VOOR WIE DE KLOK LUIDT
(of beter niet)
Brugge is een zeer mooie stad en is daardoor ook in het buitenland bekend. Zoals in Frankrijk bijvoorbeeld. Zelf wist ik dit niet maar onlangs is gebleken dat de organisatoren van Euro millions in Frankrijk huizen en dat zij hun oog hadden laten vallen op Brugge om aldaar een trekking van hun loterij plaats te laten vinden. De stad Brugge was hierover verheugd en ik ook.
Niet dat ik zelf een groot gokker ben. Neen, sportief als ik ben, durf ik wel eens een gokje wagen op een of andere sportwedstrijd zoals de verwachte uitslag tussen Club Brugge en Anderlecht, nadat ik de fysieke toestand van Hans Van Haken en Ruud Vormer had gelezen in de krant en mij had geïnformeerd over de Covid-perikelen bij Charles Deketelaere. Ik ben voorzichtig in die zaken. Wie een gokje waagt heeft er belang bij om te weten welke zijn kansen zijn. Zo heb ik onlangs enkele eurootjes ingezet op de voorspelling of de huidige Vivaldi-regering de datum van 2024 zal halen vóór de geplande verkiezingen. Met andere woorden : dingen die een beetje in te schatten vallen.
Bij Euro millions ligt dit wat moeilijker. Hier spelen ernstiger factoren een rol. Klokgelui bijvoorbeeld. Of absolute stilte. Ik herinner me toen ik nog op de luchthaven van Zaventem werkte en daar een hoogwaardigheidsbekleder arriveerde op de tarmac, ons werd opgedragen gedurende meerdere minuten, geen vliegtuigen meer te laten landen, opstijgen of motoren te starten om de plechtige ceremonie niet te storen. Begrijpelijk.( Eertijds columnist Louis Verbeeck durfde het al eens over “hovaardigheidsbekleders” hebben maar Louis was een minder ernstig persoon dan ik.) Afhangende van de hoogte van diens waardigheid werd dan ook nog eens een rode loper boven gehaald. Zo zou bijvoorbeeld een minister van Gelijke Kansen voor Man en Vrouw uit pakweg Saudi-Arabië niet op hetzelfde eerbetoon kunnen rekenen als de president van de Verenigde Staten.
Maar ik dwaal af. De trekking van Euro millions is een bloedernstige zaak. En moest daar ooit enige twijfel zijn bij gerezen, dan kan deze hier weerlegd worden door de voorzorgsmaatregelen die erbij genomen werden. Een rode loper bleek niet voldoende. De antieke zaal van het middeleeuwse stadhuis werd voorzien van een nieuwe vloerbedekking. Een laagje witte chappe. Belangrijk natuurlijk want die zeer gevoelige lotto-trommels rol je niet zomaar over een tapijt, laat staan over oudbakken tegels die wel eens oneffenheden zouden kunnen vertonen. Hier is voorzichtigheid geboden.
Ook is het noodzakelijk dat de klokken van het Belfort zwijgen gedurende deze plechtigheid. Nu is het zo dat het nonnenklooster en de pastoor van Zaventem niet werden verzocht om de klokken van hun kerken stil te leggen bij het bezoek van voorgenoemde hoogwaardigheidsbekleders maar Euro millions is nog andere koek. Hier gaat het om trillingen. Persoonlijk had ik gedacht dat het spelen van wijsjes als “Annemarieke waar ga jij naartoe” of “Des winters als het regent”, nog door de beugel zouden kunnen. Immers, hier zou het gaan over gelui met sopraanklokjes : hoge frequentie en daardoor geen vérdragende trillingen. Uiteraard zou “Broeder Jacob, slaapt gij nog ?” niet kunnen want bij dit klassiek werk luidt het refrein “Bim bam bom”, en voor die laatste “bom” is natuurlijk een basklok noodzakelijk, vér dragende frequentie, wat nefast zou zijn voor mogelijk hinderlijke schommelingen in het schudden van de ballen. Stel je voor dat bijvoorbeeld mevrouw Hildegarde Dürer, Bahnhofstrasse 24, Köln, hierdoor haar miljoenen zou ontlopen ten voordele van de heer John Brown, Riverside Lane 18, Newcastle. En dit allemaal door “Broeder Jacob”. Men mag er niet aan denken ! Niet dat iemand dat zou weten maar je moet maar Hildegarde Dürer heten ! Neen, daarom is het veiliger alle klokken dan maar helemaal stil te leggen. Safety first, nietwaar ?
Tijdens een van de vele televisie reportages hieromtrent, hoorde ik een vermetele journalist de vraag stellen aan een Frans technicus van de organisatie, wat het gewicht van de trekkingsballetjes is. Uiteraard werd de onverlaat wandelen gestuurd met de boodschap dat dit geheim was. Wat had hij wel gedacht ! Elk bedrijf dat zichzelf ernstig neemt heeft zijn geheimen. Wie zijn geheimen blootgeeft is een vogel voor de kat. Het recept van Coca Cola bijvoorbeeld wordt bewaard in een ontoegankelijke kluis . Zo hoort het.
Euromillions is eveneens een behoorlijk bedrijf. Heeft ook zijn geheimen. We moeten ons daar bij neerleggen. Het gebeurt plechtig en georganiseerd. Deftig rammelen de balletjes in hun trommels. Wij mogen er dan ook zeker van zijn dat er hier deftig met onze balletjes wordt gerammeld.
