De pensioenen van vandaag zijn het resultaat van afspraken (al dan afgedwongen) uit het verleden. Door de uiterst penibele budgettaire toestand van het land is een plotse inhaalbeweging onmogelijk.
De beperking van de werknemerspensioenen in de private sector , is door Dehaene gerealiseerd. Ook toen was de schuldpositie van belgië al onbeheersbaar.
Er is door de betrokken ministers (en regeringen) in het verleden niet vooruitgezien. Men kon weten dat de vergrijzing hard zou toeslaan rond 2020.

- image.png (163 KiB) 23245 keer bekeken
We hebben een land met een te lage activiteitsgraad, vooral in Wallonië en Brussel. Die communautaire scheiding is slechts één van de vele vlakken waar ons land geen eenheid vormt, maar wel een gedwongen samenleving is van twee culturen.
De combinatie van al deze elementen maakt dat de toestand is wat die nu is. De PVDA mag dan wel hard roepen vanop de kade, maar die partij kan het schip ook niet besturen zoals het moet.
Al bij al komt het erop neer dat wij in een land leven waar de levensstandaard te hoog is naargelang de economische prestaties van het land. M.a.w. we moeten achteruit zodat die twee componenten weer in evenwicht zouden zijn. Ofwel moet de economie van het land met rasse schreden voorwaarts gaan, maar dat zit er met zekerheid niet in. Dus ...