figaretto
Startte dit onderwerp 12 jan 2020, 17:31
waar de meeuwen schreeuwen boven 't golfgedruis... 1.204 berichten
Telkens een zeer zwaar misdrijf wordt gepleegd en wanneer de dader(s) wordt opgepakt, komt de discussie over de doodstraf weer los. Ik denk hier bijvoorbeeld aan de zaak Dutroux, Bataclan en dergelijke. Hoewel ik er zelf tegenstander van ben, bekruipt me soms wel het gevoel van dat het in bepaalde gevallen misschien toch te overwegen valt, maar dat ebt dan later wel weer weg.
Volgens sommige psychologen en ook al eens advocaten echter, is een levenslange opsluiting dan weer inhumaan en wordt gelijkgesteld aan een psychische foltering. Daar valt ook wel iets voor te zeggen omdat foltering, van welke aard dan ook, indruist tegen alle verdragen over Mensenrechten.
Maar zicht op een terugkeer in de maatschappij botst dan weer met het rechtvaardigheidsgevoel bij de publieke opinie en zeer zeker bij de nabestaanden van de slachtoffers. Heel begrijpelijk.
Een oplossing zou misschien kunnen zijn : een bewezen zeer zwaar feit waarbij de doodstraf als gerechtvaardigd zou kunnen beschouwd worden, wordt als doodstraf uitgesproken en onmiddellijk herleid tot levenslange opsluiting zonder kans op vervroegde vrijlating. Met daarbij als clausule dat de veroordeelde, na een vast te stellen termijn, nog de keuze krijgt om via euthanasie te overlijden of in gevangenis te blijven tot zijn/haar dood.
Voordelen :
1) Door zijn/haar uitspraak hoeft de rechter geen gewetensbezwaar te ondervinden bij het ter dood brengen van de dader.
2) Het publiek en de nabestaanden van de slachtoffers hebben de garantie de dader niet meer tegen het lijf te lopen.
3) De dader rest de vrije keuze : hij/zij kan het gevangeniswezen aan of, zo niet, is er de uitweg van euthanasie.
4) (Een beetje cynisch) : in het laatste geval onder 3), minder kosten voor de maatschappij.
Reacties welkom. (Mijn kogelvrije vest ligt klaar)
Volgens sommige psychologen en ook al eens advocaten echter, is een levenslange opsluiting dan weer inhumaan en wordt gelijkgesteld aan een psychische foltering. Daar valt ook wel iets voor te zeggen omdat foltering, van welke aard dan ook, indruist tegen alle verdragen over Mensenrechten.
Maar zicht op een terugkeer in de maatschappij botst dan weer met het rechtvaardigheidsgevoel bij de publieke opinie en zeer zeker bij de nabestaanden van de slachtoffers. Heel begrijpelijk.
Een oplossing zou misschien kunnen zijn : een bewezen zeer zwaar feit waarbij de doodstraf als gerechtvaardigd zou kunnen beschouwd worden, wordt als doodstraf uitgesproken en onmiddellijk herleid tot levenslange opsluiting zonder kans op vervroegde vrijlating. Met daarbij als clausule dat de veroordeelde, na een vast te stellen termijn, nog de keuze krijgt om via euthanasie te overlijden of in gevangenis te blijven tot zijn/haar dood.
Voordelen :
1) Door zijn/haar uitspraak hoeft de rechter geen gewetensbezwaar te ondervinden bij het ter dood brengen van de dader.
2) Het publiek en de nabestaanden van de slachtoffers hebben de garantie de dader niet meer tegen het lijf te lopen.
3) De dader rest de vrije keuze : hij/zij kan het gevangeniswezen aan of, zo niet, is er de uitweg van euthanasie.
4) (Een beetje cynisch) : in het laatste geval onder 3), minder kosten voor de maatschappij.
Reacties welkom. (Mijn kogelvrije vest ligt klaar)
