Delaatste decennia zien we een flukse toename van het aantal betogingen
en de ermee gepaard gaande baldadigheden. Iedereen demonstreert
tegen alles : tegen brandstofprijzen en BTW op elektriciteit, tegen
Trump en Macron, tegen zij die voor Marrakesh zijn en dezen die er
tegen zijn, tegen het warme weer maar ook tegen de vallende bladeren,
tegen Michel, Bart, Theo, Schild en zijn Vrienden, kortom tegen Jan
en Alleman.Ditalles brengt me op het idee dat we bezig zijn met totaal overbodige
zaken omdat wij niet weten wat goed voor ons is, terwijl we
beschikken over een leger van specialisten zoals klimaatexperten,
deradicaliseringsambtenaren, milieuactivisten, politicologen,
voedingsgoeroes, enfin, teveel om op te sommen. Waarom moeten wij nog
nadenken over existentiële levensvragen of over dagdagelijkse
beslommeringen wanneer we een armada van intellectuelen ter
beschikking hebben die in onze plaats nadenken en weten wat goed voor
ons is ? Moeten wij dan überhaupt nog nadenken?Neemnu ons onderwijs. Tot voor enige tijd was gekend dat het Vlaamse
onderwijs tot de top van de wereld behoorde maar nu stilaan wegzakt
uit die top. Is dat nu erg ? Maar neen, want vroeger gebruikte men
als criterium de kennisoverdracht ! Kunt u zich dat nu nog
voorstellen ??? Kennisoverdracht ! Mensen, waar haalde men het ?
Maar ja, dit was te wijten aan het feit dat wij toen nog niet de
geneugten kenden van de vele onderwijspsychologen die er ons op wezen
dat kennisoverdracht een archaïsch begrip is, niet meer van deze
tijd, en dat het onderwijs voortaan “leuk” moest zijn. De
leerkracht moet een coach worden die aandacht besteedt aan de
amusementswaarde van zijn/haar lesuren. Dat de aarde een sfeer is die
om haar as draait, dat de vierkantswortel uit 121 gelijk is aan 11 en
dat de slag bij Waterloo niet op een gelijk spel eindigde, ook niet
na verlengingen, maar door Napoleon Bonaparte werd verloren, dit zijn
toch allemaal dingen die je op Internet kunt vinden !Eigenlijkis deze brief te kort om al de narigheden op te sommen die men zich
op de hals haalt door zelf na te denken en het betere denkwerk niet
over te laten aan de grotere geesten. Toch misschien nog dit
voorbeeld : de immigratie. Vroeger dacht ik – totaal verkeerd
natuurlijk – dat ongebreidelde immigratie wel eens gevolgen zou
kunnen hebben voor onze sociale zekerheid, taalachterstand in werk en
onderwijs of veiligheid. Hoe dwaas was ik toch ! Gelukkig brachten
gerespecteerde personaliteiten uit de politiek en de media mij nog
tijdig op het juiste spoor. Zij zijn de Duiders die dwalenden zoals
ik (en vele andere oningewijden) zich er van bewust maken dat het
precies die nieuwkomers zijn uit verre landen waar veel zand is, die
voor onze pensioenen gaan zorgen. Velen onder hen, de meeste zelfs,
zullen ons ook inwijden in hun verheven cultuur, gebaseerd op hun
Heilig Boek. Zij zijn onze dankbaarheid waardig.Onlangsvolgde ik op televisie een programma waarin een nobele Duider een
vraag voorgeschoteld kreeg van een wellicht onwetende criticaster
waarbij deze laatste de stelling poneerde dat sedert de toevloed van
legale en illegale verrijkers, de dodelijke terreuraanslagen in
zorgwekkende mate toenemen. De Duider glimlachte even en zei dat het
aantal doden en verminkten die hier bij betrokken waren, slechts
enkele tientallen en dozijnen waren terwijl er op de weg elk jaar
honderden sneuvelen. “Moeten we dan ook het autorijden verbieden ?”
vroeg hij retorisch. Dat de onverlaat daarop repliceerde dat het in
het eerste geval om moorden gaat en in het andere om ongelukken,
wuifde de Duider achteloos weg met de opmerking : “Dood is toch
dood. Welk verschil maakt dat uit !” Wijze woorden natuurlijk waar
geen speld tussen te krijgen is.Maarwat bij mij persoonlijk alle twijfel heeft doen wegvloeien is het
besef dat ik lange tijd aan de verkeerde kant van de
wereldgeschiedenis heb gestaan. Dit feit werd me niet kond gedaan
door een of andere cafékennis maar door niemand minder dan onze
Eerste Minister tijdens zijn toespraak voor de Verenigde Naties in
Marokko. Hij en zijn aanhangers staan langs de goede kant van de
geschiedenis ; dat heeft hij uitdrukkelijk gezegd. En ik wil ook
langs die kant staan. Voortaan zal ik dus zelf niet te veel meer
nadenken want dat kan gevaarlijk zijn, net zoals houtkachels branden,
vlees eten of voor een populistische partij stemmen. Neen, die
geestelijke arbeid laat ik nu over aan hen die op een hogere morele
ladder staan. Zij zijn als Het Lichtend Pad en wij, met ons benepen
gedachtegoed als gevolg van een laag IQ, moeten ons gelukkig prijzen
dat we kunnen mee kijken naar hun brede horizon.
