Tijdens mijn beroepsleven had ik (
veiligheidshalve) bij 2 banken wat geld gespaard.
Bij allebei die banken heb ik ervaren hoe er zelfs voor "Jan & Mie modaal" wat kon geregeld worden.
Toen zowat 25 jaar geleden, mijn moeder
als weduwe overleed, deed de lokale bankdirecteur zijn best om haar dochter te adviseren de safe te ledigen en alles in haar eigen safe te leggen, zodat er nadien van moeder haar beleggingspapieren en het bezit van een bankkluis, geen spoor meer was.
Bij een andere bank waar een goede vriend klant was -
wiens vrouw terminaal ziek was (kanker) - sluisde een bediende zowat de helft van het koppel hun geld (op papier) naar een andere persoon, zodat een deel successierechten kon worden ontweken. Amper drie maanden na het overlijden van de vrouw werd alles netjes terug op de rekening van haar man gezet.
Maar...wat ik nu straf vind, is dat de media verklaren, dat de overstap van de banken hun klanten naar thuisbankieren en/of gebruik van hun smartphone, personeel in de bank redundant maakte.
Terwijl die banken
zelf het thuisbankieren hebben aangemoedigd en heel vaak hun kantoor maar mager bemand werd.
Ge moet het maar kunnen verkopen hé!?
P.s.: Voor sommige senioren zal de zwarte kous (
onder de matras) het nieuwe bankieren worden....
Hobo