Boven de tachtig , een andere generatie

Daar is hem,se. De Katana! De snotneus van ochgottekens een jaar of zoveel en een sjiek ouder dan den dezen. Nu ja, wat is een generatie ouder? Het is maar hoe je jezelf voelt. Toegegeven, hier zitten er nog een heel pak die den laatsten Duits hebben weten vertrekken. Ikzelf herinner mij nog enkel de havermoutpap en die levertraan die wij als klein gasten "van kort na den oorlog" kregen. Kwestie om wat aan te komen, zei ons moeder.

Wat is nu tien jaar. Niks en toch veel. Tien jaar geleden sprong ik nog over mijn eigen hoofd. De vrouwen noemden mij (terecht) een Adonis. En ik "stond" altijd gereed om te helpen. Nu, tien jaar later betrap ik er mij op, wanneer ik per ongeluk in een spiegel kijk, ik die andere een goedendag wens, met bijkomende gedachte "hoe kan een mens toch zo lelijk zijn". Tien jaar geleden had ik het nog te zeggen, en niet alleen op mijn werk. Nu houd ik mij braaf en spreek niet al teveel tegen. Madam is jonger, snap je hem?

De allereerste keer dat mijn euro gevallen is, dat ik stilletjes ook bij de oudere generatie behoorde, was in een hospitaal. Nog niet zolang geleden zei dat jong verpleegsterken tegen mij: Pepé, hoe is het er mee?" Ik kwam juist uit een half mislukte narcose ( de ander helft viel mee) en dacht dat ik het slecht begrepen had.

Pepé: en dat tegen mij! Ik zei direct tegen dat braaf kind: "zeg maar mijnheer ED, dat is mijn echte naam" Dat meisje had het direct begrepen. Maar goed onthouden was blijkbaar iets anders. Tien minuten later was ze daar weer en vroeg: " Al beter uitgeslapen, Pepé, moet ik uw voetekens eens masseren?" Ik heb het er maar bij gelaten en zei: "doe de rest ook maar. Update mij maar eens" Met alle nadelen heeft ouder worden ook zijn voordelen. Wat moet dat worden als ik het geluk heb, om ook méér dan tachtig jaar te worden? Hopelijk moeten ze mij niet te vlug formatteren en deleten. Als het er op aan komt, wordt ik vrijwillig vergeetachtig, en weet niet meer wat generaties zijn. Aan het stoefen zal het dan ook niet mankeren.

"Mijnheer Ed!".."Neen,neen meisken, zeg maar gewoon Pepé en vergeet mijne stick niet te updaten !"

Het is inderdaad gewoon hoe je je zelf voelt. Ik ben dan nog een snotneus en voel me soms al niet erg jong meer en stijf waar het vooral niet moet zijn. Maar we zullen er ons bij moeten neerleggen en de zaken nemen zoals ze komen en dan maar hopen dat we de 100 toch nog halen. Wel wetende wat we nog zeggen.......

Eindelijk , na veel rondgerij , behangpapier gevonden voor de keuken , de goestng van Lady is niet makkelijk .
Voor mij mocht dat vorige behang nog minstens 10 jaar hangen .
En toppunt , katana had Lady aangeraden naar Geel te rijden , mocht niet te ver.... miljaarde.
Katana had gelijk , in Geel tenslotte , behangpapier min of meer gevonden .
Nu dinsdag behangen , katana natuurlijk niet , wel iemand anders gevonden.
Bij leven en welzijn , volgende openbaring later ...

katana schreef:Boven de tachtig een andere generatie , leef wel mee met de jongere senioren , maar zijn wij nog up-to-date , moet dat wel ?
Graag wat menigen , als er goesting hier is , mag luchtig , mag ook met swung of minder enzv..

La vie en rose, c’est à partir de la cinquantaine : cir’Rose, ostéopo’Rose, arth’Rose, név’Rose, artériosclé’Rose, fib’Rose, etc.

Fazal schreef:

katana schreef:Boven de tachtig een andere generatie , leef wel mee met de jongere senioren , maar zijn wij nog up-to-date , moet dat wel ?
Graag wat menigen , als er goesting hier is , mag luchtig , mag ook met swung of minder enzv..

La vie en rose, c’est à partir de la cinquantaine : cir’Rose, ostéopo’Rose, arth’Rose, név’Rose, artériosclé’Rose, fib’Rose, etc.