figaretto
en de ermee gepaard gaande baldadigheden. Iedereen demonstreert
tegen alles : tegen brandstofprijzen en BTW op elektriciteit, tegen
Trump en Macron, tegen zij die voor Marrakesh zijn en dezen die er
tegen zijn, tegen het warme weer maar ook tegen de vallende bladeren,
tegen Michel, Bart, Theo, Schild en zijn Vrienden, kortom tegen Jan
en Alleman.Ditalles brengt me op het idee dat we bezig zijn met totaal overbodige
zaken omdat wij niet weten wat goed voor ons is, terwijl we
beschikken over een leger van specialisten zoals klimaatexperten,
deradicaliseringsambtenaren, milieuactivisten, politicologen,
voedingsgoeroes, enfin, teveel om op te sommen. Waarom moeten wij nog
nadenken over existentiële levensvragen of over dagdagelijkse
beslommeringen wanneer we een armada van intellectuelen ter
beschikking hebben die in onze plaats nadenken en weten wat goed voor
ons is ? Moeten wij dan überhaupt nog nadenken?Neemnu ons onderwijs. Tot voor enige tijd was gekend dat het Vlaamse
onderwijs tot de top van de wereld behoorde maar nu stilaan wegzakt
uit die top. Is dat nu erg ? Maar neen, want vroeger gebruikte men
als criterium de kennisoverdracht ! Kunt u zich dat nu nog
voorstellen ??? Kennisoverdracht ! Mensen, waar haalde men het ?
Maar ja, dit was te wijten aan het feit dat wij toen nog niet de
geneugten kenden van de vele onderwijspsychologen die er ons op wezen
dat kennisoverdracht een archaïsch begrip is, niet meer van deze
tijd, en dat het onderwijs voortaan “leuk” moest zijn. De
leerkracht moet een coach worden die aandacht besteedt aan de
amusementswaarde van zijn/haar lesuren. Dat de aarde een sfeer is die
om haar as draait, dat de vierkantswortel uit 121 gelijk is aan 11 en
dat de slag bij Waterloo niet op een gelijk spel eindigde, ook niet
na verlengingen, maar door Napoleon Bonaparte werd verloren, dit zijn
toch allemaal dingen die je op Internet kunt vinden !Eigenlijkis deze brief te kort om al de narigheden op te sommen die men zich
op de hals haalt door zelf na te denken en het betere denkwerk niet
over te laten aan de grotere geesten. Toch misschien nog dit
voorbeeld : de immigratie. Vroeger dacht ik – totaal verkeerd
natuurlijk – dat ongebreidelde immigratie wel eens gevolgen zou
kunnen hebben voor onze sociale zekerheid, taalachterstand in werk en
onderwijs of veiligheid. Hoe dwaas was ik toch ! Gelukkig brachten
gerespecteerde personaliteiten uit de politiek en de media mij nog
tijdig op het juiste spoor. Zij zijn de Duiders die dwalenden zoals
ik (en vele andere oningewijden) zich er van bewust maken dat het
precies die nieuwkomers zijn uit verre landen waar veel zand is, die
voor onze pensioenen gaan zorgen. Velen onder hen, de meeste zelfs,
zullen ons ook inwijden in hun verheven cultuur, gebaseerd op hun
Heilig Boek. Zij zijn onze dankbaarheid waardig.Onlangsvolgde ik op televisie een programma waarin een nobele Duider een
vraag voorgeschoteld kreeg van een wellicht onwetende criticaster
waarbij deze laatste de stelling poneerde dat sedert de toevloed van
legale en illegale verrijkers, de dodelijke terreuraanslagen in
zorgwekkende mate toenemen. De Duider glimlachte even en zei dat het
aantal doden en verminkten die hier bij betrokken waren, slechts
enkele tientallen en dozijnen waren terwijl er op de weg elk jaar
honderden sneuvelen. “Moeten we dan ook het autorijden verbieden ?”
vroeg hij retorisch. Dat de onverlaat daarop repliceerde dat het in
het eerste geval om moorden gaat en in het andere om ongelukken,
wuifde de Duider achteloos weg met de opmerking : “Dood is toch
dood. Welk verschil maakt dat uit !” Wijze woorden natuurlijk waar
geen speld tussen te krijgen is.Maarwat bij mij persoonlijk alle twijfel heeft doen wegvloeien is het
besef dat ik lange tijd aan de verkeerde kant van de
wereldgeschiedenis heb gestaan. Dit feit werd me niet kond gedaan
door een of andere cafékennis maar door niemand minder dan onze
Eerste Minister tijdens zijn toespraak voor de Verenigde Naties in
Marokko. Hij en zijn aanhangers staan langs de goede kant van de
geschiedenis ; dat heeft hij uitdrukkelijk gezegd. En ik wil ook
langs die kant staan. Voortaan zal ik dus zelf niet te veel meer
nadenken want dat kan gevaarlijk zijn, net zoals houtkachels branden,
vlees eten of voor een populistische partij stemmen. Neen, die
geestelijke arbeid laat ik nu over aan hen die op een hogere morele
ladder staan. Zij zijn als Het Lichtend Pad en wij, met ons benepen
gedachtegoed als gevolg van een laag IQ, moeten ons gelukkig prijzen
dat we kunnen mee kijken naar hun brede horizon.
figaretto