Heb een vraag over het notariaat; als je gehuwd bent, maar geen huwelijkskontrakt en Testament hebt. Moet je bij het overlijden van een van de partners, je geldelijke inkomsten op je spaarboek de helft afgeven aan je kinderen, en de andere helft is voor de andere partner. Ook ben je nog jong.
In dit geval hebben langstlevende echtgenoot en kinderen ieder recht op een gelijk deel van de nalatenschap,
dus ook van het spaarboekje , maar de kinderen kunnen hun deel pas vorderen als ook de langstlevende partner overlijdt. Dit spaarboekje wordt dan in de praktijk een slapende rekening waar niemand iets mee kan.
Om dit te omzeilen kunnen de kinderen vrijwillig afzien van dit deel van de nalatenschap. Dit in de veronderstelling natuurlijk dat alle belanghebbenden hiermee akkoord gaan. In dit geval kan je dit spaarboekje dan op je eigen naam zetten.
jannekene, ik ben geen jurist, maar uit ervaring meen ik mij te herinneren dat het bij mij zo gelopen is.
"". Dit spaarboekje wordt dan in de praktijk een slapende rekening waar niemand iets mee kan.""
Waar haal je dat? Kinderen kunnen eventueel afstand doen van de helft van het spaargeld maar wat ze nu niet nemen, wordt nadien toch ook weer belast. Geenszins komt er een slapende rekening. En een notaris komt er aan te pas als er onroerend goed is. Dan speelt het huwelijksstelsel of testament geen rol.
En of de kinderen aanspraak willen maken op de helft van het spaarboekje heeft alles met de mentaliteit te maken. De éne zal het opeisen, de andere zal het met alle plezier aan de overlevende laten.
De éne zal het opeisen, de andere zal het met alle plezier aan de overlevende laten.
Das waar, maar je mag brave kinderen hebben maar de partner van één van de kinderen kan moeilijk doen en dwingen tot ……………..
Een 10 tal jaar geleden hebben wij dit op aanraden van een notaris opgelost, de langst levende beschikt over alles en kan de eigendommen verkopen en alles opdoen en de kinderen zullen moeten wachten en als er niets meer is hebben zij pech. Maar opdoen zullen wij niet.
En dit heeft niets met egoïsme te maken dit heeft een andere reden nl; door een faillissement van een van onze kinderen.
genoeg gewerkt nu genieten van mijn zeergroot ambtenaar pensioen
De éne zal het opeisen, de andere zal het met alle plezier aan de overlevende laten.
Das waar, maar je mag brave kinderen hebben maar de partner van één van de kinderen kan moeilijk doen en dwingen tot ……………..
Een 10 tal jaar geleden hebben wij dit op aanraden van een notaris opgelost, de langst levende beschikt over alles en kan de eigendommen verkopen en alles opdoen en de kinderen zullen moeten wachten en als er niets meer is hebben zij pech. Maar opdoen zullen wij niet.
En dit heeft niets met egoïsme te maken dit heeft een andere reden nl; door een faillissement van een van onze kinderen.
Inderdaad dat kunnen allemaal omstandigheden zijn. Maar het gros laat dus het spaarboekje over aan de overlevende ouder.Wat ik al ooit heb meegemaakt is dat de kinderen toch hun deel opeisen én dit op een spaarrekening zetten onder gemeenschappelijke naam. Dit als bedoeling ingeval de overlevende in moeilijkheden komt (lees : zware ziekte en zware ziekenhuiskosten, opname in een ouderentehuis) dit te betalen via deze spaarrekening (én dan moeten ze dus allemaal akkoord gaan). Ook dat is een manier om een erfenis te verdelen, hing toen af van het karakter van de overlevende dat de erfgenamen deze manier verkozen. Je ziet dat het alle kanten uit kan. Maar een slapende rekening? No way. Dit heeft trouwens ook geen nut.
Laatst gewijzigd door Prima Vera op 22 okt 2022, 14:02, 1 keer totaal gewijzigd.
Een halve eeuw geleden was het inderdaad aangewezen een extra huwelijkscontract te laten opmaken. Naderhand is de huwelijkswetgeving in de zelfde zin aangepast. Bij twijfel kan je 1x ´gratis´ binnen springen bij je notaris
