Beste ninja22.
Bedankt voor je snelle reactie en ook voor je interesse wat betreft mijn aandoeningen, en daar gaan we dan.
Op 22/05/1989 was ik het slachtoffer van een arbeidsongeval. Bij het verplaatsen van een rol kabel ( meer dan 80kg) hoorde ik, en een van mijn collega's, een doffe knak ter hoogte van de rug, en zo was er een hernia geboren hé ( humor , en vooral zwarte humor)is mijn middelste naam.
Daar ik dan al bezig was met de rugschool, ben ik de dag nadien, naar de dokter in het UZ Gent , geweest en deze heeft mij dan gemanipuleerd( kraken ) maar enkel de linkerkant van de rug om het zo te zeggen, de rechtse kan zou hij op vrijdag doen. Zo geschiede.
Ik voelde mij super, echt waar. Zondag daarop zijn we gaan wandelen, ik mijn 1/2 trouwboek, de dochter en onze Husky( malamoet?) en zij was sterk genoeg om ons alle drie voort te trekken, wat ze meestal deed met mij.
Maandag, 27/05/1989.
Opstaan om te gaan werken. Noppes, kon mij niet draaien of keren van de pijn, gans mijn lijf deed pijn. Toch doorzetten, het was dan al 7.30 h. en zeer traag en voorzichtig de trap af. 18 treden, gedaan op iets meer dan één uur.
Kwam op handen en voeten, letterlijk, de eetkamer binnen en den hond dacht dat ik een spelletje aan het doen was, niet goed hé.
Mezelf op een stoel gemanipuleerd en ben daar blijven zitten tot de dokter kwam, was dan al tegen de middag.
Ziekenwagen in en naar de spoed.
8 weken platte rust op de afdeling orthopedie. Fotoke, x aantal, genomen en daar was er duidelijk een hernia te zien ter hoogte van l3/l4.
Opereren was de boodschap, nog wat meer platte rust en na in totaal 8 weken, terug naar huis. Herstelverlof gekregen, 2 maanden en dan maar weer gaan werken zeker.
In december1989, was ik bijna geheel pijnvrij dus vliegen we er weer in en dat was nu iets wat ik niet had mogen doen, terug hevige pijnen in de beide benen en lage rug. Weer naar het UZ? Weer wat fotokes en scans en jawel epidurales, om de week 1 en zo 3 x. Effect, nul komma nul.
Na vele rondzwervingen in het UZ, naar de pijnkliniek. In filtraties, epidurales en wat weet ik nog allemaal, niets hielp echt effectief dus: Mr we gan een stimulator plaatsen maar daarvoor moet de psygologie haar goedkeuring geven. Ok, ik op mijn hoede en naar haar. Blijkbaar was ik een moeilijk geval want.... ze nam contact op met mijn madam om te vragen of ik en beetje zou willen meewerken, heb dat dan maar gedaan, had wat medelijden.
Goedkeuring gekregen en weg waren we voor 25 jaar pijnkliniek en daar de elctrode geplaatst moest worden door de dienst neurochirurgie ben ik bij hen ook al 25 jaar een vaste klant geworden.
Om het kort te houden, daar ik nog steeds ging werken ben ik nog verschillende malen onder mes geweest, zowel voor een terugkerende hernia op l3/l4 maar ook dan op l4/l5 plaatsen van dubbele electroden, plaatsen van titanium kooien ( vervangen de tussenwervelschijf ) ondertussen hernia behandeld in de nek s3/s4, springvingers geöpereerd een 6 tal keren en dan terug pijn in de benen, ging letterlijk door de kniën. No problemo, weer naar de neurochirurg ( opname van 15/10/2009 ). Daar de ingreep niet kon via de normale weg, via de rug dus, zou hij deze keer via de buik, abdomen, de ingreep doen maar eerst een echo van de buik om te zien of er geen beletsel was voor de ingreep.
Groot was mijn en de dokters hun verbazing toen ze een probleempje aantroffen, ik had namelijk een Aneurisme van de Aorta Abdominalis ik noemde dit een tripel A, allee mijne hoofdader was in omvang 2 x groter dan normaal, hij was 5 cm in doorsnee daar het normaal 2,5 cm zou moeten zijn. ( is erfelijk ).
Ik den goeie sul stelde voor om de beide ingrepen, zowel het aneurisme als de rug in een beweging te doen, goeien appel, had ik maar in de toekomst kunnen kijken. Tijdens de operatie van de slagader is alles maar dan ook alles wat er verkeerd kon gaan verkeerd gegaan en niet door de chirurgen maar door mijne body.
Kort gezegd: ik ben wakker geworden op de intensieve na 3 weken coma, chronische nierfalen ( ader naar de nieren defect ) en ook een stent moeten steken ter hoogte van de rechterknie ( ader dichtgeklapt ) en nog 5 weken later, net voor kerstmis terug naar huis en de rest is kort: nog pijn bij het rechtstaan en stappen, niet bij het liggen of zitten, auto ok.
Hou de moed erin en blijven onnozel doe zoals ik.
Graag tot wederhoren.
Bik
