen '. Deze ' drie-eenheid ' kenden men toen ook al in Egypte: Amon, Re en Ptah. In Perzië kenden ze ook een soortgelijke ' drie-eenheid ' , eentje voor de waarheid, eentje voor de leugen en een bemiddelaar tussen de scheppende god en de mens. Wacht even, waar hebben we dit nog gezien ?
Duidelijk dat de god uit het O.T. niet helemaal dezelfde is als die uit het N.T. die meer lijkt op een remake van een godsbegrip van voor de tijd van Mozes.
Heeft iemand een idee hoe dit zou komen ?
In het O.T. zien we een wrekende en egoïstische god die geen concurrenten duld.
In het N.T. zien we een vergevende god die zijn voorwaarden stelt, maar zijn kroon moet delen met een vader, een zoon en een geest.
We weten ondertussen ook dat bij ' Mozes ' het joods monotheïsme van start gegaan is, zij het wel met wat horten en stoten. Uit dezelfde periode zien we ook in Egypte een monotheïsme verschijnen en ook in Perzië. Voordien zaten beide beschavingen ook wel met één god, maar met een groot aantal ' aspecten en eigenschappen ', wat nogal eens aanleiding gaf tot verdeeldheid binnen deze culturen. Goed gezien van die Hebreeërs, alle stammen verenigen onder één god en de rest afschaffen.
En wat zien we in het N.T. ? Een ' drie-eenheid ' van één god. Met andere woorden, een herinvoeren van deze ' aspecten en eigenschappen '. Deze ' drie-eenheid ' kenden men toen ook al in Egypte: Amon, Re en Ptah. In Perzië kenden ze ook een soortgelijke ' drie-eenheid ' , eentje voor de waarheid, eentje voor de leugen en een bemiddelaar tussen de scheppende god en de mens. Wacht even, waar hebben we dit nog gezien ?
Duidelijk dat de god uit het O.T. niet helemaal dezelfde is als die uit het N.T. die meer lijkt op een remake van een godsbegrip van voor de tijd van Mozes.
Heeft iemand een idee hoe dit zou komen ?