(of beter niet)
Brugge is een zeer mooie stad en is daardoor ook in het buitenland bekend. Zoals in Frankrijk bijvoorbeeld. Zelf wist ik dit niet maar onlangs is gebleken dat de organisatoren van Euro millions in Frankrijk huizen en dat zij hun oog hadden laten vallen op Brugge om aldaar een trekking van hun loterij plaats te laten vinden. De stad Brugge was hierover verheugd en ik ook.
Niet dat ik zelf een groot gokker ben. Neen, sportief als ik ben, durf ik wel eens een gokje wagen op een of andere sportwedstrijd zoals de verwachte uitslag tussen Club Brugge en Anderlecht, nadat ik de fysieke toestand van Hans Van Haken en Ruud Vormer had gelezen in de krant en mij had geïnformeerd over de Covid-perikelen bij Charles Deketelaere. Ik ben voorzichtig in die zaken. Wie een gokje waagt heeft er belang bij om te weten welke zijn kansen zijn. Zo heb ik onlangs enkele eurootjes ingezet op de voorspelling of de huidige Vivaldi-regering de datum van 2024 zal halen vóór de geplande verkiezingen. Met andere woorden : dingen die een beetje in te schatten vallen.
Bij Euro millions ligt dit wat moeilijker. Hier spelen ernstiger factoren een rol. Klokgelui bijvoorbeeld. Of absolute stilte. Ik herinner me toen ik nog op de luchthaven van Zaventem werkte en daar een hoogwaardigheidsbekleder arriveerde op de tarmac, ons werd opgedragen gedurende meerdere minuten, geen vliegtuigen meer te laten landen, opstijgen of motoren te starten om de plechtige ceremonie niet te storen. Begrijpelijk.( Eertijds columnist Louis Verbeeck durfde het al eens over “hovaardigheidsbekleders” hebben maar Louis was een minder ernstig persoon dan ik.) Afhangende van de hoogte van diens waardigheid werd dan ook nog eens een rode loper boven gehaald. Zo zou bijvoorbeeld een minister van Gelijke Kansen voor Man en Vrouw uit pakweg Saudi-Arabië niet op hetzelfde eerbetoon kunnen rekenen als de president van de Verenigde Staten.
Maar ik dwaal af. De trekking van Euro millions is een bloedernstige zaak. En moest daar ooit enige twijfel zijn bij gerezen, dan kan deze hier weerlegd worden door de voorzorgsmaatregelen die erbij genomen werden. Een rode loper bleek niet voldoende. De antieke zaal van het middeleeuwse stadhuis werd voorzien van een nieuwe vloerbedekking. Een laagje witte chappe. Belangrijk natuurlijk want die zeer gevoelige lotto-trommels rol je niet zomaar over een tapijt, laat staan over oudbakken tegels die wel eens oneffenheden zouden kunnen vertonen. Hier is voorzichtigheid geboden.
Ook is het noodzakelijk dat de klokken van het Belfort zwijgen gedurende deze plechtigheid. Nu is het zo dat het nonnenklooster en de pastoor van Zaventem niet werden verzocht om de klokken van hun kerken stil te leggen bij het bezoek van voorgenoemde hoogwaardigheidsbekleders maar Euro millions is nog andere koek. Hier gaat het om trillingen. Persoonlijk had ik gedacht dat het spelen van wijsjes als “Annemarieke waar ga jij naartoe” of “Des winters als het regent”, nog door de beugel zouden kunnen. Immers, hier zou het gaan over gelui met sopraanklokjes : hoge frequentie en daardoor geen vérdragende trillingen. Uiteraard zou “Broeder Jacob, slaapt gij nog ?” niet kunnen want bij dit klassiek werk luidt het refrein “Bim bam bom”, en voor die laatste “bom” is natuurlijk een basklok noodzakelijk, vér dragende frequentie, wat nefast zou zijn voor mogelijk hinderlijke schommelingen in het schudden van de ballen. Stel je voor dat bijvoorbeeld mevrouw Hildegarde Dürer, Bahnhofstrasse 24, Köln, hierdoor haar miljoenen zou ontlopen ten voordele van de heer John Brown, Riverside Lane 18, Newcastle. En dit allemaal door “Broeder Jacob”. Men mag er niet aan denken ! Niet dat iemand dat zou weten maar je moet maar Hildegarde Dürer heten ! Neen, daarom is het veiliger alle klokken dan maar helemaal stil te leggen. Safety first, nietwaar ?
Tijdens een van de vele televisie reportages hieromtrent, hoorde ik een vermetele journalist de vraag stellen aan een Frans technicus van de organisatie, wat het gewicht van de trekkingsballetjes is. Uiteraard werd de onverlaat wandelen gestuurd met de boodschap dat dit geheim was. Wat had hij wel gedacht ! Elk bedrijf dat zichzelf ernstig neemt heeft zijn geheimen. Wie zijn geheimen blootgeeft is een vogel voor de kat. Het recept van Coca Cola bijvoorbeeld wordt bewaard in een ontoegankelijke kluis . Zo hoort het.
Euromillions is eveneens een behoorlijk bedrijf. Heeft ook zijn geheimen. We moeten ons daar bij neerleggen. Het gebeurt plechtig en georganiseerd. Deftig rammelen de balletjes in hun trommels. Wij mogen er dan ook zeker van zijn dat er hier deftig met onze balletjes wordt gerammeld.
