Nieuwe E auto kopen voor particulieren (gewoon volk)
Gestart door pol55 op 01 feb 2018, 10:066 berichten3.242 keer gelezen
pol55Startte dit onderwerp01 feb 2018, 10:06Mijnstreek BE Limburg780 berichten
Vanaf 01-01-2018 kan je als particulier de "erkende" hybride auto's kopen. Dus een E-auto waar je zowel op bezine als op batterijen kan rijden. (De hybride auto's zoals Porsche met een soort van noodaccu zijn dus uitgesloten) . Je krijgt ook een premie nu van 3000€ (wordt verder afgebouwd tot in 2020)
Prijslijst 2018 basismodel/instapmodel, BTW inbegrepen..
Er is een maximumbudget van 5 miljoen euro per jaar. Als het maximumbudget dreigt op te geraken, kan de minister van Energie ( Tommelein ) de premiehoogte vervroegd doen dalen.
Vanaf 2021 is er een E-auto-Tommelein-taks om het budget terug in evenwicht te brengen.
maior domus schreef:Bedankt voor de informatie.
Ik zal wel met een klein autootje op naft blijven rijden.
Ze mogen hun premies houden!
Ze mogen inderdaad hun premies in hun sluitspier steken. Elke elektrische auto is zoveel maal goedkoper te produceren als eenzelfde met een verbrandingsmotor. De B.I.'s hier kunnen dit beamen. Nota bene ... hoe het met de kwaliteit, duur en vooral prijs van accus gesteld is blijft wat een raadsel en heel waarschijnlijk wordt dit wat "in het verborgene" gehouden door de fabrikanten. We kennen toch het systeem zeker!
Het grote probleem dat op ons gaat afkomen, maar nu nog niet aan de orde is, en waarover niemand van de betrokkenen zijn mond dus nu al open doet is de vraag wat men gaat aanvangen met de afgeleefde batterijen. Recycleren zou het meest logische antwoord zijn maar door de samenstelling en opbouw er van lijkt dit niet zo vanzelfsprekend om het zacht uit te drukken.
Daar heb je wel gelijk in , bij loodaccu's kan het lood hergebruikt worden voor nieuwe accu's.
Dat geldt ook voor de nikkel-metaalhydride-accu’s (NIMH) die vooral in hybride auto’s zitten. De materialen die je eruit kan halen vooral nikkel, kobalt en ijzer zijn gewilde grondstoffen voor de fabricage van roestvrij staal.
Bij de moderne lithium-ion-accu’s is het verhaal minder simpel.
Een li-ion-accu heeft als groot voordeel een hoge energiedichtheid (veel capaciteit per kilogram accu), maar als nadeel dat het een gecompliceerd systeem is. Er gaan veel verschillende materialen in een li-ion-accu, waaronder elektronische componenten die de ladingstoestand en de temperatuur van de accu bewaken. Bovendien kan een li-ion-accu bij ondeskundige behandeling in brand vliegen. Dat maakt dat de kosten van ontmanteling flink hoger zijn dan de restmaterialen opbrengen.
In een verwerkingsbedrijf de lading van de li-ion-accu eerst geneutraliseerd door bijvoorbeeld verhitting, daarna volgt vermaling. Uit de vermalen accu’s kunnen de meest kostbare metalen teruggewonnen worden: vooral aluminium, koper en kobalt.
De inzameling en verwerking van een li-ion-accu is al met al een kostbare zaak.
Bij accupakketten die in sommige gevallen de 400 kg benaderen gaat het dus om een flink bedrag. De importeurs betalen dat, en ze verdisconteren dat in de prijs van de auto.
Het is zoals je zegt een probleem als we éénmaal elektrisch gaan rijden voor de recyclage van tonnen batterijen en wie zal deze prijs betalen denk je?