Het leven is geweldig , volgens Bart De Wever

Ach Katana, trek je je leeftijd toch niet aan.

Gisteren waren er veteranen, ouder dan 75 jaar, die in Stavelot, Trois-ponts, Vielsalm, enz... aan het trainen waren om deze maand mee te gaan naar de Mont-Ventoux.
Mét koersfiets en klikkers aan de voeten, een model waar ieder mens nog mag van dromen. En dan wilden ze nog de Wanne op.

Katana, ik ben ook al een eindje erboven, en als ik zo lees wat de andere zogezegde senioren hier komen vertellen over vervlogen tijden, dan voel ik soms een beetje medelijden met deze sukkelaars.
Het is met veel plezier dat ik weer van jou iets kan horen.

Katana, ik ben op een kerkhof in Trier geweest en zag dat een Belgische soldaat uit Leopolsburg er begraven ligt.

Osstijn Ferdinand van de Leopoldsstraat...

kwezelein schreef:Katana, ik ben op een kerkhof in Trier geweest en zag dat een Belgische soldaat uit Leopolsburg er begraven ligt.

Osstijn Ferdinand van de Leopoldsstraat...

Heb een Leopoldstraat gevonden in Heppen -Leopoldsburg bij de oude postkaarten van 1911 bij www.delcampe.net , waarschijnlijk zal deze Osstijn Ferdinand , wel van een oudere generatie geweest zijn dan katana

Katana,

Ik hoef niet te weten in welke deelgemeente de Leopoldsstraat zich nu bevindt.
Vroeger had ieder dorpje een straatnaam die in ieder dorpje voorkwam. Sinds de fusie hebben ze de namen moeten aanpassen, blijft er slecht maar één naam over.
Geen drie Dorpsstraten maar gewoon één.

Ik wilde maar kenbaar maken, dat ginder in Trier een jonge man ligt begraven die uit Leopoldsburg kwam.


Zijn familie heb ik al gevonden op internet. Misschien nog overblijvende aanverwanten die wellicht eens zouden gaan zien waar het massagraf is nu hier ruchtbaarheid aan gegeven is?

kwezelein schreef:Katana,

.

Ik wilde maar kenbaar maken, dat ginder in Trier een jonge man ligt begraven die uit Leopoldsburg kwam.


Zijn familie heb ik al gevonden op internet. Misschien nog overblijvende aanverwanten die wellicht eens zouden gaan zien waar het massagraf is nu hier ruchtbaarheid aan gegeven is?

Beste kwezelein,

Graag meer informatie wat je gevonden hebt , als 't past natuurlijk

Vriendelijke groeten katana

Katana,

Ooit kwam ik per toeval in Duitsland op een parking.
Achter de parking lag en ligt nog, een kerkhof waar Belgische soldaten begraven liggen van onder de tweede Wereldoorlog.

Op de minikruizen stonden geen namen maar er was een massagraf waarop wél namen stonden.
Na veel geduld in de regen, las ik een naam die uit Leopoldsburg kwam.

We keerden terug naar het kerkhof een tijdje geleden.

In het museum dat later gebouwd werd, kon je informatie opvragen hieromtrent.

Een jonge soldaat amper 22 jaar, lag daar tussen anderen in één graf.

De reden waarom die persoon daar gevangen zat want het was ooit een gevangenkamp voor Belgische soldaten, hoef ik niet te schrijven.

Hoe hij aan zijn eind gekomen is, weet ondertussen wel iedereen die de oorlog heeft meegemaakt.

Misschien is er in Leopoldsburg iemand die bereid is als hij ooit in de buurt van Hinzert komt, om een kaarsje te laten branden in de kapel van het kerkhof vroeg de voormalige conciërge me ooit?

Niet veel mensen weten dat dit bestaat in Trier.

Mathieu schreef:Het is inderdaad gewoon hoe je je zelf voelt. Ik ben dan nog een snotneus en voel me soms al niet erg jong meer en stijf waar het vooral niet moet zijn. Maar we zullen er ons bij moeten neerleggen en de zaken nemen zoals ze komen en dan maar hopen dat we de 100 toch nog halen. Wel wetende wat we nog zeggen.......

Er zijn middeltjes tegen stijfheid , meer kijken naar de heuveltjes van ....